خلف الظلال الجزء الثاني بقلم يسرا مسعد
هز سالم رأسه وقال : وشكلهم ايه بتوع الصيانه دوول ؟
هاله متعجبه : نعم ..مش فاهمه ؟ شكلهم هيكون ازاى يعنى ؟
سالم : يعنى يبان انهم بتاوع صيانه فعلا ولاممكن يكونوا حاجه تانيه ؟
اخذت هاله نفسا عميقا : مش عارفه الصراحه ..بس هما كانو بيشتغلو بسرعه اووى وخلصوا ماحسناش بيهم وبعدين رفيق بيه كان معاهم خطوه بخطوه
سالم : ووليد ؟؟
هاله : وليد كان واقف عن العربيات اظن كان قلقان احسن يخربوا حاجه فيهم او يسرقوا حاجه منها
ابتسم سالم على حين غره وقال : لماحه اووى انتى يا هاله
نظرت له هاله بدهشه وقالت : عادى على فكره… حضرتك اللى بتسأل وانا بحاول افتكر اللى حصل مش اكتر
نظر لها سالم بعمق : انا عايز اسألك سؤال وتجاوبينى بمنتهى الصراحه ..ممكن؟
هاله باستغراب : اتفضل
اقترب منها سالم ووقف يواجهها وقال: انتى مافيش احتمال واحد فى المليون انك تكونى جيتى اشتغلتى هنا عن قصد ؟
ابتسمت هاله وقالت بصدق ورفعت رأسها فقد كان يفوقها طولا على الرغم من طول قامتها وقالت : ابدا والله …بس هيا الدنيا فعلا صغيره ..على الرغم انى مش لاقيه عادل ولا ولادى لحد دلوقتى ..بس قلبى حاسس انى هلاقيهم فى يوم من الايام… ماهو مش ممكن يكون ربنا بيقربنى منهم كده وفى الاخر مالقهومش ..مش كده ؟اظن ان ربنا سبحانه وتعالى بيختبر صبرى ..وانا والله صابره ومحتسبه
ظل سالم صامتا مقضبا جبينه ينظر لها نظره لم تفهمها هاله فقالت بشىء من الخوف : انا فى حاجه فى كلامى دايقت حضرتك
قام سالم وقال بخشونه : انتى كلك على بعضك مدايقانى …ثم انصرف مسرعا لكأنما كان يهرب
نعم كان يهرب ..يهرب منها . ..من صدقها ..من حبها لاطفالها ..من تعلقها بأمل قريب كان او بعيد ..
واكثر ما كان يهرب منه……. ايمانها
دخل سالم مكتبه غاضبا وتبعته بوسى ما ان لمحته وما ان خطت قدماها داخل غرفته حتى اتاها صوته صارخا : اطلعى بره يا بوسى انا مش فايقلك دلوقتى
خرجت بوسى غاضبه شاعره بمهانه كبيره ولم يبالى بها سالم البته واخذ يفرك جبينه وقال محدثا نفسه : وبعدين معاك …..ايه اللى جرالك …هتحن وتلين …تبقى مش سالم بتاع زمان …اثبت ..اثبت ونفذ اللى فكرت فيه ..خلينا نخلص بقى ونفوق للى جاى
الفصل السابع عشر
انه يوم الجمعه
يوم التنفيذ
تنفيذ خطته المحكمه التى رسمها عقله الفذ باتقان
