فضية شرف الجزء الثاني
الفصل التاسع
( يهيصوا كلهم وفرحه وميار يطفوا الشمعه سوا ونور الكافيه يتفتح .. اول ما النور يتفتح ليلى تلمحه من بعيد وللحظه جمدت مكانها والدموع اتجمعت ف عينها .. حازم يبتسم ويبصلها .. عينهم تتعلق ببعض فى نظره طويله .. ليلى تفتكر ذكريات الايام اللى فاتت كأنها شريط بيمر قدام عينها .. افتكرت كل لحظه وجع واهانه عاشتها معاه وافتكرت كل كلمه اتقالت بقصد او بدون قصد وجعتها بسببه .. تحس بخنقه مش طبيعيه وكأنها عاوزه تهرب من المكان دا .. تتنهد تنهيده طويله وبتحاول تنظم نفسها .. وبعدين تنزل وشها فى الارض وتروح تقعد على التربيزه وتمسح دموعها .. تاخد نفس عميق وبتحاول تتماسك .. حازم يقرب عليها بهدوء ويقعد جنبها على التربيزه )
ليلى : خير !
حازم بابتسامه : ازيك ؟
( ليلى تتأفف ولسه هتقوم يمسك ايدها .. تشد ايدها من ايده وتبصله )
ليلى بنفاذ صبر : نعم ؟؟؟؟
حازم : اقعدى نتكلم
ليلى : مفيش كلام بينا .. من فضلك امشى من هنا
حازم : مش همشي الا لما نتكلم
ليلى : هنتكلم فى ايه ؟! .. ايه تانى المفروض يتقال بينا !!
حازم : حاجات كتير لازم تتقال وفعلا المفروض نتكلم دلوقتى
( ليلى تبص حواليها تلاقى كله مشغول فى العيد ميلاد .. تتنهد بضيق وتقعد )
ليلى : ها
حازم بابتسامه : شكلك جميل اوى انهارده كالعاده يعنى
ليلى وهى بتقوم : اه دااحنا هنهزر بقي
( يشدها ويقعدها غصب )
حازم : قولتلك كذه مره اقعدى .. ف بطلى الشغل دا
ليلى : وانت مش هتجبرنى اقعد او لا .. ومش هتجبرنى نتكلم تمام .. فاتفضل امشي قبل ماحد يشوفك وتحصل مشاكل انت مش قدها
( حازم يرجع لورا ويحط رجل على رجل ويبصلها )
حازم : عاوزه تمشي اوك .. بس وقتها فعلا هتحصل مشاكل بس انتى اللى مش هتكونى قدها
ليلى : انت بتهددنى يعنى !
حازم : سميها زى ما تسميها
( تقعد ليلى وتبصله بنرفزه )
ليلى بعصبيه مكتومه : ادينى اترزعت .. ممكن تنجز وتخلصنى
حازم : مبروك الجواز دا اولا
تقاطعه ليلى باستغراب : عرفت منين ؟
حازم : حبايبى كتير بعرف منهم كل حاجه ولولاهم مكنتش هبقي هنا
ليلى : عاوز ايه يا حازم وبتلف وتدور ف ايه .. مش مكفيك اللى عملته ولا جاى تزودها كمان
حازم : عاوزك
ليلى : مش فاهمه ؟
حازم : يعنى تشوفى حجه تقوليها لجوزك وتتفضلى معايا
ليلى تبصله بعدم استيعاب وزهول : انت اتجننت صح ؟؟ .. ماهو اكيد اتجننت لان دا مش كلام بنى ادم عاقل ابدا
