خلف الظلال الجزء الثاني بقلم يسرا مسعد

الفصل الحادى عشر تدافع الصغيران الى فراش والدهم قافزين عليه محدثين ضوضاء وصخبا عاليا مما دفع الوالد الى فتح عيناه بصعوبه بالغه وابتسم لدى رؤيه اطفاله ....كم يشتاق اليهم ..مرت به اطياف الذنب ملونه بعذاب ضميره وابتسم رغما عنه دخلت زوجته وارغمت نفسها على رسم ابتسامه بسيطه لتقابل بها زوجها قائله : برضوا صحيتوا بابا..صباح الخير يا رفيق رد رفيق قائلا : صباح الخير يا منى... عامله ايه ؟ ابتسمت منى متهكمه : عامله ايه ؟ اااه ..زى مانكون اتنين اصحاب من زماااان قابلو بعض صدفه بعد طول غياب اشاح رفيق بنظره بعيدا ليتجنب ملامه عيناها وقال : الولاد مارحوش المدرسه ليه النهارده ؟ منى : اخدين برد فى معدتهم قلت يريحوا النهارده ..كمان ماعندهمش دروس مهمه ... ثم وجهت حديثها للاطفال : يالا يا احمد يالا يا محمد اخرجو بره ..خلو بابا يقوم اعترض احمد الابن الاكبر : يا مامى عايزين نقعد مع بابى شويه رفيق : انا هقوم اتشطف واطلع ااقعد معاكم..يالا يا ولاد اسمعو كلام مامى منى باستفهام رسم على معالم وجهها الجميل: انت مش نازل المعرض ولا ايه رفيق نافيا : لاء رايح .... خرج الصغار تحت سيل الحث المتواصل من فم الوالده والتى اصطحبتهم للخارج.. وقام رفيق واتجه الى الحمام ليغتسل ودخلت زوجته الغرفه مره اخرى وقالت : اتأخرت كده ليه امبارح؟ رفيق : هتأخر ليه يعنى ماهو اكيد عندى شغل منى : وده شغل ايه اللى يخليك تدخل البيت وش الفجر رفيق : بعدين يا منى قولتلك الف مره اسلوب المخبر ده انا مابحبوش ..اتأخرت ليه ...رحت فين ؟ كنت مع مين ..الاسئله دى انا بكرهها منى متألمه : زى مابتكرهنى ..مش كده ؟ رفيق : يوووووووه ...هوا انتى ماعندكيش غير السيره دى ..بكرهك ...بكرهك ....قلتلك الف مره ان مابكرهكيش منى : ومابتحبنيش كمان ..ماهو الراجل لما بيحب مراته على الاقل بيبقى موجود جنبها ولو ساعه فى اليوم... لكن انا تقريبا بشحتك رفيق : ياسلام والرجاله اللى بتبقى مسافره ومتغربه دى ..كل دول مابيحبوش مراتتهم !!!..بقولك ايه انا راجع تعبان وتقريبا مانمتش ولسه ورايا الف حاجه النهارده ....هتفطرينى ولا افطر بره ؟ منى : لا يا رفيق بيه الفطار جاهز ومرصوص على السفره واحنا نفديك الساعه اللى تقعد فيها معانا على تربيزه واحده خرجت منى ولم تضيف الكثير وانتهى رفيق من ارتداء ملابسه استعدادا للرحيل بعد الافطار انصرف رفيق بعدما تناول الافطار الشهى والذى اعدته له زوجته بكل الحب والاخلاص ....ذلك المعنى الاخير الذى تفتقده هى من جانبه واتجه الى مقر عمله وما ان تجاوز المدخل الزجاجى اتجه رأسا الى غرفه هاله والتى كانت تحدق فى الفضاء شارده فى محاوله منها للتفكير فى اى سبيل قد يصلها للملف القابع بدرج المكتب الخاص بسالم افاقت هاله من شرودها على صوت رفيق المتردد قائلا لها : صباح الخير فردت بجمود : صباح الخير قال لها رفيق فى هدوء : عايزك فى مكتبى انصرف رفيق متجها الى مكتبه بالطابق العلوى فأخذت هاله نفسا عميقا واتجهت للاعلى وطرقت باب حجرته ودخلت قائله : افندم يا رفيق بيه نظر لها رفيق بقلق وقال : ااقعدى يا مريم هاله : مالوش لزوم يا افندم خير رفيق : طيب طالما كده ندخل فى الموضوع على طول ..بالنسبه للى حصل امبارح... ااا.... قاطعته هاله بقوه قائله : استاذ رفيق ..حضرتك مش مضطر تبررلى اللى شوفته امبارح ...لا انا مراتك ولا حتى من بقيه اهلك ...ثانيا ربنا اللى بيحاسب البشر لان الناس لما بتحاسب بعضها بتظلم بعضها قال رفيق خجلا : يعنى مش هتجيبى سيره لحد هاله بصدق : ربنا ستار حليم رفيق مستفهما: انتى كنتى بتعملى ايه امبارح فى المعرض هنا فى الوقت المتأخر ده ؟ هاله : استاذ سالم بعد ماحضرتك سافرت اول امبارح طلعنى هنا فى الاوضه اللى اخر الطرقه ..اوضه الارشيف وطلب منى اسجل كل اللى فيها على الكومبيوتر يا كده يا يمشينى النهارده رفيق : ايه؟ ورق ..ورق ايه؟... وايه اللى يمشيكى ده هوا هوا اللى جايبك ومشغلك ولا انا ..وانتى ماكلمتنيش ليه يا مريم؟ هاله : استاذ رفيق ارجوك انا مش عايزه مشاكل... انا عايزه اشتغل بما يرضى الله واخد مرتبى... واللى هتطلبوه منى هعمله... وعامه كده ولا كده انا ماعييش نمرتك ...والحمد لله قدرت اسهر اليومين اللى فاتو واخلص الورق كله هز رفيق رأسه حانقا من تصرف سالم : طيب يا مريم ...معلش امسحيها فيا ....ومتشكر اووى اومأت هاله برأسها وقالت : عن اذنك انصرفت هاله الى مكتبها وظلت جالسه بقلق فسالم لم يغادر المعرض ولم تتمكن هى من دخول غرفته لتحصل على الملف فشعرت بالاحباط وعندما دقت الساعه السابعه انصرفت متعبه الى منزل صديقتها استقبلتها امانى بالترحاب وقالت : فيه ايه هوا انتى كل يوم ترجعى وشك مقلوب كده ؟ هاله : مش هتتخيلى اللى حصلى النهارده يا امانى ؟ امانى منزعجه: خير ...رفدوكى ؟؟؟؟ هاله : لا الحمد لله ....ما اترفدتش بس تخيلى لقيت ايه وانا بسجل الورق بتاع سالم امانى : ايه طمنينى ؟ هاله : لقيت فواتير بيع عربيات لعادل طليقى ...بيتعامل مع سالم وشكل التعامل مابينهم مش مظبوط... فيه ان امانى : مش مظبوط ازاى؟ وبعدين هوا عادل بقى معاه يشترى عربيااات ؟ هاله : ااه ياستى ومش بس كده... كل عربيه والتانيه تمنها ولا ربع مليون واخدهم منه ايشى مره ب 10 الاف مره ب50 ...انا هتجنن وكل فاتوره بعنوان شكل ومافيش ولا صوره بطاقه واحده لعادل مع كل العقود دى ..تحسى انها عقود وهميه وفواتير متفبركه امانى : المهم طمنينى عرفتى العنواين هاله : ماهو ده اللى انا متغاظه منه وحاسه انى هطرشق من جنابى ..سالم اخد منى الملف وراح خفاه فى درج مكتبه ومالحقتش احفظ غير عنوانين بس ..واحده فيهم فيلا فى القطاميه والتانيه شقه على النيل فى جاردن سيتى امانى : قاطميه ...وجاردن سيتى ...ليه بقى مليونير البعيد... ومنين ؟ هاله : ماهو عشان كده.. بقولك عادل ماكنش حيلته اللقضا ...ده كان بيشترى السجاير فرط ويعبيهم فى علبه !!! هتجنن جاب الفلوس دى كلها منين ؟ امانى : ده اكييد مشيه بطال تلاقيه بيسرق وبينهب من حته هاله : انا مش هسكت انا لازم اعرف ايه طبيعه العلاقه بين سالم وعادل ..وافضل ورا سالم لحد اما اوصله واوصل لولادى امانى : طيب ازاى ؟ هاله : اهو ازاى دى بقى انا محتاره فيها ..ماهو للاسف سالم ده مش سهل وسكته زباله ...وانا عارفه هوا عايز ايه منى بس لو ايه بالذى لايمكن ...ولو ان .... قاطعتها امانى بشده : ولو ان ايه ...اوعى ...انتى عايزه تغضبى ربنا بعد ماهداكى هاله : لا لا لا لا ...انتى فكرك راح لبعيد... انا بس ممكن ااقرب منه اعمل نفسى مهتمه بيه شويه ..اضحك عليه ...يعنى بحيث يأمنلى واعرف اطلع منه بمعلومات تفيدنى امانى : انا قلبى مش مرتاح للحكايه دى ..والاحسن انك تصرفى نظر عن الموضوع ده خالص ..وتعالى بكره نروح نسأل فى العنوانين اللى معاكى يمكن ربنا يعترنا فى حاجه ...اوعدينى يا هاله مالكيش دعوه بسكته ... هاله : خلاص اوعدك انا كمان خايفه على نفسى.. وبكره الصبح تعالى معايا نروح جاردن سيتى الاول وبعدين نطلع على القطاميه امانى : ان شاء الله نلاقيه فى جاردن سيتى ومانضطرش نروح القطاميه هاله : انتى متفائله اووى ..دول 6 عنواين وانا ماعييش غير 2 وزى ماقولتلك الفواتير شكلها متفبركه وبالتالى العنواين ممكن اووى تكون متفبركه هيا كمان امانى : ان شاء الله نلاقيهم ونفضل نسأل ونسأل لحد اما نلاقيهم فى صباح اليوم التالى استيقظت هاله مبكرا وخرجت برفقه صديقتها الى حى جاردن سيتى ولكنها لم تستدل على العنوان فقد كان وهميا واتجهت الى حى القطاميه ووصلت بعد عناء ومشقه.. لتجد ان الفيلا مؤجره لسكان آخرين وهى بالاصل ملكا لرجل يعيش خارج البلاد ولم تستطع الوصول الى خيط قد يصلها الى عادل زوجها السابق وبعد خيبه الامل التى اصيبت بها توجهت الى عملها وعيناها تحمل فيضا جارفا من الدموع الا انها قد تماسكت ما ان خطت قدماها داخل المعرض الانيق مر يومين على هاله وذهنها مشتت... كانت ما ان تنتهى من عملها حتى تجلس مترقبه مغادره لسالم غرفته ولكنه دائما كان يوصد باب الحجره لدى انصرافه حتى جاء اليوم الثالث اتجه فيه سالم الى مكتبها وقال لها محاولا اخافتها : قفشتك وعرفت سرك امتقع وجه هاله على الفور مما اثار سرور سالم وقالت : خير يا سالم بيه قال سالم فى هدوء : بقى انتى كنتى عامله برامج اكسل مش ورد عشان كده خلصتى بسرعه زائد ان وليد قالى ان فيه هارد فى الجهاز اللى عندك مش لاقيه لما روحت فتحت الجهاز اللى فوق لقيت هاردين فيه مش هارد واحد تذكرت هاله على الفور وقالت : يااااه انا نسيت فعلا ابلغ الباشمهندس انى نقلت هارد من الجهاز لانى لما كنت قاعده اشتغل الهارد الاولانى اتملى وبعدين انا فتحت الجهاز اللى عندى لقيت عندى هاردين سيبت الكبير واخدت الصغير سالم بشك : ومين ركبهولك؟ قالت هاله كاذبه خوفا من ان تلحق اجابتها ضررا بمحمد الحارس : انا ... قال سالم ساخرا: يا شيخه ...معقول!!!!.. طيب دانتى طلعتى شاطره اووى اهوه... فكرينى اخليكى تطلعى تبصى على الجهاز اللى عندى فوق قالت هاله باندفاع مقتنصه الفرصه لدخول غرفته رغم جهلها بفنون الحاسب الالى : اطلع دلوقتى لو تحب قال سالم بصوت منخفض : طيب ما اخده عندى الشقه وتيجى تشوفيه براحتك احمر وجه هاله غضبا وقالت بعنف : لا يبقى الاحسن حضرتك تجيب مهندس يجيلك لحد البيت انا مابروحش بيوت رد سالم هازئا : تؤ يا خساره ماشى يا .....يامريم ...سلام انا ماشى دلوقتى خدى بالك من مكتبى اوعى حد يدخل الاوضه عندى قالت هاله بسرعه ولم تنتبه لزله لسانها : ليه هوا حضرتك مش بتقفل الاوضه بالمفتاح قبل ماتمشى ؟ توقف سالم عن الحركه ونظر لها بحده مما اعطاه شكلا مخيفا فالجرح الذى فى وجهه صار كأنه حيا ينبض واقترب منها ثانيه وقال : دا انتى مركزه معايا بالاووى ..افهم من ده ايه حد مسلطك تراقبينى ؟؟؟؟؟؟؟؟ ابيض وجه هاله وقالت بصوت متوتر : لااا.... اااا...انا ماقصدش حاجه بس شوفت حضرتك بتقفل الاوضه مره فافترضت انك بتعمل كده على طوول يعنى لم يصدق سالم حجتها ولوى شفتيه متصيدا الفرصه وقال بصوت حميم : ولا تكونى معجبه وبتتقلى ابتسمت هاله ابتسامه باهته واخفضت عيناها فقاطعهم رنين الهاتف على مكتبها فنظرت له بامتنان واجابت المتصل بحبور متجاهله وجود سالم الذى رمقها نظره لم تفهمها وانصرف . وما ان انصرف سالم حتى اطلت عليها بوسى بطلتها المتعجرفه ودخلت واوصدت الباب خلفها فوضعت هاله سماعه الهاتف ونظرت لها متعجبه وقالت : خير ؟ نظرت لها بوسى شزرا : بقى اسمعى يا شاطره اما اقولك.... حركات السهوكه والتقل اللى انتى رسماهم على سالم ديه انا عارفاها كويس قالت هاله فى غضب : حركات ايه وبتاع ايه انتى عايزه ايه ؟؟؟؟ رفعت بوسى اصبعها متوعده : ابعدى عنه احسنلك ان نابى ازرق ...سالم بتااااعى انتى فاهمه هاله ساخره : اشبعى بيه يا حبيبتى اقتربت منها بوسى وربتت على كتفها بسخريه : لو شفتك مره تانيه بتضحكيله بعنيكى التبلى دول ولا حتى بصتيله ماتتصوريش انا ممكن اعمل فيكى ايه.... انا اوديكى وره الشمس يا شاطره نزعت هاله يد بوسى بقوه من على كتفها ودفعتها الى خلف ظهرها مما دفع بوسى الى الصراخ متأوهه فقالت لها هاله وعيناها تلمع غضبا: اتكلمى على قدك ثم دفعتها بعيدا عنها قائله : وامشى دلوقتى والمكتب ده ماتعتبيهوش تانى والا انتى اللى مش هيحصلك طيب انصرفت بوسى غاضبه تضمر فى نفسها شرا وجلست هاله على الكرسى شاعره بالانهاك المعنوى لكم التوتر الذى خضعت له مؤخرا عادت هاله الى منزل صديقتها وتوجهت رأسا الى حجرتها فقد كانت فى مزاج لا يسمح لها بالاجابه على اسئله امانى القلقه وغفلت عيناها بصعوبه بالغه بعد انتصاف الليل بقليل وكما نامت عيناها استيقظت اعين اخرى تحسست صاحبتها الفراش جوارها فلم تجده !!! ووتهادى الى سمعها صوته غاضبا من خارج الغرفه فارتدت روبا حريرا طويلا وخرجت من غرفه النوم متوجهه الى مدخل الشقه عندها سمعته يهمس غاضبا : وانت يا غبى ايه اللى جابك هنا السعادى؟؟ رد الاخر قائلا : اعمل ايه يا سالم بيه اتغدر بينا واللى معايا كلهم اتقتلو و جماعه حمدان اخدوا البضاعه مننا وهربوا والبوليس طب علينا وكانت مجزره المصيبه انى ضربت نار على ظابط مات فى ساعتها... ابوس ايدك شوفلى حته اتاوى فيها دفعه سالم بعنف : الله يخربيتك كمان قتلت ظابط وجايلى لحد هنا انت عايز تودينى فى داهيه امشى اطلع بره... غور من خلقتى رد عليه الرجل متوعدا : لا يا سالم بيه ما انا لو وقعت مش هقع لوحدى ااه .... قال سالم متوترا : طيب اخرس اخرس ...استنى هنا هدخل اجيبلك فلوس واجى جتك الهم اتجه سالم مسرعا الى غرفته واسرعت هند بالحركه ولكنه رآئها فجذبها من خصلات شعرها الغزيره فصرخت هند من فرط ألمها فقال لها : اكتمى ...حسابك معايا بعدين ثم دفعها الى داخل الغرفه والقاها بعنف على الفراش وجذب بضعه الالاف من الجنيهات من خزنته وخرج واعطاها للرجل وقال له : خد صرف نفسك بدول وشوفلك اى مكان اتاوى فيه وحسك عينك تجيلى هنا انا هبقى اتصل بيك وأأمن مكان نتقابل فيه كمان اسبوع بالكتير قام الرجل بعد الاموال التى اعطاها له سالم بحركه سريعه وارتسمت على وجهه علامات الرضى وقال : متشكرين يا باشا من يد مانعدمها ..سلام خرج الرجل مسرعا وتوارى طيفه فى الظلام كأن لم يكن واتجه سالم غاضبا الى غرفته حيث كانت هند جالسه تبكى على السرير فجذبها بقوه من ذراعها وقال بعنف : بقى بتجسسى عليا يا هند ....بعد ما لميتك من الشوراع وعملتك بنى آدمه نفت هند بصوت باك: ابدا والله.. والله العظيم ما كنت بتجسس انا صحيت مالقيتكش جنبى قمت ادور عليك والله ما كنت ااقصد سالم : ولما لقتينى موجود فضلتى واقفه عندك تتصنتى ليه ...هه ...ده اللى موصياكى بيه الست هاله صاحبتك ؟؟؟؟؟ هند منزعجه : هاله ..هاله مين .ااا..انا ماعرفش حد بالاسم ده عندها شد سالم خصله من شعرها بقوه وقال : انتى هتعمليهم عليا ...هاله ...اللى هيا مريم ...اللى بتشتغل عندى فى المعرض... اللى قابلتيها فى الحفله اياها وعملتى نفسك اول مره تشوفيها فقالت هند باكيه: والله العظيم ابدا... هاله غلبانه والله ومتطلمه والدنيا ضاربه معاها خالص سالم : يعنى اهو طلعتى تعرفيها ...اومال بتكدبى ليه ؟؟ هند متأوهه: انا هقولك بس سيب شعرى .. ترك سالم شعرها وقال : اتكلمى قالت هند بتردد : هاله كانت معايا فى السجن وخرجت ولقيت شغل عندكم واتقابلنا ...والله والله كمان مره صدفه فى الحفله كانت اول مره اشوفها اصلا بعد ما خرجنا.. قالتلى انها بتشتغل فى المعرض باسم مريم وماجبش سيره لحد عن ماضيها عشان ممكن يمشوها عشان يعنى ماهى رد سجون وكده وبس والله سالم متعجبا : كانت معاكى فى السجن !!!!!!!!!! بتهمه ايه ..زيك كده؟واحده من اياهم؟؟؟؟ اخفضت هند رأسها وقالت : الله يسامحك بذمتك انا واحده من اياهم دا نت اول راجل فى حياتى وانت عارف ومتأكد سالم ساخرا : لااا ماهو الحجات دى اصلها مابقتش مضمونه اليومين دوول قالت هند بصوت باك وحسره بالغه : طيب لعلمك بقى انا كنت مسجونه بتهمه نشل وسرقه ااه والله مش آداب وعمرى ما مشيت فى الحرام وكنت طول عمرى بشرفى سالم ضاحكا بقوه : هههههههه ونعم الشرف سرقه ونشل ...ااه يا بت اللاذينه كملى كملى وست مريم ..ااقصد هاله كانت تهمتها ايه؟. هند : اختلاس نظر لها سالم بحده وقال بقوه : ايه ؟؟؟؟ اختلاس .. هند :مظلومه والله ..صدقنى هاله طيبه اووى ومنهم لله اللى لفقولها التهمه دى وبنت ناس والله مش بتاعه الكلام ده خالص وكانت عايشه مرتاحه واتطلمت اخر لطم واتبهدلت ضاقت حدقتا سالم وقال : طيب ..ماشى هصدقك بس عايزك تجاوبينى بصراحه وتقوليلى ...هيا كان ليها علاقه بواحد اسمه عادل سعد الدين ؟ كان بيجى يزورها فى السجن او كانت بتتكلم عنه؟ هند متفاجئه : ماعرفش بس طلقيها اسمه عادل انما ما اعرفش اسمه كامل ...انت تعرفه؟؟ سالم متجاهلا سؤالها : عندها ولاد منه هند : ااه ولدين عمر وياسين بس اخر مره شوفتها عرفت ان طلقيها منه لله واخد ولادها ومالوش اى اثر وهيا بتدور عليه وبتسأل طوب الارض عنهم دى مهما كانت امهم حك سالم الجرح الغائر بوجهه وقال بصوت منخفض : يبقى هوه ...كده احلوت اووى اوووى هند : عشان خاطرى ما تعرفهاش انى قولتلك حاجه دى كانت موصيانى سالم : ليه ان شاء الله هند : يعنى عشان الفضايح وكلام الناس سالم متوعدا : مااشى بس حسك عينك هيا تعرف انى انا عرفت حاجه فاهمه ...والا والنعمه لاخلى الدبان الازرق نفسه مايعرفليكيش طريق جره هند بخنوع : حاضر مش هفتح بوقى سالم بخشونه : نامى دلوقتى اطاعته هند فى الحال ونامت خائفه فيما ظل سالم يتقلب فراشه محاولا استعياب ماحدث مؤخرا من احداث ومصائب اصابت عمله المشبوه فى تجاره المخدرات بخلاف اللعبه التى لعبتها الاقدار ملقيه هاله زوجه عادل السابقه فى طريقه ..والذى اصبح مؤخرا غريما له بعدما اختلفت مصالحهما وكشف الاخير عن طمع وجشع عظيمين الفصل الثانى عشر فى صباح اليوم التالى اتجه سالم الى قصر المرشدى شريكه فى تجارته القذره ليطلعه على مستجدات الامور فاستقبله مرشدى فى حديقه القصر الشاسعه والضيق مرتسما على وجهه قائلا : شوفت رجالتك الخايبه واللى عملوه لوى سالم شفتيه : رجالتى مش خايبه حمدان هوا اللى غدر بيهم وده حسابه معايا تقل اووى المرشدى : والواد الظابط اللى اتقتل مش واحد من رجالتك اللى قتله برضه الداخليه مش هتسكت سالم : انا هراضيه واراضى مراته وعياله واخليه يسلم نفسه المرشدى : انت مش عاجبنى يا سالم الخساير بقت جامده بضاعه تمنها 50 مليون وما خفى كان اعظم سالم : البضاعه هترجع ورحمه ابويا لكون واخد منه الخمسين ميه وبكره تشوف المرشدى : عملت ايه مع عادل المحامى حددت معاه ميعاد؟؟؟؟؟؟ سالم : اطمن ....انا فى خطه فى دماغى بدبرها كده وممكن ناخد منه الورق منغير ماندفع ولا مليم المرشدى : بقولك ايه انا خلااص تعبت وحاسس ان الامور بتفلت مننا ...الورق اللى معاه لو وقع فى ايدين النائب العام يبقى خراب بيت مستعجل هيرفعوا عنى الحصانه ويحققوا معايا وسين وجيم والعين هتبقى اد كده علينا وهنروح فيها ...ياخد اللى هوا عايزه مش مشكله سالم : يا باشا عيب ..لما سالم يقولك اتطمن يبقى اتطمن قاطعتهم نانسى زوجه المرشدى قائله : انا خارجه يا بيبى مش عاوز حاجه المرشدى : لا ياروحى بس مش تيجى تسلمى الاول نانسى ببرود : هاى يا سالم ازيك ابتسم لها سالم وقال : انا بخير طول ما انتى بخير يا هانم ...الا ما بقيناش نشوفك ليه ..كده برضه ماعودتيش تنفعينا زى زمان نانسى : ازاى كده طيب دا انا رايحه استلم عربيتى من عندكم دلوقتى سالم : ده المعرض ينور يا هانم لو كنت اعرف كنت جيبتهالك بنفسى وانا جاى نانسى : كده ..وكنت هتروح ازاى سالم : اكيد معاليكى ماكونتيش هتبخلى عليا بتوصيله ابتسمت نانسى ابتسامتها الساحره وقالت : باااى تابعتها انظار سالم بشغف فيما كان المرشدى يعبث بهاتفه بعصبيه وقال : اتفضل يا سيدى شوف الخبر اللى لسه واصلنى ...قوات الشرطه تبحث عن المجرم الهارب فى حادث الامس والذى وقع ضحيته ضابطا فى الثلاثون من عمره يدعى احمد عز الدين الضابط فى مباحث المخدرات .... قام سالم وقال : ماتقلقش ..انا ماشى اشوف اللى ورايا سلام وبعد نصف ساعه دخلت نانسى المعرض بطلتها الفاتنه فلوحت رقاب الرجال وتسابقوا اليها يرجون ارضائها فابتسمت لهم نانسى ثم تجاهلتهم واتجهت الى مكتب هاله التى كانت تجلس تراقب المشهد ساخره داخلها وقفت نانسى امام مكتبها وقالت لها : ممكن ااقعد نظرت لها هاله فى تعجب وقالت : اتفضلى بادرتها نانسى بالسؤال : طبعا انتى عرفتينى هاله : ايوا .. اقدر اخدمك فى حاجه؟ نانسى : يعنى انا بس كنت عايزه اتطمن .... قاطعتها هاله قائله : انى مش هجيب سيره لحد ..اتطمنى واظن انى طمنت رفيق بيه ولا هوا ماقلكيش نانسى : لاء قالى ..قالى ...بس ...يعنى انا كنت حابه اعرض عليكى تيجى تشتغلى عندى فى شركتى وهديكى اضعاف اضعاف مرتبك هنا ابتسمت هاله وقالت : تمن سكوتى؟ ابتسمت نانسى واخرجت كارتا صغيرا من حقيبتها : ده الكارت فيه عنوان الشركه روحى انتى بس واديهم الكارت ده وصدقينى هترتاحى هنا معانا اكتر ....حتى هترتاحى من غلاسه سالم ما انا عارفاه اكيد برضه مدايقك امسكت هاله بالكارت وطالعته واتسعت عيناها دهشه انها نفس الشركه التى كانت تعمل بها هاله سابقا وادينت فيها بتهمه الاختلاس ظلما وزورا فقالت متساءله بتعجب : حضرتك صاحبه الشركه دى ؟ نانسى : ااه بتاعتى جوزى كاتبها باسمى.... ليه؟ هاله بارتباك : لاء يعنى ...شركه معروفه بس اظن انها كانت مملوكه لواحد اسمه هشام خليل نانسى ساخره: ااه ....هههههه لا ماهو بعد ما اعلنت الشركه افلاسها جوزى اشتراها منه وسدد ديونه وسجلها باسمى انتى عارفه عشان الضرايب والكلام ده مش حبا فيا يعنى اطرقت هاله برأسها فقالت لها نانسى : هاه قولتى ايه ؟ هاله بصوت منخفض : اتطمنى يا مدام زى ماقلت لرفيق بيه ان الله حليم ستار وانا عمرى ماهفتح بوقى بكلمه باللى شفته بس انا ليا عندك طلب نانسى : انتى تؤمرى هاله : الامر لله ..ياريت لو امكن واحده معرفتى تروح تشتغل فى شركتك نانسى : اووى اووى يا سلام ...اديها الكارت وابعتيها بيه... هيا اسمها ايه؟ لمعت عينا هاله وقالت : امانى ...هيا معاها دبلوم نانسى : ولايهمك اعتبريها اتعينت ...هاه فين عربيتى.. رفيق كان قايلى انها جاهزه من بدرى هاله : حالا اخلى باشمهندس وليد يسلمها لحضرتك وفى تلك الاثناء كان يجلس شاعرا بسأم عظيم فى غرفه مكتبه بسجن النساء فلم يكن العمل الروتينى يناسبه بالمره واثناء متابعته لاحدى مواقع التواصل الاجتماعى على هاتفه قاطعه اتصال من مؤمن احد اصدقائه القدامى فرد حاتم بصوت حبور : مؤمن ازيك ؟؟ رد مؤمن متلعثما : انا الحمد لله ..اخبارك ايه انت يا حاتم قال حاتم فى سأم : زهقااان على الاخر ماتيجى نلم بعضنا ونكلم احمد ونطلع على مارينا يوم الجمعه الجايه قال مؤمن: احمد !!! انت ماعرفتش الاخبار حاتم بصوت قلق : ايه يا مؤمن خير ماله احمد واخبار ايه ؟ مؤمن بصوت متأثر : احمد تعيش انت يا حاتم ..مات فى مطارده امبارح قال حاتم صارخاً : ايه انت بتقول ايه؟؟؟؟مش ممكن ده لسه مكلمنى اول امبارح مؤمن : حصل تبادل رصاص بينه وبين رجاله سالم ابو النجا ضربو عليه رصاص مات فى ساعتها الجنازه بعد صلاه الضهر والعزا بالليل عندهم فى البيت اغلق حاتم الهاتف وتساقطت العبرات من مقلتيه فقد كان احمد صديقه الحميم قام حاتم مسرعا وحمل سترته وخرج وتوجه الى مقر مباحث المخدرات وتحديدا لمكتب اللواء فضل طرق الباب بنفاذ صبر حتى اتاه امر الدخول .. دخل حاتم وادى التحيه العسكريه بهمه فقال اللواء فضل : كنت واثق انى هشوفك النهارده حاتم : يبقى اكيد حضرتك عارف انا جاى لحضرتك ليه هز اللواء فضل رأسه بالايجاب : احمد كان اعز اصحابك وانا مش هكدب عليك انا كنت ناوى اتصل بيك وارجعك المباحث معانا هنا ...الامور بقت لا تحتمل التأجيل حاتم : وانا تحت امر معاليك انا لازم اخد بتار احمد واللى سبقوه وواثق ومتأكد ان نهايتهم على ايدى ان شاء الله قام اللواء من مجلسه وقال : على بركه الله بكره تيجى تستلم وانا هطلع دلوقتى على مكتب الوزير اجبلك قرار نقل مرت الاربع وعشرون ساعه على حاتم ثقيله وما ان حل الصباح حتى اتجه الى مقر عمله القديم ليتسلم زمام الامور بعد وفاه صديق احمد قائد العمليه السابق راجع حاتم كافه التحقيقات والتحريات التى قام بها صديق ولكنه لم يعثر على جديد فلا زال "سالم ابو النجا" اسم يتردد فى عالم المخدرات دون ان يثبت عليه دليل ولا تزال علاقته بنائب مجلس الشعب ورجل الاعمال الكبير " المرشدى صالح " علاقه مشبوهه غامضه يكثر حولها الاسئله وتوضع فى نهايتها الكثير والكثير من علامات الاستفهام ليكتمل مثلث العلاقات المشبوهه بصله الوصل بين الاثنين "عادل سعد الدين" المحامى الذى سطع اسمه فى عالم الاعمال وسط كبار رجاله جلس حاتم ساعات وساعات يتابع كل صغيره وكبيره وردت فى التحقيقات وايضا يتابع عمليات التفتيش بحثا عن المجرم الهارب والذى اطلق الرصاص على صديقه المرحوم حتى تم نشر نشره باوصاف المجرم فى كافه نقاط التفتيش وجلس حاتم مترقبا ظهوره حتى يقبض عليه ... فى تلك الاثناء كان سالم يعد لخطه انتقام من عصابه حمدان والتى استولت على كميه مخدرات تقدر ب 50 مليون جنيه فاستطاع الوصول الى المخبأ الذى يحتفظون فيه بالبضاعه المحظوره ونفذت عصابته هجوما كاسحا سقط فيه العديد والعديد من القتلى واسترجع ما كان يملكه واحرق المخزن فى رساله واضحه لحمدان قرأها الاخير بحسره وصل الى حاتم خبر الحريق واتجه الى موقع الحادث ليجد ان المالك ينكر حدوث هجوما ما ....