فضية شرف الجزء الثاني
ميار : دا كتير اوى
سليم بابتسامه : مش كتير عليكى .. كل سنه وانتى طيبه
ميار : وانت طيب .. بس انا اسفه مش هقدر اقبلها
سليم : ليه يعنى ؟
ميار : عشان السلسله دهب واكيد كلفتك اوى
سليم : لا مكلفتنيش ولا حاجه .. دى هديتك مش هتبقي حلوه فى حقى لو رفضتيها
ميار : بس د………..
يقاطعها سليم : مبسش دى هديتك افرحى بيها وخلاص
ميار بحرج : عموما شكرا ليك بس متتكلفش كده تانى مهما كانت المناسبه
سليم : تمام .. المهم طمينينى بقيتى احسن ؟
ميار : احسن ف ايه ؟
سليم بضحك : كنتى عامله حادثه نسيتى ولا ايه ؟!
( ميار فعلا نسيت تماما انها عملت حادثه )
ميار : اه تقريبا .. بس اه بقيت احسن
سليم : الحمدلله .. عموما كلمينى بعد بكره ونتقابل واديكى الحاجه احسن ما تروحى القسم
ميار : طب ما تديهم لعبدالله
( سليم يتحرج منها وهى تستغبى نفسها انها قالتله كده )
سليم : اه اوك هديهومله .. يلا سلام
ميار : باى
( يمشي ويقابل عمر وكريم ويروحوا التلاته .. عبدالله ياخد البنات بعد ما خلص حساب الكافيه وروحوا .. وهما داخلين البيت كانت هاجر واقفه قدام باب العماره لوحدها )
عبدالله : خير يا هاجر واقفه كده ليه ؟!
هاجر بابتسامه : ابدا يا استاذ عبدالله قولت اطمن عليكوا وانام
فرحه بضحك : ليه انتى امنا ولا ايه
هاجر : وانا اطول يا ست فرحه
مى : تطولى ونص يا جوجو
( عبدالله يبصلها بحده تتأفف وتسكت )
ميار بضحك : انتى اكيد عاوزه تورينا الجلبيه الجديده
تضحك هاجر : انتى خدتى بالك يا ست ميار .. ايه رأيكو ف اللون غيرت الخضرا اهو
فرحه : الاحمر هياكل منك حته يا عسل
هاجر بابتسامه واسعه : تسلمى يا ست فرحه انا اى حاجه بتاكل منى حته
فرحه : على كده انتى هتخلصي بسرعه ها ها ها
( يبصولها كلهم )
رحمه : ايه اللى انتى بتقوليه دا ؟
فرحه : يابت يعنى كل حاجه بتاكل منها حته .. فلما تاكل حته وبعدين تاكل حته هى كده بتخلص بسرعه ها ها ها
( يبصولها بقرف ويطلعوا كلهم ويسيبوها )
هاجر : معندهمش ذوق والله يا ستى فرحه ولا تزعلى نفسك .. اقعدى اصبلك شاى ونتسايروا مع بعضنا
فرحه بغرور مصطنع : انتى هتصاحبينى ولا ايه
( تسيبها وتطلع .. هاجر تقعد وتشرب بق من الشاى )
هاجر : والله عيله ما شافت بتلاته جنيه تربيه حتى
( تشرب بق كمان من الشاى وتفضل قاعده .. يدخلوا كلهم الشقه )
