قضية شرف الجزء الأول بقلم فاطمة عيد
رحمه : فاضلك كتير ؟!
مى : قربت اهو يا هانم
رحمه : طب انجزى
مى : حاضر
( تكوى شويه ورحمه واقفه جنبها .. مى يبان ع ملامحها انها عايزه تقول حاجه لدرجه انها بتبص لرحمه كتير وخدت بالها )
رحمه : عاوزه تقولى حاجه ؟!
مى : ايوه يا هانم
رحمه : اتفضلى
( مى الدموع تلمع ف عنيها )
مى : والله انا مليش ذنب ف اللى حصل الصبح هو عبدالله بيه ال……………..
( تقاطعها رحمه )
رحمه : عادى خلاص فكك
( تتحرج مى انها قاطعتها وتكمل كوى وهى ساكته ودموعها بتنزل ف صمت .. الباب يخبط .. تفتح ميار )
ميار بابتسامه : دا ايه النور دا !!
امل تبادلها الابتسامه : دا نورك
” امل .. بنت جميله جدا .. عندها 19 سنه .. جدعه جدا وطيبه .. متفوقه جدا ف مجالها ودراستها .. بتحب تساعد اى حد ودايما بتشجع اصحابها واهلها وبتقف جنبهم .. روحها حلوه وقلبها ابيض .. مشاعرها لسه بريئه ومحدش عرف يلفت انتباها .. محبوبه من كل اللى حوليها ومتفهمه لظروف الكل .. شعرها بنى متوسط الطول .. عينها لونها بنى .. بشرتها بيضه .. جسمها ممشوق ومتناسق وقصيره .. تبقي صاحبه ليلى الانتيم .. نرجع تانى ”
( تسلم عليها وبعدين تدخل .. تجرى ع ليلى وتحضنها )
امل : ف ايه !! واللى قولتيه ف التلفون دا بجد ؟؟؟
ليلى بصوت مهزوز : بعدين اقولك يا امل
امل : طب مالك بس وازاى دا حصل !؟
ليلى : بعدين مش وقته . لما ننزل هبقي احكيلك
( تحرك راسها بتفهم وتسكت .. تخلص رحمه لبس وبعدين ينزلوا الخمسه )
فرحه : تعالو نركب عربيتى هى كده كده ف الشارع بدل ما لسه ننزل الجراج
ميار : لا انتى سواقتك متخلفه زيك
فرحه : طب مش هتعتبيها بعد الجمله دى .. خلاص هنركب احنا وانتى حصلينا بتاكسى
( تفتح العربيه ويركبوا كلهم وميار واقفه تقوم راكبه جنب فرحه )
تبصلها فرحه : مش انا سواقتى متخلفه ؟
ميار : حكم القوى بقي .. اخلصي وبطلى رغى .. عاوزين نروح قبل ما ابوكى يرجع البيت
( تتحرك فرحه مره واحده بسرعه لدرجه ان ميار صوتت .. يضحكوا كلهم .. تقرب امل ع ليلى وتوطى صوتها )
امل بصوت اشبه بالهمس : انتى كويسه دلوقتى !
( تبتسملها ليلى لانها عارفه انها اكيد فاهماها وحاسه بيها .. تسند ع كتفها وتتنهد .. ف المانيا .. الطياره لسه متحركه .. تمسك سيلفيا ف ايد ادم جامد .. ادم يقرب منها وياخدها ف حضنه ويبوس دماغها )