وادعى ان الحريق حدث بسبب ماس كهربائى بالاضافه ان رجال امن الموقع كانو يدخنون ليلا الى فلابد ان وصلت احدى الشرارات للقش الموجود بكثره فى ارض المخزن فاندلعت النيران والتهمته لم يصدق حاتم كذبته الملفقه وامر جنوده بالبحث جيدا عن اى اثر للهجوم وبالفعل ماهى الا ساعه زمنيه حتى عثر الفريق عن فوراغ للرصاص الذى تم اطلاقه بالاضافه الى اثار دماء متناثره هنا وهناك نظر حاتم الى الرجل البائس وقال : هاااه ...ماس برضه ورجالتك كانو بيشربوا سجاير باين ولا ضرب نار ومعركه واتحرق المخزن بعد كده قال الرجل : والله ياسعاده البيه اللى انتو تشوفوه انا هنا راجل غلبان اتحرق مخزنى وعاوز حقى ومش عاوز اظلم حد حاتم : هاتلى عقد البيع بتاع المخزن اخرج الرجل العقد بايد مرتجفه ليجد ان تاريخ البيع والشراء تم منذ ساعات قليله فابتسم حاتم بنصر وقال : اشتريت المخزن النهارده وهوا محروق كده الرجل : ماهو ...ماهو ..ماهو حاتم صارخا : ماهو ايه ...اخلص الرجل : ماهو انا كنت مأجره ولما ربنا فتح عليا اشتريته والبياع اهوه اسمه اهوه حتى اسأله حاتم بخشونه: هسأله يا اخويا هسأله ...ثم اشار الى فريقه وقال ..اقبضو عليه ابيض وجه الرجل وعنده قال : والله يا سعاده البيه انا مظلوم انا ماليش دعوه بحاجه يا ناس انا اتحرق مخزنى يقوم يتعمل فيا كده سار حاتم متجاهلا توسلات الرجل المزيفه فيما قبض عليه العساكر واستقل حاتم السياره واتجه الى مقر عمله فى تلك الاثناء كان سالم فى قصر المرشدى يبلغه باستيلاء رجاله على المخدرات من جديد ولكن عليه ان يجد مكانا اكثر امانا ليخبئها بعيدا عن اعين الشرطه فقال له المرشدى : وانتى مخبيها فين دلوقت؟ رد سالم بصوت منخفض : مخزن فى وسط البلد رد المرشدى مستنكرا : وسط البلد انت اتجننت مش خايف الداخليه تشم خبر سالم : اطمن ...اللى بيدور على حاجه بيفضل يفتش عليها يمين وشمال ولا يمكن يخطر بباله انها تحت عينيه..تعرف انا جاتلى حته دين فكره المرشدى : ربنا يستر من افكارك دى سالم : المخزن مش امان برضه انا هشيلهم عندى فى المعرض منهم يبقوا تحت عينيا ومنها ماحدش هيفكر انهم ممكن يكونوا هناك المرشدى : ازاى ؟ المعرض كله موظفين ورايحين جايين وزباين داخله وطالعه سالم : وانا يعنى هشيلهم فى مدخل المعرض واعرضهم فى الفاترينه لاء طبعا في كام عربيه كده مش بيتحركوا هشيلهم فى الابواب وجوه الكراسى واهو تبقى المخدرات محفوظه وساعه النقل نتحرك بالعربيات دى ولا من شاف ولا من درى المرشدى : طيب ورفيق هيسيبك تعمل كده ؟ حك سالم ذقنه وقال : عندى اللى يلوى دراعه ويخليه المرادى يتحايل عليا عشان اعملها كمان المرشدى : انت ..انت ربنا ما يحكمك على قوم ابدا ..عندك ذله لكل اللى حواليك وماحدش عارف يمسك عليك حاجه ياخوفى تكون شايلى حاجه انا كمان سالم بتملق : العفو يا باشا انا لحم اكتافى من خيرك وبعدين انا بعمل كده ليه ؟ ماهو كله عشان خاطر معاليك تبقى فى السليم ومبوسط ومرتاح 24 قيراط المرشدى : وبالنسبه لعادل ...عملت ايه ؟ سالم : عرفت انه فى فايد فى فيلته اللى كاتبها باسم مراته بكره او بعده اطب عليه واخلص معاه المرشدى : تخلص معاه تخلص عليه انت حر... المهم الورق يكون فى ايدى... بس طبعا والعين تكون بعيد عننا فاهمنى طبعا ابتسم سالم ساخرا وقال : مش محتاجه مفهوميه يا باشا اطمن وحط فى بطنك بطيخه صيفى ..انا هقوم المرشدى : طب ماتستنى تاخدلك كاس معايا سالم : لا اعفينى مش متعود الساعه دى لو كنا بالليل متأخر كان اوك ...سلام انصرف سالم متجها الى المعرض وما ان دخله حتى سار مسرعا باتجاه مكتبه وعيناه لاتفارق وجه هاله ..والتى تحاشت نظراته ببرود بعدما امر وليد "ذراعه الايمن" بأن يوافيه فور دخوله مكتبه طرق وليد الباب ودلف مسرعا قائلا : امرك يا باشا سالم : رفيق فين؟ وليد : لسه مجاش سالم : طيب عايزك تمشى الكل وتفضيلى المكان بس منغير ماحد ياخد باله وليد مستغربا : تحت امرك ...بس فى حاجه كده كنت عاوز ااقولهالك ...فى وقت ولااا ؟؟؟ سالم متأففا : اخلص يا وليد وليد بصوت منخفض: كاميرات المراقبه اياها ياباشا سالم بحذر : مالها؟ وليد : ابدا يظهر السوفت وير بتاعها فيه حاجه خلالها مقدمه ساعتين ومش عارف اظبطهم ..قلت اسأل حضرتك ابعت اجيب مهندس يظبطهم ...ولا ايه النظام كمان عشان رفيق بيه مايحسش بيهم سالم باستهتار: ياااا اخى ....ايه يعنى الساعه بتاعتها متقدمه ولا متأخره ..المهم شاغلين كويس وبيسجلو ولا فيهم حاجه وليد : لا يا باشا تمام ..وبيسجلو والرؤيه واضحه جدا كمان سالم : خلااص سيبك بقى من الموضوع ده وركز معايا فى المهم ..بعد ماتمشى الناس عايزك تحضرلى العربيتين الفور باى فور والمينى باص تفكلى الكراسى بتاعتهم وارضياتهم وسقفهم كمان وليد ساخرا : مش فاهم ليه كل ده هنبعهم خرده سالم بحزم: يا اخى اعمل اللى بقولك عليه ماتبقاش بجم ...انا هجيب البضاعه واخزنها فيهم لمعت عينا وليد : يا باشا انت مش سهل خاااااااااالص انا مش عارف بتجيب الافكار دى منين وانا اللى قلقان وبقول وسط البلد والرجل رايحه جايه لكن هنا تحت عنينا وتحت امرنا سالم حانقا: طيب ما اديك اهو بتفهم امال مالك ساعات كده بتقفل ومخك بيتربس وليد : تلميذك يا باشا ولسه بتعلم برضه .... سالم : هاه قدامك اد ايه وليد : ادينى ساعتين زمن وتلاقى المكان جاهز سالم : هيا ساعه يلا انجز عبال ما اكلم الرجاله عشان يتحركوا قبل حركه المرور ماتبقى صعبه انصرف وليد ليخبر الموظفين بحتميه انصرافهم بحجه وهميه حملت هاله حقيبتها وسألت وليد : نمشى دلوقتى يعنى الساعه لسه 11 داحنا لسه فاتحين مابقلناش ساعه وليد : ايوا يا مريم دلوقتى وحالا كمان الشركه هتيجى ترش المكان هاله : ترش المكان ليه المعرض نضيف مافهوش حتى نمله وليد : هوا انا لازم اخوفك طيب يا ستى هوا مش نمل ولا صراصير ...لاء تعبان ...شوفناه النهارده والاحسن انكم تمشوا ونقفل المكان عبال ماتيجى الشركه وتمسكه سمعت بوسى حديثهما فصرخت فزعه : تعبان ....يا مامى...انا ماشيه ومش راجعه تانى الا لما تتصل بيا يا وليد وتطمنى انكم مسكتوه والا اعتبرونى مستقيله شعرت هاله بالقلق ولكن شيئا ما انبئها ان وليد يكذب ولكنها لم تدرى كنهه الا ان حدسها اكد لها اعتقادها فمشيه وليد الواثقه الخطى لا تدل اطلاقا عن وجود ثعبان بالمكان ... الا ان وجود سالم ذلك الثعبان البشرى فى تلك الساعه المبكره بالنهار تبعث داخلها شكوك لا حصر لها خرجت هاله وهى تلتفت خلفها علها تلمح شيئا ما ولكنها باءت بخيبه الامل ولكنها توجهت الى مدرسه ابناءها يحدوها الامل بأن تجدهم فقد مر وقت طويل على غيابهم عن الدراسه دخلت هاله المدرسه وهى تدعو الله ان تجد ابناءها وتوجهت الى مكتب مديره المدرسه التى قابلتها باستياء شديد قائله : يا مدام انتى تاانى ...ولادك خلاص بقو مش عندنا ...باباهم طلع ساحب ملفهم من المديريه بقاله اكتر من شهرين شعرت هاله كأن دشا من الماء البارد انصب فوق رأسها فقالت : يعنى ايه .... ردت المديره باقتضاب : يعنى ولادك ماعدوش مقيدين فى المدرسه عندى هاله بعصبيه شديده : امال راحو فين؟ المديره : ماعرفش يمكن مدرسه تانيه او بلد تانى حتى ....والله انا اول مره اشوف حاله زى كده فى الغالب بيجيلى طلب ويا اما اوافق او ارفض بس يظهر والدهم جايب واسطه جامده اوووى سحب ملفهم والموضوع انتهى والرد اللى جانى من الاداره بالحرف كده " اعتبريهم كأنهم لم يكن" هاله منهاره ببكاء حار : نعم!!!.. كأن لم يكن ...يعنى ايه دوول ولادى من لحمى ودمى ..ازاى كأن لم يكن انا امهم ومن حقى اعرف هما فين والا هوديكو فى ستين داهيه ردت المديره بانزعاج : ارجوكى يا مدام مافيش داعى للغلط انا مافيش فى ايديا حاجه ..وبعدين ده ابوهم والقانون بيديله حق الرعايه التعليميه حتى لو كانو تحت وصايتك ..وبعدين ماعندك اقسام الشرطه روحى اعملى بلاغ واعملى محضر انه خاطفهم منك وهما يبقوا يدوروا عليهم ...لكن ارجوكى بطلى تيجى هنا وتعمليلى شوشره وسط طلابى والا هطلب من الامن مايدخلوكيش تانى غادرت هاله المدرسه بدموع متحجره وقلب مكلوم وروح ممزقه .... الفصل الثالث عشر عجبا لما تحمله لنا الايام لاندرى بأى درب نسير ولا الى ماذا قد نصير غير اننا نتخبط فى طرقات الحياه تحملنا الشهوات وتتقاذفنا الاهواء وقد نصل الى مبتغى الانفس... وقد تباغتنا دنيانا وهل لنا من دليل بعدما عميت ابصارنا عن منتهانا لاندرى أتلك ما قادته لنا الاقدار ام هى ما اثمرت عنه خطانا ام هى حصاد خطايانا عندها نرفع الاكف تضرعا لمولانا ...فهل من توبه لنا وهل لنا من شفعاءا ؟ هكذا كان حالها عندما عادت الى منزل صديقتها تغشى عيناها الدموع وقلبها يأن من شده حسرته واستقبلتها امانى بالترحاب ولكن دموعها كانت الاسبق برد التحيه فانزعجت امانى للغايه وقالت : ايه خير يا هاله ؟ مالك فيكى ايه ؟ هاله باكيه: ولادى يا امانى ...ولادى خلاص ضاعو منى ومش هشوفهم تانى امانى : ليه كده ؟ هاله : كنت حاطه امل انهم يرجعوا الدراسه ان شالله على الامتحانات اعرف اشوفهم اتارى ابوهم منه لله حولهم من المدرسه ...والمديره ماتعرفش حتى راحو لفين ...جاب واسطه كبيره اووى وقالتلى الموظفين فى المديريه قالولها اعتبريهم كأن لم يكن ..تخيلى امانى :لا حول ولا قوة الا بالله ...خلى املك بالله كبير يا هاله وقولى يارب ..ومعلش ادينا بنتظلم فى الدنيا عشان فى الاخره ربنا يجبرنا عقدت هاله حاجبيها وقالت ثائره : لاء ...لاء ماهو انا مش هتظلم تانى واسكت ...من هنا ورايح هاخد حقى تالت ومتلت... وهبتدى من اول ما اتسجنت ظلم هثبت براءتى وهفضل وره عادل لحاد اما اعرف اراضيه فين ان شالله يكون تحت الارض هجيبه وهاخد ولادى منه ...وبالعافيه مش بالقانون ..القانون مانصفنيش ...القانون سجنى شعرت امانى بالقلق الشديد وقالت: هتعملى ايه يا هاله ؟ هدأت هاله قليلا وحاولت ترتيب افكارها فما خطر لها الان لم يكن بحسبانها من قبل وقالت : انا عايزاكى تساعدينى امانى : انا تحت امرك انا عنيا عشانك هاله : تسلمى يا امانى وده كان عشمى ....انا جبتلك شغل فى الشركه اللى كنت بشتغل فيها عايزاكى تروحى تشتغلى هناك وتكونى عينى اللى جواها ...هيا دلوقتى اتباعت لناس تانيه عايزاكى تعرفى اتباعت ليه... وايه اللى حصل من ساعه ماسبتها من خمس سنين ...وتعرفيلى مين بتشتغل هناك دلوقتى ...لحاد اما اعرف مين اللى وقعنى الوقعه دى... ومين اللى حط فى حسابى الفلوس اللى اتسرقت وثبت التهمه عليا ...مين كان السبب انى اتسجن 5 سنين يروحوا فيها احلى ايام عمرى مع امى وولادى ؟ امانى متعجبه : خلاص من النجمه اروح هناك... انما انتى جبتيلى شغل فيها ازاى ؟؟؟وليه ماتروحيش انتى بنفسك ..مش ااقصد يعنى قاطعتها هاله قائله : عارفه ...فاهمه قصدك كويس ...انا ماينفعش ارجع اشتغل تانى لانى كنت هناك واللى لفقلى التهمه دى اول مايلاقينى ظهرت من جديد يا حاجه من اتنين يا يخبى اللى عمله وساعتها مش هعرف اوصله واثبت براءتى من جديد وارجع ال 75 الف اللى دفعتها غرامه للحكومه ..... يا يدبرلى مصيبه جديده يرجعنى بيها السجن فى الحاله دى انتى لما تروحى تشتغلى هناك هتبقى وجه جديد ماحدش يعرفك قبل كده بس عايزاكى تفتحى عينك كويس تانى هام جبت الشغل ازاى ... انا ااقولك ياستى بقى اللى اسمها نانسى اللى كانت مع رفيق ليلتها دى متجوزه صاحب الشركه او هيا صاحبتها لانه كاتبها باسمها وخافت لروح افتن عليها لجوزها فقالت تشترينى وتشغلنى عندها هناك واهو ابقى تحت عينها وتحت رحمتها لكن انا رفضت وفى المقابل طلبت منها انها تشغلك هيا وافقت فى ساعتها واديتنى الكارت ده ... اخرجت هاله الكارت من حقيبتها واعطته لامانى وتابعت : تروحى بيه لشئون الموظفين وتقوليلهم انك من طرف مدام نانسى تبع مريم ...