قضية شرف الجزء الأول بقلم فاطمة عيد
فرحه بضحك : هو الحب لحق يولع ف الدره ولا ايه .. دا القرار لسه متاخد امبارح
( يبتسم ادم بهدوء وليلى تسكت .. اما ميار تبصلها بقرف )
ميار بصوت عالى : اسكتى خالص
فرحه : بس يابت
( تعمل ميار حركه بوشها وتتريق عليها وفرحه ترد عليها بحركه زيها .. وادم يضحك جامد ع حركاتهم الطفوليه .. اما ليلى كانت ف وادى تانى خالص ومش مركزه معاهم )
ادم : طب مش يلا هتتأخروا !
ميار بهزار : بتوزعنا بشياكه ؟
فرحه تضحك : نخلى عندنا دم بقى
( يضحك ادم وهما يخرجوا بالعربيه من الجراج ويمشوا .. اما ادم ياخد ليلى ويقرب على عربيتها )
هاجر بابتسامه واسعه : يا مساء الخير يا مساء الهنا والسعاده والضحكه الحلوه
ادم بابتسامه : مساء النور
هاجر : عاوزين العربيه ولا ايه ؟
ادم : ايوه .. مش خلصتى تنضيفها
هاجر : ايوه يا بيه
( يبتسملها ويركب العربيه وليلى جنبه وياخد المفتاح ويدور العربيه )
هاجر بابتسامه واستفسار : الا صحيح يا بيه انتو رايحين فين دلوقتى ها ولوحدكوا كده ؟
( ادم ميردش عليها ويطلع بالعربيه )
هاجر بايتسامه : الله يعز مقدارك يا بيه .. داانتو عيله قليله الادب ومتربتوش كلكوا والله
( عند فرحه وميار .. ينزلوا عند مطعم ويدخلوا يقعدوا فيه )
فرحه : ايه المطعم النضيف دا ؟
ميار : لسه فاتح جديد وسمعت ان اكله حلو
فرحه : امممم .. طب هاتى المنيو كده
ميار : فين دا المنيو ؟
فرحه : اهو دا يابت
( تشاورلها ع ورقه مفروشه ع التربيزه )
ميار : دا مش منيو دا زى مفرش كده
فرحه : يا شيخه .. طب استنى كده.. ( تعلى صوتها ) .. ويييتر
( يبصلها الولد ويقرب)
فرحه : هات المنيو كده
( يديها المنيو وتبص فيه هى وميار .. وبعدين يختاروا اكل ويمشي الجرسون )
فرحه : كان لازم مى يعنى تتعب انهارده .. ينفع بهدلتنا دى
ميار : بتتعب اوى بصراحه ربنا يقومها بالسلامه
فرحه : اه فعلا .. بكره هنضف معاها البيت
ميار : وانا هعمل الاكل
فرحه : كنتى عملتيه انهارده يختى
ميار : يعنى بذمتك مش مبسوطه اننا خرجنا
فرحه بابتسامه : جدا والله
( يضحكو ويقعدوا يتكلموا .. شويه ويجى الجرسون ويحطلهم الاكل .. يقعدوا ياكلوا )
ميار وهى بتسيب الشوكه : شبعت الحمدلله .. هقوم اغسل ايدى واجى
فرحه والاكل ف بقها : ماشي متتأخريش
ميار : بطلى حش يخربيتك هتروحى فين تانى
فرحه تاكل فراخ ف بقها : خليكى ف حالك
