فضية شرف الجزء الثاني
فرحه بحرج : شكرا
عمر : بطلى تهور بعد كده
فرحه بضيق : وانت مضايقنيش بالشكل دا تانى
عمر : تمام .. احنا الاتنين غلطنا .. ملهاش لازمه الاعتذارات بقي
فرحه : تمام
عمر : هروح احرك اليخت لاننا اتأخرنا جدا ومفيش شبكه هنا
فرحه : اوكى وحاول ترجعنى بسرعه
عمر : اوك
( يروح عمر ويحرك اليخت ويظبط الزاويه لاتجاه الشط بالظبط .. واقف قدامها دا كله والهوا كان شديد جدا وهى مستغربه ازاى مستحمل البرد دا كله من غير تيشرت .. وكمان كان بيتعامل عادى كأن مفيش هوا اصلا .. تستغربه جدا وتستغرب نفسها اكتر انها تقبلت تتعامل معاه بعد اللى عمله .. افكار كتير بدأت تهاجمها وهى بتحاول تتطنشها .. عند ادم .. عمال يتقلب على السرير ويبص لليلى ويتنهد وحاسس انه عاوز حاجه ومش قادر يفسر هو عاوز ايه بالظبط .. اخر ما يزهق يناديلها )
ادم : ليلى
( ليلى كانت صاحيه بس حاولت تمثل النوم .. لما ميلاقيش رد يقرب عليها ويحط ايده على كتفها )
ادم بهمس جنب ودنها : انتى نايمه
( ليلى متردش عليه وادم لاحظ انفاسها اللى بدأت تعلى وعرف انها صاحيه )
ادم بخبث : اممممم .. يعنى نايمه
( يحط ايده على وسطها ويبتسم تقوم تقعد مره واحده .. يشيل ايده ويضحك )
ادم : مقفوشه اوى على فكره
ليلى بتوتر : اااا ا ايه .. ع عاوز اا ايه ؟!
ادم : بتقولى ايه الاول !
ليلى وهى باصه بعيد : بقولك عاوز ايه ؟!
ادم : مش عارف انام .. مع انى كنت هموت وانام .. اول ما جيت جنبك النوم طار
( ليلى تستغرب لانها كمان كانت عاوزه تنام بس اول ما بقي معاها مبقتش عاوزه تنام هى كمان )
ليلى بتحاول تغير الموضوع : احضرلك العشا ؟
ادم : لا مش جعان .. طول اليوم عمال اكل
ليلى : امممم .. طب تحب تعمل حاجه معينه ؟!
ادم : مش عارف
( يفكر شويه وبعدين يبصلها )
ادم : عاوز اسمعك
ليلى باستغراب : تسمعنى ازاى ؟!
ادم : يعنى عاوز اعرف حاجات كتير عنك .. انتى عارفه انى بقالى 10 سنين بره مصر .. ف كل اللى اعرفه عنك انك بنت عمى واسمك ليلى .. غير كده معرفش
ليلى : طب حابب تعرف ايه بالظبط !؟
ادم : يعنى دراستك .. هوياتك .. سنك بالظبط .. اصحابك مين وكليتك فين .. ( اتردد للحظه يكمل بس حس من جواه انه محتاج يعرف فتنهد ) .. اتعرفتى على حازم ازاى واطلقتوا ليه ؟
( ليلى ملامحها تتغير اول ما جاب سيره حازم وبان عليها الضيق )