فهمانى انا اسمى مريم فى المعرض مش هاله ... امانى متحمسه : ماشى يا مريم ..هههههه ايوا كده روقى وفكرى ازاى ترجعى حقك وفلوسك وساعتها بالفلوس هتعرفى ترجعى ولادك وتعيشى معاهم احسن عيشه بس بالله عليكى خلى املك فى الله كبير واوعى تيأسى هاله : الفلوس دى انتى هيكون ليكى نصيب فيها يا امانى اوعدك امانى : اخس عليكى ...بجد انا زعلانه منك ده كلام برضه انا كفايه عليا انى اخدمك وكتر خيرك اكيد الشغل فى الشركه دى هيكون مرتبها حلو اووى هاله : حلو اووى... ده حلو جداااااا كمان... انا متخيله ان نانسى هتديكى مرتب بالالوفات عشان تضمن سكوتى ...عارفه الاهم من ده كله ايه يا امانى ؟ امانى : ايه؟ هاله : انك مش هتضطرى تتجوزى اللى اسمه حسن ابن عمتك ده ....قلبى مش مرتاح للموضوع ده خاالص امانى : لااااا ماهو انا ماقولتلكيش انا صرفت نظر من زمان وقطعت معاه هاله : احسن برضه قرأت امانى محتوى الكارت بصوت عال ضاحكه : الشركه العالميه للملاحه والتجاره الدوليه ...ياسلااااام ولا بقيتى موظفه يا امانى ....لاء وايه بدبلون كمان ثم استطردت امانى : طيب وحقك هتعرفى ترجعيه ان شاء الله وتثبتى انك مظلومه انما هتوصلى لعادل ازااى؟ ردت هاله بثقه : هوصله ...ماتقلقيش امانى باصرار: ايوه ازااى ؟ زمت هاله شفتيها وقالت : سالم يعرف طريقه وبيتعامل معاه وشكل بينهم شغل على كبير اووى امانى : مش ده اللى مش طايقك وعايز يطردك هاله : عشان عاوزنى ومش طايل منى حاجه ..لكن قاطعتها امانى : لكن ايه ..اوعى يا هاله ..كده هترمى نفسك فى النار هاله : وانا مش فى النار برضه يا امانى ..اطمنى ماتخفيش عليا مابقاش هاله ان ماوديته البحر ورجعته عطشان نظرت امانى الى هاله غير مصدقه : اتغيرتى اووى يا هاله .. هاله : لازم اتغير ...هوا بعد السجن والتشريد وبعد عيالى عنى ومستنيه افضل زى ما انا ؟ تنهدت امانى وقالت : معاكى حق ...انتى اتظلمتى كتيير اووى بس اوعى تنسى ان ربك بالمرصاد تنهدت هاله وقالت : ونعم بالله وفى تلك الاثناء كان رجال سالم يعملون بكل نشاط فى المعرض وقامو بفك قطع من السيارات ليخفوا داخلها المخدرات بمهاره ايديهم ودهاء قائدهم ووصل رفيق الى الباحه الخارجيه وتعجب لدى رؤيه الستائر المسدله بطول المعرض وعرضه فى تلك الساعه المبكره من النهار ليجد احد رجال سالم يعترض طريقه ليمنعه من الدخول فصاح فيه رفيق قائلا بغضب : وسع بقولك ...المعرض ده بتاعى قال الرجل فى خشونه : ممنوع يا باشا دى اوامر سالم بيه تظاهر رفيق بالانصراف فهدأ الحارس من مقاومته وفجأه عالجه رفيق بلكمه قويه اصابت فكه جعلته يترنح ليسقط ارضا ودخل رفيق المعرض مسرعا فاعترض طريقه رجلان آخرين فصاح رفيق عاليا ليتردد صوته فى ارجاء المكان : سالم ..يا سالم خرج سالم من مكتبه بالدور العلوى وامر رجاله بالانصراف باشاره من يده صعد رفيق الدرج المعدنى بسرعه بالغه وصاح فى غضب : ممكن افهم ايه اللى بيحصل هنا ...هيا حصلت رجالتك يتهجموا عليا ويمنعونى من الدخول فى ملكى فقال سالم بهدوء : براحه هدى خلقك ....انا اصلى منبه عليهم ماحدش يهوب المعرض ولما اتأخرت كده قلت يبقى النهارده انت مريح وواخد اجازه تستجم التفت رفيق يمينا ويسارا ناظرا للاسفل وقال ساخطا : ايه اللى بيحصل ده... والعربيات دى ايه اللى فكها كده ؟ وايه الكراتين دى ... وعندما لم يجد ردا لاسئلته المتلاحقه قال فى نفاذ صبر :وفيين الناس ؟؟؟؟؟ماتفهمنى .... تركه سالم غارقا فى حيرته ودخل مكتبه واخرج سيجارا واخذ ينفثه بهدوء فدخل رفيق وراءه غاضبا وقبل ان يتمكن من النطق قال له سالم بصرامه : ااقفل الباب وواقعد واهدى كده عشان افهمك ...ونعرف ناخد وندى فى الكلام نفذ رفيق ما امره به سالم وجلس وحاول ان يتماسك اعصابه فقال برويه : ادينى قعدت ممكن افهم بقى ؟ سالم : بقى يا سيدى العمليه اللى فاتت حصلت فيها لعبكه والبيعه ماتمتش زى ماكنت مخطط فمحتاج اخبى المخدرات لحد ما الاقيلها بيعه قريب ...ومالقتش انسب من المكان هنا فكيت كام عربيه وخليت رجالتى يشيلوها جوه الفرش ويرجعوها زى الاول واحسن... بس العربيات دى طبعا مش هتتحرك سنتى من مكانها بعد مانخلص لحد ما اخلص صفقتى ..بس كده عقد رفيق حاجبيه غاضبا : بس كده يا سلام .انا منبه عليك بدال المره مليون.... انا ماليش فى شغلك.. وماليش دعوه بيك ... صح ولا انا غلطان تقوم تجيبهالى لحاد هنا وكمان تحطنى قدام الامر الواقع ابتسم سالم وقال : طيب حط نفسك مكانى ولا بلاااش احطك انا قدام الفيلم ده وانت تشوف ..وتقيم الموضوع وساعاتها هتعذرنى هز رفيق رأسه وقال بنفاذ صبر مستنكرا : فيلم ايه ..انت اتخبلت ولا جرالك حاجه فى نافوخك ... اتسعت ابتسامه سالم الماكره ولم يرد وقام بتشغيل مشغل الاسطونات ليظهر على الشاشه احد المشاهد الساخنه التى تجمع رفيق ونانسى زوجه المرشدى فى مكتب رفيق فى احدى الليالى السابقه ابيضت معالم وجه رفيق وجف حلقه وتحشرج صوته ولم يستطع النطق واخفض رأسه فى ذل واضح تنهد سالم وقال : والله يا اخى انت بتضطرنى اعمل معاك كده ..كان فيها لو كنت اعتبرتها خدمه منك ليا وكنت هشيلهالك بدال مايبان قدامك انى بذلك وابتزك وانت برضك فى الآخر جوز اختى على الرغم انك بتخونها يعنى اخذ رفيق نفسا طويلا وقال محاولا استجماع شتاته : وهوا يبان ايه غير كده وضع سالم يده على كتف رفيق وقال هامسا : فكر كده معايا لو ال سى دى ده... وصل للمرشدى هيعمل فيك ايه ؟؟ ولاا هيعمل فى عيالك ايه ؟؟ ازاح رفيق يده ووقف وقال : انا ومش مهم انما عيالى دوول برضه مش يبقوا ولاد اختك ؟؟؟؟ سالم بتصميم : ااه ولاد اختى...او بالاصح شقيقتى ... ثم عقد حاجبيه وقال بقسوه: بس انت ابوهم وانت اللى جنيت عليهم مش انا ...هاااا اخلى رجالتى تكمل ولا فيدكس يوصل الامانه للمرشدى رفيق : خليهم يكملو بس على شرط سالم : عارفه ..تاخد السى دى مش كده ...خدها فى ايدك وانت خارج مد رفيق يده الى جهاز التشغيل واخرج الاسطوانه وقال : وانا منين اطمن انها النسخه الوحيده اللى معاك اطلق سالم ضحكه عاليه وقال : وهيا يعنى كانت المره الوحيده اللى اتقابلتو فيها هنا فى مكتبك ...دوول ست مرات يا معلم بست سيديهات بست جمايل الحق حق ..اه وانا راجل حقانى ... وعندما انتهى من جملته نفث دخان سيجارته فى وجه رفيق الذى ظهر الالم جليا على وجهه فأدار له كتفه وخرج بعدما كسر الاسطوانه قال سالم فى سخريه : خساره ..الذكريات الحلوه ..هانت عليك خرج سالم من المكتب ليجد رفيق يغادر المعرض مسرعا فصاح فى رجاله : ايه هنخلص على العشا ولا ايه ماتشدوا حيلكم شويه انطلق رفيق بسيارته مسرعا يكاد عقله ينفجر من كثره الافكار التى دارت فى مخيلته يسترجع شريط حياته السابقه يوم ان تركه والده وهرب تاركا له اسرته الصغيره ليرعاها امه المريضه واخيه الاصغر ترك دراسته وفضل ان يعمل ليستطيع توفير مصاريف دراسته عل ينتفع بها اخيه الاصغر او تسد احتياجات والدته من دواء تخبط لوقت طويل فى حياته يتنقل من عمل بسيط الى آخر لايكاد يكفى سد الجوع الذى اخذ ينهش جسده وجسد اخيه وامه حتى تعرف بسالم والذى اقنعه بالعمل معه فى نشاطه المريب .. وانسته انهار المال التى كانت تجرى بين يديه لذه الرزق الحلال واخذ ينهل من عسلها المسموم ليستيقظ ذات يوم على وفاه اخيه اثر تناوله جرعه زائده من المخدرات .... عندها قرر ان يبتعد كل البعد عن تجاره المخدارت وان يكتفى بالعمل فى التهريب وغسيل الاموال ظنا منه انها الأمن له ولعائلته وتزاحمت صوره زوجته وسط افكاره لتبرز واضحه فهزت كيانه منى شقيقه سالم ظن انها فى البدايه اخت سالم من نفس الاب والام ظن ان بزواجه منها سيأمن غدر شريكه لكنه تفاجىء بأنها اخته من الام فقط وكان قد فات الاوان ليتراجع ولم يكن بأمكانه خذلانها وكيف وعيناها تحمل كل رجاء فقد ظنت هى انه الفارس الهمام الذى جاء لينتشلها من مستنقع شقيقها البائس والان قد غرق هو لأذنيه فى هذا المستنقع وعلاقته الغير مشروعه بزوجه المرشدى ستودى به الى الهلاك لا يهم هو ...بل ما يهمه هو صغاره وزوجته التى لاذنب لها عليه ان يجد الحل عليه ان يهرب وان ينجو بحياه اطفاله عليه ان يحذرها هى الاخرى قاد سيارته لمنطقه المقطم وجلس ينتظرها بعدما بعث لها برساله نصيه يخبرها فيها ان عليها الحضور للاهميه واخيرا حضرت الفاتنه .....تلك الفاتنه التى غزت قلبه بشعرها الاشقر وعيناها الزرقاوتان ترجل رفيق من سيارته واقترب من سيارتها وفتح الباب لها فخرجت نانسى منزعجه : ايه خير في ايه يا رفيق رفيق : اتأخرتى كده ليه ؟ نانسى : انت فاكر الموضوع سهل عبال ماعرفت اخلص من البودى جارد طمنى مال وشك مخطوف كده رفيق : مصيبه ..مصيبه وحلت فوق راسنا نانسى : ايه ؟؟؟؟فى ايه انت بتقلقنى اكتر ما تتكلم رفيق : سالم طلع كان بيسجلنا جحظت عينا نانسى الزرقاوتان وقالت : ايه ؟ بيسجلنا ايه ؟ رفيق : انا وانتى لما كنا فى المعرض مع بعض عنده بتاع ولا 6 تسجيلات لينا سوا خبطت نانسى على رأسها وبقوه وامسكت بشعرها وشدته فى محاوله منها للاستيقاظ من ذاك الكابوس الذى ادخلها رفيق فيه الا انها وجدت انه ليس بكابوس انه الواقع وان ماسمعته اذنها هى الحقيقه فقالت صارخه وجسدها يرتجف من الصدمه: قولتلك الف مره المعرض لاء ..قعدت تقولى امان ..امان ...ادى الامان طلع متسجل فيه كل حاجه... كل حاجه ..انت عارف المرشدى هيعمل فينا ايه دى مش هيقتلنى انا وانت بس دى هيقتل عيالك ومش بعيد كمان مراتك ومايهموش سالم واهلى كلهم واخذت نانسى فى البكاء : انت لازم تتصرف لازم تعمل حاجه رفيق : انا فعلا لازم اعمل حاجات كتير اووى مش حاجه واحده ..احنا لازم ننهى اللى بينا يا نانسى ...وان كان على التسجيلات فسالم مش غبى هوا هيطلب قصادهم طلبات من طلباته اللى انتى عارفاها ..وانا طبعا هضطر انفذهاله لحاد ما امسك عليه ذله اكبر من اللى معاه ...انا بس حبيت ااقولك عشان تعملى احتياطك وياريت لو تعرفى تهربى بره البلد وتنفدى بجلدك من المرشدى نانسى : اهرب ؟؟؟....اهرب ازاى ..ولفين ؟ وان هربت انا ...امى وابويا واخواتى حيهيربوا هما كمان اهرب انت اهرب بولادك ومراتك ده اسهل ... رفيق : ده اللى هيحصل بس انا مش ههرب الا لما اخلص عليهم هما الاتنين واوقعهم فى شر اعمالهم نانسى : انت مش ادهم يا رفيق ...انا بيتهيألى ساعات ان المرشدى ارحم من سالم ..سالم ده شيطاان اقترب منها رفيق وقال : ماتخفيش عليا ...يالا عشان تروحى وخدى بالك من نفسك نظرت له نانسى وقالت : هتوحشينى ...وابقى افتكرنى بالخير... انت عمرك ماهتعرف انا بحبك اد ايه رفيق : لكن انا عارف انا بحبك اد ايه .بحبك لدرجه ان الاسلم انى ابعد عنك قبل ما حد يمس شعره منك بأذى ركبت نانسى سيارتها وانطلقت مبتعده وهى تبكى لفراق حبيبها الذى كانت تعلم انها لابد ان يأتى يوم وتفترق عنه الا انها لم تعلم انها كان قريبا لهذا الحد فلم تكن ايام عشقهم المحرم تجاوزت السنه الماضيه فحسب ووقف رفيق يراقب اضواء السياره وهى تخفت تدريجيا الى ان اختفت وعندها علم ان معشوقته اصبح ماضيه الذى لايغتفر بجانب الكثير والكثير من افعاله الماضيه والحاضره التى لاتغتفر ايضا امسك رفيق بهاتفهه وطلب احدهم يدعى احمد ننح رد الاخر الذى كان يبدو مشغولا بأمر ما فقال : رفيق بيه ممكن خمسه وتكلمنى تانى معلش يا باشا رفيق : لاء انا مش هعطلك انا عايزك تجهزلى 5 كاميرات مراقبه بس يكونوا حاجه نضيفه... الواحده فيهم تكون اد زرار البدله عارف زرار البدله ولا عمرها ما عدت عليك ضحك ننح وقال :مش احنا يا باشا اصحاب البدل لكن حاضر من عنيا عندى طلبك رفيق : هتجيبهولى امتى نحنح : ادينى 3 ..4 ايام كده رفيق : هوا بكره ننح : كده هيبقى سعرهم حراق اووى انا كنت هخلص شغلانه واسافر عند حد حبيبى اجيبهم من عنده رفيق : اللى تطلبه ...خلص وادينى الو عشان نتفق هنتقابل فين ننح : اوامرك يا باشا بكره بأذن الله اتصل بيك اغلق رفيق هاتفه وردد : العين بالعين والسن بالسن والبادى اظلم يا سالم ثم ركب سيارته هو الاخر وانطلق عائدا الى منزله الفصل الرابع عشر جلس يراقبه بأعين كالصقر جعلت الاخر يرتجف هلعا ثم قال له فى خشونه : اتكلم ياراجل انت احسنلك واعترف ...