قضية شرف الجزء الأول بقلم فاطمة عيد
( تضحك فرحه وعبدالله يرد عليها من الصاله )
ميار : تعالى عايزاك
عبدالله : ناااازل
ميار : بالله عليك تعالى
( يدخل ويخبط ع الباب )
ميار : ادخل
فرحه بصوت عالى : استتتتتنى
عبدالله : ايه ؟
( يبصولها كلهم )
فرحه : حد هنا خالع راسه ولا حاجه !
ميار بزعيق : يااااااا شيخه بقى
( تضحك فرحه .. يدخل عبدالله )
عبدالله : والنبى يا فرحه بطلى تموتينا بخفه دمك دى
فرحه بضحك : الله يعزك .. دى شهاده اعتز بيها
ميار : والنبى خدها بره .. مشيها من هنا البت دى .. مش ناقصها خالص
( يبصلها عبدالله ويمسكها من لياقه التيشرت اللى لابساه ويديها قلم خفيف )
عبدالله : انتى عامله قلق هنا ليه !
فرحه : وشى .. اااااوعى
( يمسكها من خدودها ويديها اقلام خفيفه .. وهى بتحاول تقوم بس ماسكها كويس )
فرحه : ياابنى بضايق من وشي .. اوعى بقاااااااااا
ميار بضحك : ايوه يا عبدالله والنبى ظبطها
فرحه : انتى بتضحكى ع ايه ! .. ( تبص لعبدالله ) .. يابنى اوعى
عبدالله : هتتلمى وتبطلى روشنه ولا لا
فرحه بضحكه بارده : لا
عبدالله : ماشي
( يشلها مره واحده ويهبدها ع السرير جامد .. وكلهم يضحكوا .. حتى رحمه سابت الفون وقعدت جنب ميار وبتضحك عليهم .. فرحه تقوم تقف ع السرير )
فرحه : انت محدش قادر عليك ولا ايه .. والله لاوريك
( لسه بتنط عليه يشلها ويهبدها تانى .. كانت لسه هتقوم بس تقعد تانى )
عبدالله يهز راسه : ايه !!!!
فرحه بتنهج : تعبت خلاص .. روح اتكل وشوف كنت رايح فين
رحمه بضحك : فرهوده اوى
( يضحكوا كلهم .. عبدالله يبص لليلى اللى قاعده سرحانه ومش بتضحك معاهم )
عبدالله : منوره يا ليلى
تبصله ليلى : بنورك
عبدالله : برضو مش عاوزه تقوليلى السبب !
تبتسم بوجع : والله انا لو لقيت سبب هقهولك .. لكن للاسف مفيش
عبدالله : خلاص ماتزعليش نفسك .. وانا هعدى ع عمى كمال بكره قبل ما انزل الشغل عشان افهم منه
ميار : طب ما تنزل دلوقتى احسن .. اكيد مضايقين
رحمه : صح .. وتعالى احنا نشوف طنط هاله
عبدالله : لا سيبوهم انهارده يرتاحوا وبكره نتكلم .. اكيد مش رايقين دلوقتى
فرحه : انا بقول كده برضو وكمان منسبش ليلى لوحدها
ليلى : عادى لو عايزين تنزلوا .. كده كده امل جايه تقعد معايا
عبدالله : لا بلاش خليها بكره احسن .. بلاش نضايقهم اكتر
ميار : انا مع عبدالله .. خلى الامور تهدى ونشوف