مين اللى باعلك المخزن.... الاسم الموجود فى العقد ده مزيف وده عقد مضروب من الاخر ... الرجل : انا مش هتكلم كلمه الا قدام المحامى بتاعى قال حاتم : كده ..طيب ماشى انت اللى جيبته لنفسك .. ثم تعالى صوته آمراً: ياعسكرى دخل العسكرى فى الحال وادى التحيه لحاتم فقال الاخير : خده تحت خليهم يظبطوه انصرف الرجل صارخا برفقه العسكرى والذى دفعه دفعا ودخل مؤمن صديق حاتم الذى لم يصدق اذنيه : يظبطوه ...انت يا حاتم؟!!!.... ده من امتى ؟ دا انتى يا اخى هاريتنا مواعظ عن معامله المشبوهين وان مش كل الناس زى بعضها عقد حاتم حاجبيبه بقسوه وقال : ياروح مابعدك روح ..دول قتلو احمد يا مؤمن ...ذنبها ايه مراته واللى فى بطنها يتولد للدنيا على اليتم والحرمان كل ده عشان خاطر.... ولاد ال***** يدخلو مخدرات البلد يقتلونا بيها ويسموا عيالنا تنهد مؤمن : طيب وصلت لايه ؟ حاتم : انا واثق ومتأكد ان المخزن اصلا بتاع حمدان وكانت فيه المخدرات اللى طبعا سالم تلاقيها استولى عليها تانى وحرقله المخزن عقد مؤمن حاجبيه وقال: وانت لقيت آثار مخدرات حاتم : لقيت آثار هيروين وبعتها للطب الشرعى عشان تتثبت فى محضر الجريمه هز مؤمن رأسه وقال : ربنا يوفقك حاتم : وانت عامل ايه فى الجنايات مش عاوز تيجى معانا هنا مؤمن : ههههههههه لا ياعم انا لابتاع مطاردات ولا كلام من ده انا الجريمه تجيلى احقق فيها بعد مايكونوا قتلو فى بعض وخلصوا على بعض... انا راجل عندى عيال عايز اربيها ...سبحان الله كأن احمد كان حاسس كان ناوى يطلب نقله بعد المطارده الاخيره... عشان عرف ان مراته حامل ..خليك انت عزابى كده وعيش حياتك فى المطاردات والقبض على افراد العصابات حاتم : عارف يا مؤمن ..انا اللى خلانى ارجع المباحث من جديد مش بس موت احمد مؤمن : امال ايه تانى ؟ حاتم : كلمه واحده مسجونه قالتهالى يوم ماكانت خارجه ... كلمه علمت جوايا اووى وحلفت لنفسى انى مهما ان كان لازم اثبتلها واثبت لنفسى قبلها انها مش صح مؤمن متعجبا: كلمه ايه ؟ حاتم : قالتلى بالحرف الواحد كده " خيبتكوا ..بتسيبوا الحيتان والديابه تنهب البلد وتقبضوا على اشرف الناس " من هنا ورايح مش هبقى خايب وهقبض على سالم وحمدان وانضف البلد منهم ومسير المرشدى اللى مش عارفين نمسك عليه حاجه ده يقع مؤمن : ههههههه يقع ...حاسب لا انت اللى تقع ...مش لما يبقى اللى فوقيه نضاف الاول يبقى نوقعه... المرشدى مش لوحده ولو وقع مش بعيد يوقع رئيس الجمهوريه نفسه ههههه..ااه ربنا يستر حاتم : مسير البلد تنضف منهم مؤمن : بيتهيألك مش هما بس اللى مش نضاف ...احنا كمان مش نضاف بسلبيتنا وخوفنا ...يالا كفايه كلام كده الحيطان ليها ودان ...سلام انصرف مؤمن تاركا صديقه يفكر بعمق متذكرا هاله ونظرتها له ذاك اليوم لايدرى لما لم تفارقه عيناها منذ ان غادرت السجن ولايدرى لما فى احلك الظروف والمواقف يطل عليه شبحها ليذكره بها من جديد فيهون الموقف مع طله وجهها فى خياله ويشتاق قلبه لرؤياها مره اخرى وان كانت اخيره فينهره عقله وبشده ليركز فى عمله فقط الا ان حدسه يخبره انه سيقابلها وان أبى .....................هكذا ُسطرت المقادير وفى اليوم التالى استيقظت هاله وتأنقت استعدادا للخروج للعمل واتجهت الى غرفه امانى لتجدها هى الاخرى اعدت نفسها للذهاب الى الشركه التى تملكها "نانسى " راقبتها هاله وهى تلتفت حولها يمينا ويسارا امام المرآه فابتسمت لها هاله وقالت : صباح الخير مالك؟ عبست امانى قليلا : صباحك فل ..مش واخده انا على التيرات.. مالها العبايه نظرت لها هاله موبخه : عبايه !!!!....مهم اووى مظهرك يكون كويس فى اول يوم لانك بتدى انطباع للى قدامك عشان يكون فكره كويسه عنك ... تنفست امانى بصوت مسموع : عشان خاطرك بس هاله : ربنا يخليكى ليا وان شاء الله اردهالك ...المهم عارفه هتعملى ايه ؟ هزت لها امانى رأسها مؤكده : عارفه ...ادور على واحده اسمها رجاء ..دى لاتاته وعجانه واحاول استقصى منها على اخبار الشركه هاله محذره اياها : بس اوعى تخليها تشك فيكى ...يعنى بالراحه المهم اووى ..تصاحبيها وتبينلها انك مالكيش صحاب هنا ..امانى ..خدى بالك الله يخليكى امانى بقلق : طيب لو كانت مشيت ساعتها ..هنعمل ايه ؟ تنهدت هاله : والله ما عارفه ..ربنا يسهل وتكون لسه موجوده ولو ماكنتش موجوده يبقى على الاقل اعرفيلى اسماء اللى موجودين دلوقتى امانى : خلاص ..خلاص ..انا بس بفكر معاكى بصوت عالى لكن ان شاء الله نلاقيها هاله : ياله طيب عشان انا كده هتأخر امانى : هدى لماما الدوا واقولها انى نازله ..اسبقى انتى هاله : عارفه هتركبى ايه ؟ امانى : ماتقلقيش عليا ..خدى بالك من سكتك ..لا اله الا الله هاله : محمد رسول الله خرجت هاله وذهنها يدور به الكثير والكثير من الافكار ...تحاول التوصل لكيفيه جذب سالم اليها والحصول منه على معلومات عن عادل تفيدها دون ان يشك بها وما ان دخلت المعرض حتى نظرت لها بوسى شزرا وقالت لها : ايش ايش ....افهم بقى انتى جايه تشتغلى ولا رايحه فرح !!! نظرت لها هاله ببرود ولم تبالى بنظراتها القاسيه ولا كلاماتها المسمومه واتجهت الى غرفتها وتظاهرت بالعمل فحين ان عيناها متعلقه بعقارب الساعه المعلقه على الحائط العريض امامها و التى ابت التحرك على مايبدو ..لتمضى الساعات ببطء شديد ..حتى اطل سالم بطلته المزعجه للجميع ماعداها تلك المره فهى كانت بانتظاره منذ ساعات الفجر الاولى ان صح التعبير لاحظ سالم تأنقها على الفور ولم يكن هذ فحسب ما لاحظه بل لاحظ وجهها الذى ابتهل لرؤياه ولاول مره وعيناها التى تعلقت بعيناه لوهله بل وخطواتها التى تسارعت لاستقباله .. فابتسم سالم متهكما فلم تكن تلك شيمتها معه من قبل وتصاعد داخله الشك ان تكون "هند" قد حذرتها الا انه كان على ثقه ان هند ليست بهذا الغباء او الوعى ....او كليهما ..فجل ما يهمها هو المال الذى يغدقه عليها وكأنما انتبهت هاله لسرعتها فتوقفت بعدما نهرت نفسها داخلها وتجاهلها سالم واحاط ذراعيه بكتف بوسى التى قطعت عليها الطريق واتجه الى غرفته بالطابق العلوى تاركا هاله تميز غيظا ....من نفسها اولا ...ومن بوسى ثانيا بوسى .... انها هي العقبه الوحيده التى تواجهها بالاضافه الى شجاعتها التى قد تخسرها فى اى وقت نهرت هاله نفسها وقالت داخله : وبعدين يا هاله اتقلى مش كده كده هياخد باله ويشك.. والشك مش فى صالحك اتجهت هاله الى مكتبها وجلست واخذت فى النقر على سطح المكتب بتوتر شديد محاوله التفكير فى طريقه تتقرب بها الى سالم ثم سمعت طرقا خفيفا على الباب فرفعت هاله ابصارها لتجده عامل توصيل الطرود...يخبرها بأنه يحمل طردا لشخص يدعى سالم ابو النجا فتهلل وجه هاله فرحا وقالت : انا همضيلك عليه واسلمه ليه هوا دلوقتى فى اجتماع استلمت هاله الطرد من العامل ووقعت على ايصال التسليم بعدما سحرته بابتسامتها وانصرف وانتظرت هاله مغادره نانسى لغرفه سالم وبعدها اتجهت حامله المظروف المتوسط الحجم لتعطيه لسالم طرقت هاله باب الغرفه بخفه ودلفت برشاقه لتجد سالم يتحدث الى احدهم على هاتفه الخلوى وما ان رآها حتى عبس بضيق مما اثار استياء هاله ومع ذلك ابتسمت له ابتسامه مشعه لدى انهاؤه المكالمه وقالت : الطرد ده جه من شويه نظر لها سالم بعمق وقال : ومحمد ماطلعوش ليه ؟ ردت بصوت ابح : اجازه ...ثم تنحنحت قليلا ووضعت الطرد على سطح المكتب وواتتها الشجاعه لتحمل كوب الماء المستقر على سطح مكتبه وتجرعت اكثر من نصفه نظر لها سالم متعجبا فى البدايه ثم ابتسم ابتسامه واسعه وقال : عطشانه للدرجه؟؟ هزت هاله رأسها وابتسمت :امممم..مش عارفه... حسيت ريقى ناشف تبادل كلاهما نظره طويله وتعلقت عينا سالم بوجهها طويلا وساد صمت مربك فحكت هاله اسفل عنقها وقالت قبل ان نتصرف : عن أذنك يا سالم بيه ثم توقفت فجأه كأنما تذكرت : عملتو ايه صحيح فى التعبان ؟ نظر لها سالم وقال متعجبا : تعبان ؟؟؟؟!!!...تعبان ايه؟ لمعت عيناها بنصر وقد تأكددت شكوكها وقالت برقه متناهيه: باشمهندس وليد مشانا امبارح بدرى عشان كان فى تعبان فى المعرض وقال انه هيجيب شركه تمسكه قام سالم من مجلسه واوصد الباب وجذب ذراعها على حين غفله واقترب منها فنظرت له هاله بهلع وقال بصوت رخيم : انت عاوزه يا هاله شحب وجهها ولم ترد من اثر الصدمه ..فقالت متسائله : هند قالتلك ؟ هز سالم رأسه وترك ذراعها وقال بصوت منخفض: وانتى فكرك انها ممكن تخبى عنى حاجه زى دى ؟ اعرفى ان انا كنت عارف من ساعه الحفله اياها وانى سايبك هنا تاكلى عيش بمزاجى ...وعارف كل صغيره وكبيره بتحصل هنا او بره من ورايا هاله بحذر: وبعدين؟؟؟؟ سالم بهدوء: ولا قابلين ...عاوزه توصلى لعادل ..صح ؟ اتسعت عيناها بذهول وقالت بصوت متهدج: انت عارف موضوع عادل كمان سالم : قولتهالك من شويه ..انا اعرف دبه النمله ..ماعرفش حاجه باينه زى عين الشمس ...يوم ماكنتى بتسجلى الاوراق ماكونتيش على بعضك لما ملفه وقع فى ايدك هاله : واضح ان فى ايدك كل الخيوط سالم ساخرا : الله ينور عليكى ..انا هنا اللى ماسك الخيوط كلها ..مش سى رفيق ابو قلب رقيق ..عرفتى بأه مصلحتك مع مين ..انا ولا هو؟ هاله بسرعه : اكيد انت سالم : تمام كده ...انتى اكيد عاوزه الملف اللى فيه عناوينه وتليفوناته مش كده هاله : وهوا حضرتك ماتعرفش مكانه فين بالظبط سالم : الصراحه الصله اتقطعت بينى وبينه من زمان اووى ...لكن ممكن الملف ده يكون فيه حاجه توصلك ليه هاله : يعنى حضرتك هتدهونى.... كده ...بالبساطه دى اطلق سالم ضحكه مرتفعه ثم قال : اهو عندك فى الخزنه ... واشارالى الحائط خلفه وقال :واهى مفتوحه قدامك خوديه اتجهت عيناها صوب الخزانه حيث تشير يد سالم ...فاتجهت قدامها لاشعوريا نحوها وفتحتها بيسر تام لتجد مسدسا كبيرا يقبع تحته الملف الخاص بزوجها السابق وقفت لبرهه تنظر له وقلبها يدق بعنف ...شعرت انه هناك خطب ما يكمن وراء عرض سالم السخى واخذ السؤال داخلها يتصاعد ..ما المقابل ..ما المقابل ؟؟؟؟؟؟ حتى اتاها الجواب .. انها يد سالم التى التفت حول خصرها حتى كادت ان تعتصره ففزعت هاله ودون تفكير امسكت بالمسدس بحركه سريعه والتفت لتواجه سالم مهدده اياه ليبتعد عنها ... وبالفعل ترك سالم خصرها ولكنه بالمقابل لم يبتعد بل اقترب اكثر واكثر ليلصق صدره بفوهه المسدس المعدنيه الحاده نوعا ما فتصاعد الخوف داخلها ...وتصاعدت معه اصوات دقات قلبها كالطبول وقد صمت أذناها ...وتأهبت حواسها جمعاء ونظر لها سالم متحديا اياها ان تطلق ولو رصاصه واحده وقال بصوت منخفض حمل تصميما لم يخطأه سمعها: اضربى ...خايفه ليه ؟ ماتضربى ابتعلت هاله ريقها وكادت الدموع ان تفر من مقلتيها وقالت بصوت مرتجف: انا برضه قلت انه مستحيل تدينى الملف منغير مقابل سالم : سجن خمس سنين ..اكيد تكونى اتعلمتى ان كل شىء فى الدنيا دى لازم يكونله تمن اخفضت هاله المسدس وتراجعت خطوه للخلف وقالت : آسفه يا سالم بيه ..بس التمن اللى انت طالبه غالى اووى هز سالم رأسه وقال: مايغلاش عليا .....ولا ايه ....عامه ان ماكنش برضاكى فاميلزمنيش .... اخفضت هاله رأسها وتصاعدت خيبه الامل داخلها فقد باءت محاولتها بالفشل الذريع فهاهو سالم على علم بماضيها بل وحاضرها مما جعله يقرأ سطور خطتها بيسر تام الا ان سالم قد خالف توقعاتها وقال بخفه : خدى الملف يا هاله نظرت له هاله غير مصدقه وقالت بشك : ما انا قلتلك التمن اللى انت طالبه غالى اووى سالم : خوديه يا ستى.. ولما تحبى تدفعى انا موجود ..ولو مش عاوزه تدفعى ..اعتبريه كادو منى ...يمكن تكون الحاجه الوحيده الصالحه اللى عملتها فى حياتى ...خوديه ومد يده وامسك بالملف ودفعه دفعا لها وقال : خديه ....انتى اولى بولادك منه ....عادل مايستهلهومش ولم تتمالك هاله دموعها بعد ذلك وانهمرت بغزاره ووضعت المسدس على سطح المكتب بهدوء ولم تقاوم الاغراء ... ومدت يدا مرتجفه اليه واخذته منه دون اى مقاومه منه واتجهت الى باب الغرفه لتنصرف بخطوات متسارعه وفتحت الباب ووقفت لبرهه ونظرت لسالم بامتنان واضح وقالت : انا مش عارفه اشكرك ازاى كان سالم قد اتجه الى الكرسى المقابل لمكتبه مديرا لها ظهره واشار لها بحركه يد امرتها بالانصراف ففعلت هاله واغلقت الباب وانصرفت وبعدما انصرفت ابتسم سالم ابتسامه واسعه وتعلقت عيناه بالمسدس المستقر على سطح مكتبه وهو يتمتم : انا اللى مش عارف اشكرك ازاى حملت هاله الملف وتسارعت خطواتها لاسفل الدرج لتتجه الى مكتبها واغلقت الباب خلفها واخذت تفر فى الملف بعصبيه شديده ثم حملت حقيبتها واطلقت ساقيها للرياح الى اول عنوان مدون فى الاوراق وحاولت طيله الطريق جمع شتات نفسها وتهدئه افكارها وتخيلاتها التى تزاحمت برأسها وقالت محاوره نفسها : اهدى يا هاله ..اهدى ..ممكن مايكونش موجود فى العنوان الاولانى وجايز يكون برضه العنوان التانى مش موجود بس انا اعمل اللى عليا وادور فى كل العناوين ....وان شاء الله ان شاء الله الاقيهم وبعد مضى ساعه كامله وصلت الى اول عنوان واستقبلت هاله جواب حارس العقار الذى نفى وجود عادل فى هذا العنوان منذ زمن بعيد فقد تركه منذ اكثر ما يزيد عن عامين ...بنفس بارده نوعا ما واتجهت الى العنوان الذى يليه وكلها رجاء ان تعثر عليه ..الا ان رجائها لم يتحقق مره اخرى ثم الى الذى يليه والذى اتضح لها انه مقر شركته الموجود فى مدينه نصر لتكتشف انه قد باعها منذ عام تقريبا ..وظلت تجوب الشوارع والطرقات تسأل فى كل عنوان فى كل مكان ذكر فى الملف ... تبحث وتبحث.... حتى اظلم الليل عليها وقد فرغت جعبتها من جميع العناوين المذكوره الى... لاشىء ... لا اثر .. لا وجود لعادل .....ولا لاطفالها ... كأنه بالفعل .....لم يكن وعادت هاله تجر قدما خلف الاخرى من شده خيبتها الى منزل صديقتها واستقبلتها امانى وحملت ملامحها القلق عنوانا وقالت لها : كنتى فين يا هاله عماله اتصل بيكى مش بتردى افاقت هاله من شرودها وقالت : ماكنتش سماعه الموبايل امانى : مالك ؟ فيكى ايه ..هو انتى كل يوم تنزلى كويسه ترجعى بالمنظر ده ؟ تهاوى جسد هاله النحيل على الاريكه المجاوره للمدخل واخذت فى البكاء وقالت : انا مش عارفه انا عملت ايه فى دنيتى وحش اووى كده استاهل عليه البهدله دى كلها امانى : لا حول ولا قوة الا بالله ...وحدى الله يا هاله.. وبعدين معاكى امال ...طيب دا انا جيبالك خبر حلو النهارده قالت هاله ساخره : بجد؟؟ طيب ماتقولى ساكته ليه تجاهلت امانى سخريتها وقالت : لقيت اللى اسمها رجاء وعلى عكس ماتوقعت امانى استقبلت هاله هذا النبأ ببرود تام وقالت هاله : كويس ..على الاقل حد فينا لقى حاجه اهو نظرت لها امانى بتعجب شديد وقالت : وانتى مالقتيش ايه رفعت هاله رأسها المسنده على كفها وقالت : عادل ...مالقتهوش فى ولا عنوان من السته اللى موجودين فى الملف اللى كنت قايلالك عليه ...ومش هتصدقى كلها عنواين حقيقيه ..كلها عناوين كان موجود فيها وكلها سابها من سنتين ولا سنه بالكتير امانى بحيره : وانتى جيبتى الملف منين ؟ ضحكت هاله ضحكه فارغه : سالم ادهونى ..تخيلى ..سالم يعمل معايا انا حركه جدعنه ...لاء وكمان عارف ان اسمى هاله ...وانى طليقه عادل ...هند الله يسامحها قالتله رغم انى كنت مواصياها ..ومع ذلك مالقييش ولادى امانى : اخس عليكى ياهند ..كده برضه ..ماتزعليش روحك ...والله انا قلبى حاسس انها هتتعدل قريب ومسيرك ولادك يباتو فى حضنك يوم ..دا انا امى بتدعيلك ليل نهار وانا والله ياهاله مابنسكيش من الدعا .,..انتى كمان ..ولا تقنطو من رحمه الله يا هاله ...خليكى مع الله ..وربنا يحفظهملك ويردهم ليكى عن قريب يارب هاله بصوت خنقته العبرات : يارب ..يارب ...عشان انا تعبت... والله تعبت كفكفت هاله دموعها وقالت بصوت هادىء : انا بكره هروح اعمل محضر فى القسم ان شاء الله امانى : وانا هاجى معاكى هاله : ماقولتليش ..عملتى ايه فى الشركه ..اشتغلتى ايه ؟ امانى : ابدا قعدونى فى مكتب حلو اووى وجنبى ماكنه تصوير... اللى عايز يصور ورقه ولا بتاع اصورهاله وبس ياستى ..واتعرفت على رجاء ..وشوفى... سبحان الله.. هيا اللى جت لحد عندى تلت وتعجن ..عايزه تعرف قرارى ومنين اعرف مدام نانسى.. بس انا مريحتهاش ....وكل ما اعمل نفسى مشغوله تلوك اكتر واكتر ..انا هسيبها كده يومين تلاته ..وبعدين بقى احاول اعرف منها على اللى حصل فى الشركه من 5 سنين ..عشان ماتشكش فيا زى ما انتى مفهمانى هزت هاله رأسها : تمام كده ..وهى اكيد عايزه تصاحبك لانها عرفت انك من طرف نانسى شخصيا وبيقولو من جاور السعيد يسعد ....ربنا يسترها معاكى يارب امانى بصدق : انا وانت...قومى يالا كلى لقمه معايا وادخلى ريحى شويه ردت هاله : هصلى العشا الاول ... انصرفت هاله الى غرفتها والقت بحقيبتها والملف الذى كانت تحمله طيله النهار على السرير ..واخرجت صوره صغيريها من تحت وسادتها وقبلتها وتردد فى مسامعها صوت الشيخ الشعراوى "انا عند ظن عبدى بى ..ان كان خيرا فهو خير " ..فقالت : خير ان شاء الله الفصل الخامس عشر انتهت الاسره الصغيره من تناول طعام العشاء وساد الهرج والمرج بفعل لهو الصغار فى حضور جدتهم على الرغم من غياب والدهم عن ارض واقعهم فى خيالات وافكار اجتاحت عقله ... فأخرجته زوجته من شروده قائله : ما اكلتش ليه يا رفيق ..الاكل مش عاجبك ؟ انتبه رفيق الى زوجته فقال : هه ..لا ابدا الاكل كويس تسلم ايدك ردت الجده : يظهر انى ضيفه تقيله على قلبكم بقى ...عشان تسيب اكل منى عملاه بأيدها... وانا عارفه نفس بنتى فى الاكل ابتسم رفيق وقال نافيا : لا والله ...ازاى بتقولى كده يا حماتى دا انتى منورانا النهارده ...انا بس دماغى مشغوله بكذا حاجه منى : ودماغك مشغوله بمين رفيق : هوا المفروض السؤال يكون بأيه ؟ مش بمين ؟ لانى مشغول دايما بيكم ... ردت الجده ضاحكه : اهو قالك ياستى... انتو وبس اللى فى عقله... بطلى بأه رفيق : قوليلها يا حماتى ...دى مش عتقانى منى : وياترى ماروحتش الشغل ليه النهارده ؟ رفيق : بقى معقول ابقى عارف ان ماما عندنا النهارده واروح الشغل ؟ الجده : قومى يا منى حضرى الشاى وانا حلم الاطباق ..يالا عشان ادوب الحق اروح انا اتأخرت اووى اعترضت منى : تروحى ده ايه الساعه داخله على 11 لا يمكن طبعا ..ماتقولها يا رفيق رفيق : مش محتاجه قواله ده بيتها وبعدين ده امر مفروغ منه هتبات يعنى هتبات الجده : لا ماينفعش ماعملتش حسابى رفيق بتصميم: هنده على الولاد يقفلو الباب بالترباس منى مازحه: وهتتباس ياعنى هتتباس تعالت ضحكاتهم الى ان سمع رفيق صوت هاتفهه فغادر مجلسهم مسرعا ليجد ان المتصل "ننح" فخرج الى الشرفه ليرد عليه انتبهت منى الى رغبه زوجها بالانفراد بالهاتف فقالت لامها متألمه بصوت منخفض : شوفتى ..مجرد ما تليفونه يرن ينسى الدنيا ومافيها عارضتها امها : يابنتى ماتبقيش شكاكه على الفاضى ...احنا هنا عاملين دوشه وممكن تكون مكالمه مهمه وبعدين ماهو قاعد معانا طول النهار منى : وتفتكرى مين اللى بيتصل بيه فى وقت زى ده الام : ان بعض الظن اثم ماتخربيش على نفسك منى بصوت حزين : احواله مش مرياحانى اليومين دوول قالت الام مستدركه : سالم اخباره ايه صحيح ...يكونوا متخانقين مع بعض منى بعصبيه: ابنك مالوش كبير واكيد قارفه ..ما انتى عارفاه ...بس اليومين دوول على غير العاده الام متحسره: طالع لابوه.. الله لا يسامحه ....ربنا يهديه ويصلح حاله ...ولا بشوف وشه ولا بيسأل عليا ..وكل ما اكلمه يقولى يعنى انتى كنتى سألتى فيا لما اتطلقتى واتجوزتى ابو منى وسيبتينى ... منى بحسره: الله يرحمك يا بابا ...لو كان عايش ماكنش حصلى اللى حصلى ده الام : ليه يابنتى بس بتقولى كده ...سالم برضه بيحبك ده مهما كان اخوكى ومعاكى جوزك دلوقتى والله جدع طيب منى : يا ماما سالم بيكرهنى ...حاطط دايما فى باله انك فضلتينى عنه لما اتطلقتى من اونكل وسيبتيهوله ...وفضلتى معايا حتى بعد ما بابا مات وما اخدتهوش عندك الام : وانا يعنى كان بكيفى... ما ابوه المفترى مارضاش يدهونى... وكنت استحاله ارجعله ثم اشارت لها الام بالتوقف عن الحديث فقد دخل رفيق ويبدوا انه شاردا بعض الشىء فى التفكيير بأمر هام فقالت منى : ايه خير ؟ مين اللى كان عاوزك رفيق : ده واحد كده كنت طالب منه حاجه وجابهالى هنزل ساعه اجيبها منه واجى ...مش عاوزه حاجه منى بأعتراض: يعنى انت لازم تنزل دلوقتى ماكنت تأجلها لبكره ...ماما قاعده معانا ومايصحش تخرج نظر لها رفيق مستاءا : انتى على طوول عايزانى قاعد جنبك ليل نهار ..ماتعمليش حجتها الام : ااه ما تعمليش حجتى يا منى ..رووح ياحبيبى شوف مصلحتك ..وانا بايته خلاص هروح فين .. خرج رفيق ليقابل "ننح"فقد احضر له كاميرات المراقبه التى طلبها منه ونقده المبلغ المالى الضخم الذى طلبه واخذ رفيق طيله طريق العوده يفكر فى كيفيه تركيبهم دون ان يدرى سالم ...ولكن كيف؟؟؟..... ان سالم قد جهز المعرض بكاميرات مراقبه خاصه به وسيعلم من خلالها ما سوف يفعله رفيق اذن عليه التفكيير فى حجه تجعله يقطع الكهرباء عن المعرض بأجمعه او قد يستخدم اجهزه تشويش حتى يتم تركيب الكاميرات الخاصه به وعليه ايضا الانتظار حتى يغيب سالم خارج حدود القاهره على الاقل حتى يتسنى له العمل على ذلك دون مقاطعه من الاخير ...فترك الكاميرا بسيارته ...لتبقى دائما تحت يده فى اى وقت صباح اليوم التالى اتجهت هاله الى قسم الشرطه التابعه له ...وقبل ان تنصرف اجتاحتها رغبه عارمه باقتلاع عينا الضابط مرتين المره الاولى عندما نظر لها ببلاهه طالبا منها عنوان عادل زوجها السابق!!!!! ... والثانيه عندما نظر لها باحتقار شديد لدى معرفته بانها كانت نزيله بسجن النساء مما مكن عادل من اختطاف اولادها تركت هاله عنوان صديقتها امانى المقيمه به حاليا وانصرفت شاعره بخيبه رجاء واليأس متصاعدا لذروته داخلها واتجهت الى عملها بعدما ودعت صديقتها امانى التى اتجهت هى الاخرى للشركه وصلت هاله متأخره للغايه فاستقبلتها "بوسى " : الله الله..هوا ان غاب القط العب يا فار ولا ايه ؟ نظرت لها هاله نظره احتقار وقالت : مش فاهمه تقصدى ايه ؟ اشارت بوسى للساعه المعلقه على الحائط: هوا عشان سالم بيه مسافر النهارده ..حضرتك جايه الساعه 12 قاطعها رفيق والذى ما ان سمع بخبر سفر سالم رقص قلبه طربا ...فاهى فرصته قد لاحت فى الافق فقال متوعدا نانسى : وهوا انتى فاكره انك انتى وسالم اصحاب المعرض ولا ايه يا ست بوسى ؟ امتقع وجه بوسى واستدارات سريعا لتواجهه قائله مصطنعه المرح : لا لا يا خبر ما يجيش من بعدك يارفيق بيه ..اصلى لقيت مريم متأخره اووى فقلت يكون عندها خبر بسفر سالم بيه عشان كده اتأخرت رفيق : مالكيش دعوه بمريم ..مريم انا اللى مشغلها ...وبعدين هيا تعرف خبر سفر سالم منين ؟ ردت مريم اخيرا : قولها يا رفيق بيه ... رفيق : وانتى عرفتى منين انه مسافر يا بوسى ؟ ارتبكت بوسى وشعرت ان زله لسانها ان علم بها سالم فستكلفها الكثير وقالت فى صوت خفيض بعيدا عن مسامع هاله : ابدا يا رفيق بيه ...كنت بتكلم معاه امبارح قالى انه رايح الاسماعيليه باين وهزرنا شويه ان كان يجبلى مانجا من هناك بس هوا قال انه يوم واحد النهارده وراجع على بالليل كده اظن رفيق : طيب يا بوسى روحى على مكتبك ودفتر الحضور والانصراف اللى انت قاعده عليه ده اقفليه... احنا مش فى الحكومه هنا انصاعت بوسى لامره باستكانه وانصرفت ونظر رفيق الى هاله قائلا : مالك يا مريم ؟ شكلك مدايق ..انا عرفتهالك مقامها اهو ..خلاص بأه ؟ ابتسمت هاله رغما عنها وقالت : لا ابدا انا اتعودت على رزالتها رفيق : لو حاسه انك تعبانه روحى ... تنهدت هاله وقالت : لا انا كويسه اووى ...ماتقلقش انصرف رفيق بخطى سريعا الى خارج المعرض بعيدا عن كاميرات المراقبه الخاصه بسالم والتى لايعلم كم عددها ولا اين تواجدها واخرج هاتفه الجوال من جيبه واتصل ب "ننح" وما ان رد الاخير حتى قال آمرا بصوت صارم : جهز رجالتك ساعه زمن وتكون عندى فى المعرض اخذ رفيق يبحث عن طريقه يقطع بها الكهرباء عن المعرض دون ان يثير شكا او ريبه واخذ يلتفت يمينا ويسارا حتى وقعت عيناه على اجهزه التكييف المعلقه بالخارج والى خلفها حجره توصيلات كهربائيه عملاقه خاصه بها.. فاتجه اليها دون ان يشعر به احدا وفتحها سريعا وقام بقطع الغلاف المطاطى بعده اسلاك مما تسبب فى احداث شرارت قويه ادت الى احتراق احد اجهزه التكييف مؤديا بدوره الى قطع الكهرباء انصرف رفيق مسرعا اللى داخل المعرض بعدما اغلق الحجره المعدنيه بأحكام متظاهرا بالعبث فى جواله اتجه اليه محمد عامل الامن قائلا : الكهربا اتقطعت يا رفيق بيه ... تظاهر رفيق بالبلاهه : ماتتقطع عادى يعنى.. بلغوا شركه الكهربا محمد : لا يا فندم ده زى ما يكون حصل قفله ولا حاجه احنا لازم نجيب كهربائى اكد وليد صدق ماقاله محمد : انا سمعت القفله وحاجه كأنها فرقعت ..وجهاز التكييف اللى عن سالم بيه فوق بيطلع دخان يظهر انه اتحرق ابتسم رفيق داخله فلم يكن يظن ان الحظ اصبح حليفه الى تلك الدرجه فهو لم يقصد ان يحدث ضرار بالجهاز الخاص بغرفه مكتب سالم ....مما سيمكنه الان من دخول غرفته وفى غيابه قال رفيق : هوا يوم باين من اوله ....انا هتصل بشركه التكييف يبعتوا بتوع الصيانه بتوعهم ...واتصل يا وليد بسالم بلغه باللى حصل عشان يكون عنده علم اننا هندخل اوضته وليد : امرك يا باشا انصرف وليد ليتصل بسالم والذى اجابه بعد فتره : خير يا وليد ؟ وليد : سالم باشا ..حصلت قفله جامده فى المعرض والتكييف اللى فى اوضه ساعتدك بيطلع دخان... وخايفين ليعمل ماس ولا حاجه سالم متوترا : طيب ما تتصرف يا بنى آدم ولا تسبوا المعرض يتحرق وليد : ماتقلقش يا باشا ..بتوع التكييف نص ساعه بالكتير ويكونوا هنا.. انا بس حبيت ابلغك انهم هيدخلو اوضتك طبعا سالم : مش مهم الاوضه.. المهم عينك على العربيات اللى فيها البضاعه ...ان لولا انى دخلت فايد ..كان زمانى لفيت ورجعتلك تانى وليد : ماتقلقش يا باشا ....الموضوع بسيط سالم : طيب اول ما يجوا بتوع التكييف ابقى طمنى ...ورفيق فين ؟ وليد : موجود سالم بتصميم : عينك عليه لا يعمل حاجه فى العربيات وليد : ماتخفش يا باشا اغلق سالم هاتفه والقاه الى جواره بتوتر وماهى الا دقائق حتى وصل الى مقر فيلا " عادل" فأطلق زمور سيارته عاليا وبعد قليل فتح الحارس الباب المعدنى الضخم ودخلت سياره سالم لتسير فى ممر ممهد على جانبيه اشجار الياسمين ومرت من تحت سقيفه خشبيه مزدانه بأغصان الريحان التى بعثت عطرها الشذى فى الاجواء .. ابتسم سالم داخله ساخرا وقال : والله ونضفت يا عادل توقفت سياره سالم فى امام الباب الرئيسى للفيلا وترجل سيارته سريعا صاعدا درجات السلم الرخاميه القليله وطرق الباب الزجاجى ففتحت له خادمه اجنبيه فقال لها : مستر عادل ..ايز هير ؟ اومأت له الخادمه وادخلته الى الداخل واستقبله عادل بترحاب كبير : يا اهلا ...يا اهلا...ياخى بقالى شهر بتحايل عليك تيجى ...ماتجيش الا فى السقعه ده الجو بيبقى تحفه فى الصيف نظر لها سالم نظره ثاقبه : وانت ايه اللى مقعدك هنا فى السقعه عادل : لاا ما انا خلاص استقريت هنا ...زهقت من دوشه القاهره وزحمتها ..كمان دخلت الولاد مدرسه انترناشيونال هنا تظاهر سالم بالصدمه : ولاد انت لحقت خلفت عادل مزهوا : عندى ولدين من مراتى الاولانيه بس ماتجيبش سيرتها قدام منال ..احسن بتغير عليا مووت ابتسم سالم : احنا هنقعد مع المدام ولا ايه ..انا جايلك عشان نخلص الموضوع اياه عادل سريعا : هنقعد هنقعد ..بس تعالى ناخدلنا كاسين الاول سالم رافضا ببرود: لا اعفينى ما بشربش بالنهار عادل مازحا : زى ماانت ماتغيرتش ...يبقى نشرب قهوه تعالا وفى تلك الاثناء كان قد حضر رجال "ننح " متظاهرين انهم فريق صيانه اجهزه التكييف كما اشار لهم رفيق وقامو بتركيب كاميرات المراقبه فى شتى ارجاء المعرض والاهم فى غرفه سالم وقامو بصنع التوصيلات الخاصه بها وتركيبها فى غرفه رفيق وفى خلال ساعتين من الزمن كانو قد انتهو دون ان يلاحظهم احد واتجه رفيق برفقه "ننح" الى الحجره المعدنيه خارج المعرض وقام الاخير باصلاح العطب الذى احدثه رفيق عن عمد قال ننح : كده يبقى كله تمام يا باشا اخرج رفيق رزمه ماليه ضخمه واعطاها الى "ننح" : خد دوول ننح : يا باشا خيرك مغرقنا صمم رفيق : امسك ...بس عارف لو طلعت فى حاجه فى الكاميرات ..هعمل فيك ايه ؟ ننح بصوت خفيض: انت هتعرف انى خدمتك احلى خدمه لما تشوف ...وتسمع كمان .ماهوا انا زرعتلك جهازين تصنت فى اوضه سالم.... وفى صاله المعرض تحت ..ودوول كادو جدعنه منى ابتسم رفيق وخبط على كتفيه بخفه : تسلم..تصدق عدت عليا اومأ ننح برأسه : لكن ماتعديش عليا يا باشا انصرف ننح برفقه رفاقه ودخل رفيق المعرض وقال لوليد : هاه تمام كده ؟ وليد : تمام يا باشا ..المعرض رجع نور بصحابه عقد رفيق حاجبيه وقال بمكر : انما انا ماشوفتكش واقف مع الرجاله ليه ؟ وليد : هه..لا اصل قلت طالما حضرتك معاهم يبقى انا عينى على العربيات ...حد فيهم يعمل حاجه كده ولا كده ..يخلع لامؤخذه جهاز كاسيت ولا حاجه .ما انا اصلى عارف الاشكال دى ضحك رفيق قائلا : جدع ..تعجبنى وعلى الجهه الاخرى كان سالم جالسا برفقه عادل بعدما انتهو من احتساء القهوه فى غرفه مكتب الاخير فقال سالم : هاه يا عادل ...مطلوب ايه ؟ اشار له عادل بكلتا يديه... فاتسعت عينا سالم قائلا فى ذهول : عشره!!!!!!!!!!!!!!! كشر عادل عن انيابه وقال : ايه كتير ؟ سالم ببرود: انت شايف ايه ؟ عادل ثائرا : شايف انه حقى ...والصراحه يادوب كمان ...ده كسب من وره الورق ده مليارات ..خساره فيا 10 مليون ..دوول ولا حاجه سالم : يا عادل اعمل لبكره ...احنا كنا يوم من الايام زيتنا فى دقيقنا برضه عادل بصوت ملول: لا خلاص سيبتلكو الجمل بما حمل وعايز اعيش واتمتع بالفلوس ...وخليكو فى اللى كوشتو عليه واللى لسه هتنهبوه ..اما انا خلاص سالم بهدوء: الدنيا اخد وعطا ويوم ليك ويوم عليك ...ممكن بكره تحتاجنا برضه اشاح عادل بيده قائلا : لا ياعم انا مش محتاجلكم فى حاجه ..انا ليا البيزنس بتاعى دلوقتى ...وانتو ليكو البيزنس بتاعكو ..يفتح الله رجع سالم واسندر ظهره الى الكرسى الوثير وقال : بس هوا مش هيرضى يدفعلك المبلغ ده كله عادل بعصبيه : اقنعه ..هوا فاكر ايه ..فاكرنا عبيد ولا خدامين عند اللى خلفوه .. ثم اتبع بصوت منخفض :دا انا دخلت مراتى.. ام عيالى السجن عشان خاطره ..وحرمت عيالى امن امهم لاخر عمرهم برضه عشان خاطره ...عشان ياخد شركه الملاحه اللى عن طريقها بيدخل للبلد كل اللى هوا عايزه ويخرج اللى هوا عايزه ....من غير لاحس ولاخبر ...وبتراب الفلوس كمان ...ده ال10 مليون دوول مايجوش تمن الشركه والاراضى اللى اخدها بالعقود والاوراق المزوره اللى عملتهاله سالم :بس انت وقتها اخدت تمنهم عادل مستنكرا : تمنهم ....ولا ولا يجوا شعره من تمنهم ..ده اللى عندى 10مليون والا ممكن تلاقيهم 20 سالم : خلاص هكلمه ...بس اعمل حسابك ان مش هجيلك المره اللى جايه ..انا مش كل يوم والتانى اسيب اشغالى واسافرلك ..تنزل القاهره تسلم واستلم ..اتفقنا عادل موافقا فى الحال : امتى وفين ؟ سالم : امتى دى لسه ...فين بقى ...فيييين ... تظاهر سالم بالتفكيير فحك جرحه مطولا ثم ضاقت عيناه وقال فجأه : عند جوز اختى فى معرضه ..عارفه اللى جيت اخدت منه عربيات قبل كده ..بعيد عن العين واهو على اول الصحراوى تعرف تيجى وتروح ولا من شاف ولا من درى لمعت عينا عادل وقال : خلاص ...وبالمره تغيرلى العربيه اطلق سالم ضحكه عاليه وقال : دا انت ماصدقت بقى ....بس خلاص ماعدتش ينفع بعت نصيبى فيه عادل : خساره ..بس جوز اختك مش هيستغرب اننا نتقابل هناك بعد مابعت نصيبه قال سالم ساخرا : وهوا هيعرف منين ... واستطرد مهددا :وانت اوعى تجيب سيره لحد انك جاى ...دارى على شمعتك عادل ببلاهه : ايوه صح صح ..ده لو منال شمت خبر ...هتاخد على الاقل نصهم ابتسم سالم منتتصرا فهاهو عادل قد وقع بالفخ دون ان يدرى وانصرف سالم مزهوا ..فلم يشك به عادل ولو بمقدار ذره واحده وقام سالم اثناء عودته للقاهره بالاتصال بوليد ليطمئن على احوال المعرض فرد الاخير : باشا سالم : هاه ايه الاخبار وليد: كله تمام يا باشا ؟ سالم : اتصلحت الكهربا وليد : ااه ..كان جهاز التكييف الاسلاك بتاعته ...فى البوكس اللى بره ..الظاهر سخنت فساحت وعملت قفله فى المكان... وبالمره شيكوا على بقيت الاجهزه فى المعرض كله مالقوش حاجه الحمد لله سالم بقلق: مافيش حاجه حصلت كده ولا كده ؟ وليد مطمئنا اياه : لااااا ..اطمن حتى دخلت المكتب عندك وشغلت الكاميرات من تانى بس جيت اظبط ساعتهم برضه مافيش فايده سالم : المهم انها شغاله وليد : زى الفل سالم : ورفيق فين ؟ وليد : مع زبون بيخلص معاه سالم : وهاله ؟ وليد : هاله ؟؟؟هاله مين !! سالم مستدركا سريعا : ااقصد مريم ..مريم وليد متأثرا: اهى قاعده فى مكتبها ..وجايه متأخره النهارده وشكلها معيط اما قايل يا بس.. والله بتصعب عليا البت دى ..غلبانه ومالهاش حد سالم شاعرا بالغيره : انت طبيت !!!!!..ياعينى ياعينى ..طيب ماتروح تاخدها فى حضنك وتطبطب عليها وليد يائسا: لاا بقى.. خلاص ماعدتش نافع ..شكلها ماشى فى سكه قال الله وقال الرسول سالم بضيق: طيب اقفل اقفل... وضع سالم هاتفهه جانبا وابتسم متوعدا : بتعيطى يا هاله ..ولسه ...مابقاش انا ان ماجبتكيش راكعه لحد عندى الفصل السادس عشر بعالم زينت اركانه البراءه وباللهو لونت جدرانه وظل سقفه مفتوحا امام كل الاحتمالات لمستقبل لا يعلمه سوى الواحد القهار وعلى ارض الواقع يعيش الصغيران بكنف والدهم وزوجته لا ينقصهما المال ولا الطعام ولا حتى الملبس طرح الصغير لعبته الاليكترونيه ارضا ثم نظر بعينيه الواسعه الكبيره الى اخيه الاكبر وقال بصوت باك : هوا احنا مش هنشوف ماما تانى يا عمر؟ نظر عمر الى اخيه الاصغر وقام وترك لعبته هو الاخر واحتضن كتف اخيه وضمه اليه : وبعدين بقى يا ياسين بابا لو سمعك هيضربك قال عمر وقد كتف ذراعيه اعتراضا : ماليش دعوه انا عايز ماما وعايز تيته ياسين : مش بابا قالك انهم راحو عند ربنا عمربصوت باك: يعنى هما مش هيرجعوا تانى ؟ دخل عادل الغرفه وسمع ابنه الاصغر فقضب جبينه غاضبا : وبعدين معاك ..هوا انت مافيش على لسانك غير السيره دى ...سايب اللعب ليه وقاعد تتكلم الكلام ده ؟ لم يجبه الصغير واتاه صوت زوجته عاليا ....عادل ....عادل التفت عادل وهم بالخروج ثم توقف لبرهه وقال : خليك حلو يا ياسين انت وعمرو عشان بكره ممكن اوديكم دريم بارك ..اتفقنا خرج عادل تاركا صغاره وقد عاد الكبير الى اللهو مجددا وظل الصغير محدقا فى الفضاء شاردا وخبر نزهه الغد التى لن تتحقق ربما لم تحركه قيد انمله ولم تصرف وجدانه عن الاشتياق لوالدته وجدته الحنون اتجه عادل الى غرفه النوم ليجد زوجته تنظر له متذمره وقالت : اخيرا جيت بقالى ساعه بنده عليك عادل بخشونه : وانا مش عيل صغير ياست هانم اول ماتندهلى اجري جرى عليكى ردت الزوجه باستهتار : طيب طيب براحه ليطقلك عرق ...ثم وضعت ذراعها على كتفه وعبثت بأنفه وقالت : مين اللى كان عندك ؟ مط عادل شفتيه قائلا : حذرى فزرى ؟ ردت الزوجه بنفاذ صبر : اتكلم بقى..... الله عادل : سالم ..ارتحتى ..سالم يامنال هوا اللى كان هنا ردت منال بحذر : وعاوز ايه سى سالم ؟ عادل بخشونه: شغل مالكيش فيه منال متبجحه: نعم ....نعم ...نعم ....ماليش فيه ده ايه يا عنيا ..دا احنا دافنينه سوا عادل بضيق: بقولك ايه اتمسى وقولى يا مسا ....وصله الردح بتاعه كل ليله دى انا مش ناقصك منال وقد اخفضت صوتها : طيب خلاص ..خلاص ...ماتنرفزش روحك ..بس يعنى مش انا اللى يتقالى الكلام ده يا عادوله احنا برضه شركا فى كل حاجه ..جواز وبيزنس ..هاه سالم جاى عايز ايه ؟بخصوص الورق اللى معاك صح ؟ عادل مؤكدا: صح ..ارتحتى منال : طيب جميل اتفقتو على كام عادل باقتضاب : سبعه منال مستنكره : بس؟؟؟؟... ثم تابعت بتهديد ....عليا يا عادل ؟؟ عادل : مش هيدفعوا اكتر من كده انا عارف منال : ماشى ماشى ..اتفقتوا على ميعاد تسلم وتستلم ؟ عادل : لسه بس غالبا هيبقى فى المعرض بتاع جوز اخته منال : ومايجيش يسلمك هنا ليه ؟ عادل : قالى مشغول ومش كل شويه يسافر عضت منال شفتها السفلى وقالت بقلق: انا قلبى مش مطمن عادل : ليه بس ؟ منال: وانت ايش ضمنك مايمكن يغدر بيك وياخد الورق ومايديكش الفلوس عادل غاضبا : ليه ..عيل صغير اياك ؟ اجلسته منال الى جوارها على طرف الفراش الوثير وقالت بدهاء : اسمع كلامى ..دول عالم *****...خد معاك نص الورق بس عشان يبقى قلبه مطمن يديك نص المبلغ وتتفقوا على مكان تانى بشروطك المره دى وتستلم منه بقيه المبلغ وتديله بقية الورق وخلى معاك نسخ للورق احتياطى تحطهم فى مكان مايعرفوش الجن الازرق مهما ان كان يمكن يوم تحتاجهم لحاجه حك عادل ذقنه وقال : فكرك هيرضى ولا هيفتكر انى بلاعبه ...وبعدين النسخ ولا ليها اى لازمه ... منال : وتلاعبه ليه انت وعاوز الفلوس وهو وعاوز الورق بس انت بتأمن نفسك ..الحق حق ...وبالنسبه للنسخ العيار اللى مايصبش يدوش.... بكره ماحدش عارف فيه ايه رد عادل وقد لمعت عيناه : صح كده ...دا انتى عليكى عقل ...ذرى رفعت منال اصابعها الخمسه بوجهه وقالت : الله اكبر... المهم نصيبى يجينى لحد عندى انت فاهم 5 مليون ماينقصوش مليم عادل مستنكرا: 5 ..5 ليه ؟ منال بهدوء: النص بالنص..انت نسيت ولا ايه؟ عادل : ال7 نصهم 3 ونص ..يانصابه منال : اهوانت اللى نصاب ..انا سمعاك بودانى اللى هياكلهم الدود دوول طلبت منه 10 ولو طول هيبقو 20 ..عيب عليك قام عادل وقال غاضبا : يابت الايه يعنى انتى من الاول عارفه مين اللى كان هنا والحوار كله ...وفتحالى تحقيق على ايه ان شاء الله ابتسمت منال ثم ضحكت وقالت : ما انا اصلى عارفاك يا عادوله وعارفه قلبك الابيض وطيبته وسالم ده حاوى خفت لياكلك فى الكلام فقلت خلينى اسمع لحد ما اشوف ميته ايه ... عادل : طيب انتى ايه رأيك اشيل الورق والنسخ فين ؟عند امى ولا فى الخزنه اللى فى البنك ؟ صرخت منال : عند امك ده ايه!!!!.... لاء طبعا فى الخزنه اللى فى البنك واهو معاك التوكيل بتاع هاله تقدر تفتحها وتروح تجيبه فى اى وقت عادل مستفهما: ولا اعملى خزنه جديد باسمى ؟ قامت منال واتجهت اليه وقالت : لاء طبعا اوعى تعمل حاجه زى كده ..انت العين بقت كبيره عليك دلوقتى... انما خزنه حتى هاله ماتعرفش انها عندها.. مين هيعرف انها موجوده عادل : مش بقولك دماغ منال بمكر : انا نصك التانى ..انا اخطط وادبر وانت تنفذ يا روح قلبى ..وزى ما خلصتك من هاله ...هنخلص انا وانت سوا من المرشدى وسالم ولا حد يبقى ليه فضل علينا وفى اليوم التالى اتجه سالم الى المعرض وما ان دخله حتى دارت عيناه كالصقر يبحث عن اى تغير كان قد حدث الا ان شيئا لم يتغير فمازالت السيارات الى تحوى بضاعته المحظوره كما هى لم يمسسها بشر وقاد قلبه قدماه الى حيث هى لم يدرى لما ولكنه اطاعه دخل غرفتها ليجدها جالسه ..ساكنه يحتضن كفها جبهتها وخواء قلبها قد طبع اثره على فكرها فأصبح خاويا هو الاخر على الرغم من تزاحم الافكار والخواطر والاسئله وقف سالم يتأملها لبرهه وظل يفكر ..هل كانت امه على هذه الحاله يوم ان تركته مرغمه ؟؟؟؟؟؟ وبعند رفض عقله تصديق تلك الاكذوبه فما ان يظهر رجل جديد فى حياتها حتى تنسى اولادها كما فعلت امه فقال بصوت قاس : خير ..حد مات؟ رفعت هاله عيناها وانتبهت الى وجوده وقامت وقالت متلعثمه : خير يا افندم ؟ نظر لها سالم وقال مقتضبا : مالك؟ هزت هاله رأسها نافيه : مافيش قال سالم بمكر : عملتى ايه بالملف اللى اديتهولك؟ فرت دمعه من عين هاله وقالت بصوت مخنوق : ملقتهومش فتح سالم عيناه بدهشه وقال : دورتى عليهم فى كل العناويين هزت هاله رأسها بأيجاب : كل العنواين ...كلها ...كان فيها وسابها ...بيأجر ويتنقل سألها سالم : روحتى الفيلا اللى فى القطاميه اجابت هاله : روحتها ..طلعت برضه متأجره وسابها من سنه نظر لها سالم باستغراب وقال : روحتيها امتى ؟ هاله : فى نفس اليوم اللى اخدت فيه الملف لفيت على العنواين كلهم نظر لها سالم غير مصدقا ثم جلس و قال : ماتقلقيش بكره هيبان ...المهم ..ايه اللى حصل امبارح ؟ ردت هاله : ابدا فجأه الكهربا قطعت وسمعنا صوت فرقعه جامده شويه والمهندس وليد لقى التكييف فى اوضتك بيطلع دخان فاتصلو ببتوع الصيانه وجم وطلعنا وقفنا بره بتاع قيمه ساعه الا ربع كده ...لان حضرتك طبعا عارف ان الجو بره ادفى من جوه المعرض هز سالم رأسه وقال : وشكلهم ايه بتوع الصيانه دوول ؟ هاله متعجبه : نعم ..مش فاهمه ؟ شكلهم هيكون ازاى يعنى ؟ سالم : يعنى يبان انهم بتاوع صيانه فعلا ولاممكن يكونوا حاجه تانيه ؟ اخذت هاله نفسا عميقا : مش عارفه الصراحه ..بس هما كانو بيشتغلو بسرعه اووى وخلصوا ماحسناش بيهم وبعدين رفيق بيه كان معاهم خطوه بخطوه سالم : ووليد ؟؟ هاله : وليد كان واقف عن العربيات اظن كان قلقان احسن يخربوا حاجه فيهم او يسرقوا حاجه منها ابتسم سالم على حين غره وقال : لماحه اووى انتى يا هاله نظرت له هاله بدهشه وقالت : عادى على فكره... حضرتك اللى بتسأل وانا بحاول افتكر اللى حصل مش اكتر نظر لها سالم بعمق : انا عايز اسألك سؤال وتجاوبينى بمنتهى الصراحه ..ممكن؟ هاله باستغراب : اتفضل اقترب منها سالم ووقف يواجهها وقال: انتى مافيش احتمال واحد فى المليون انك تكونى جيتى اشتغلتى هنا عن قصد ؟ ابتسمت هاله وقالت بصدق ورفعت رأسها فقد كان يفوقها طولا على الرغم من طول قامتها وقالت : ابدا والله ...بس هيا الدنيا فعلا صغيره ..على الرغم انى مش لاقيه عادل ولا ولادى لحد دلوقتى ..بس قلبى حاسس انى هلاقيهم فى يوم من الايام... ماهو مش ممكن يكون ربنا بيقربنى منهم كده وفى الاخر مالقهومش ..مش كده ؟اظن ان ربنا سبحانه وتعالى بيختبر صبرى ..وانا والله صابره ومحتسبه ظل سالم صامتا مقضبا جبينه ينظر لها نظره لم تفهمها هاله فقالت بشىء من الخوف : انا فى حاجه فى كلامى دايقت حضرتك قام سالم وقال بخشونه : انتى كلك على بعضك مدايقانى ...ثم انصرف مسرعا لكأنما كان يهرب نعم كان يهرب ..يهرب منها . ..من صدقها ..من حبها لاطفالها ..من تعلقها بأمل قريب كان او بعيد .. واكثر ما كان يهرب منه....... ايمانها دخل سالم مكتبه غاضبا وتبعته بوسى ما ان لمحته وما ان خطت قدماها داخل غرفته حتى اتاها صوته صارخا : اطلعى بره يا بوسى انا مش فايقلك دلوقتى خرجت بوسى غاضبه شاعره بمهانه كبيره ولم يبالى بها سالم البته واخذ يفرك جبينه وقال محدثا نفسه : وبعدين معاك .....ايه اللى جرالك ...هتحن وتلين ...تبقى مش سالم بتاع زمان ...اثبت ..اثبت ونفذ اللى فكرت فيه ..خلينا نخلص بقى ونفوق للى جاى الفصل السابع عشر انه يوم الجمعه يوم التنفيذ تنفيذ خطته المحكمه التى رسمها عقله الفذ باتقان سيتصل بها ويطلب حضورها للمعرض فى تمام الساعه الثالثه عصرا وستسجل كاميرا المراقبه فى قاعه المعرض دخولها ولكن بفضل الفارق الزمنى فى توقيت الكاميرا ستكون الخامسه ثم تصعد له فى غرفته ويتحدث معها حديثا عاديا ويتظاهر بأن باب غرفته قد اوصد ولا يستطيع فتحه ولابد انه عطبا ما حدث بالمزلاج فتنصرف من الباب الاخر الذى يقودها عبر سلم معدنى صغير للارض الواقعه عبر المعرض حتى لا يتم تسجيل خروجها وبعد انصرافها بساعتين يعيد ضبط ساعه الكاميرا لتصبح صحيحه كما هو الوقت الفعلى ويحضر عادل فى تمام الخامسه فيقتله بالمسدس الذى يحمل بصماتها ويترك المسدس الى جوار جثته حتى اذا جاءت الشرطه فى اليوم التالى لتعثر على القتيل واداه الجريمه النكراء بالاضافه الى شريط الفيديو الذى يثبت تواجدها قبل المجنى عليه بدقائق عده يتم القبض عليها بتهمه قتل زوجها السابق ولديها الدافع حتما وهكذا يستولى هو على الاوراق بل واموال المرشدى ايضا التى يحملها معه الان وتخسر هاله حريتها لا بل حياتها للابد ليتخلص هو من تعلقه المرضى بها ويعود لممارسه حياته بشكل طبيعى وبالفعل اتجه الى المعرض واعد العده وجلس ينتظر وهم بالتقاط هاتفه لمحادثتها الا ان هاتفه قد رن ليجد ان المتصل هو ...عادل عبس قليلا وزم شفتيه ايعقل ان يتصل به ليخبره بأنه لن يتمكن من الحضور .....كلا لن يقبل بهذا ابدا اجاب سالم على مضض فجاءه صوت عادل يقول فى مرح : سلومه حبيبى ..ميعادنا النهارده الساعه 5 صح انفرجت اسارير سالم وقال : 5 بالدقيقه اوعى تتأخر عادل : لا اطمن ...بس حضرلى نص المبلغ عبس سالم وقال : يعنى ايه نص المبلغ ..انت عملت ديسكونت ولا ايه ؟ قهقهه عادل بصوت مرتفع : انا برضه بتاع ديسكونت ..لا يا حبيبى انا جاهز بورق الاراضى تدينى عليه نص المبلغ ..5 مليون.. والمره الجايه نتفق على مكان تانى احدده انا واديك بقيه الورق وتدينى بقيه المبلغ عقد سالم حاجبيه غاضبا وقال بصوت صارم : ايه الكلام الفاضى ده ولازمته ايه نص ونص ..احنا مش هنخلص من الموال ده بقى يا سى عادل عادل: هدى خلقك بس وفيها ايه ..الكلام اخد وعطا ..اذا كنت عايز الورق كله يبقى تجينى الفيلا عندى سالم وقد فهم ما يقصده : ااه..... دا انت مش مأمنلى بقى ..ماشى يا عادل بس ابقى افتكرها عادل : لا تفكرنى ولا افكرك... هاه قلت ايه ؟ سالم وقد شاب صوته الغيظ: وانت غيرت رأيك ليه ؟ صمت عادل ولم يجب فقال سالم : دا اكيد تخطيط الست منال ..ماشى يا جوز الست ...تعالالى النهارده المعرض وهات معاك الى تجيبه وعلى اساسه هشوف هديك كام من العشره عادل : 5 ماينقصوش مليم سالم : طيب .. ...حيث كده بقى خلى معادنا على 3 كده انا قاعد مستنى فى المعرض عادل : خلاص ماشى ماتفرقش كتير انتهت المحادثه والقى سالم بهاتفه على سطح المكتب بعصبيه واخذ يفرك شعره الناعم الغزير ثم اتجه الى خزنته وفتحها ونظر مليا للمسدس القابع داخلها وهمس لنفسه ...وبعدين هيا كل ماتيجى تتحل بتتعقد ليه ..ماشى يا عادل صبرك عليا مسيرك يوم تقع اغلق سالم الخزنه بحرص واتجه الى الاريكه الجلديه وفرد جسمه القوى عليها ودون ان يشعر استغرق فى النوم اقف وحيدا على شاطىء الحياه ويأتى لى الموج بشتى اصناف الناس يلقيهم تحت قدماى لأحطم من اشاء وادع من اشاء وحتى خرجت هى من وسط الامواج وسارت بثقه تجاهى تداعب وجهها ابتسامه تاره وتاره اخرى ضحكه ولا تزال الدموع ترقص على جفونها رقصتها الابديه مددت يدى لاقبض عليها فخالتنى سأؤذيها فهربت منى وظلت تعدو بعيدا وها انا ككل ليله اعدو خلفها ولا اكاد اصل اليها وامسك بها حتى تختفى صرخت عاليا ..لا لن تهربى تلك المره فاستدارت وابتسمت وانتحرت دمعتها من اعلى خدها وحملتها الرياح تجاهى لم ادرى ان كنت ارتميت انا فى احضانها ام هى من غابت فى كيانى فتح عينيه وانتفض وقام واتكأ فى جلسته وفرك وجهه ثم نظرفى ساعته ليجدها قد قاربت الثالثه فقام واتجه الى الحمام ونثر على وجهه القليل من قطرات المياه ثم رفع رأسه ونظر مطولا الى وجهه وبالتحديد الى جرحه الغائر بخده .. ايعقل ان يكون سبب نفورها منه ذاك الجرح؟؟؟؟ ولم لا ..ان كانت امه قد نفرت منه واعلنت اشمئزازها مما حدث لوجهه بل طالبته بالبحث عن طبيب او حتى السفر للخارج لمداوه جرحه الذى القى بظلال القبح على وجهه الوسيم ولكنه احب جرحه احب ذاك الشعور الذى يرواد الناس لدى رؤيته احب الرهبه فى اعينهم وخوفهم منه وتقديرهم المبالغ له خرج سالم لدى سماعه بعض الجلبه فاستشف منها دخول عادل فنظر له بكراهيه حال ان طالعه وجهه معلنا عن حضوره واخذ يتفحصه مليا .. ترى ما الذى جذبها اليه وجعلها تتزوجه؟ فهو رجل بدين.. قصير بعض الشىء ...خصلات شعره قد تراجعت للخلف وافرغت جعبتها من منتصف رأسه .. انه يفوقه وسامه حتى بجرحه المقزز .. نهر سالم نفسه ... فعادل قد بدأ فى الحديث ...ولم يلتقط ايا من شارات كلماته نتيجه استغراقه بالتفكيير فيها وقد اصبح الامر زائدا عن حده فهى لم تقتحم واقعه فحسب بل واحلامه ايضا مرارا وتكرارا قال عادل : ايه يا سالم ..مالك يا جدع واقف بقالى ساعه بتكلم وانت ولا انت هنا .... نفض سالم افكاره وقال : لا ابدا ..تشرب ايه ؟ عادل : مالوش لزوم ..فين الفلوس؟ سالم : فين الورق عادل : اهوه يا سيدى الورق ...اتجه عادل الى داخل الغرفه ووضع حقيبته الصغيره على سطح المكتب وفتحها واخرج له الاوراق الهامه فاتجه سالم اليه وطالع الاوراق بحركه سريعه ثم قال :يعنى فاضل معاك اوراق شركه الملاحه وشركتين الغزل ؟؟؟ عادل : تمام سالم : الا قولى صحيح ...انت ازاى عرفت تاخد للمرشدى شركه الملاحه ..مش صاحبها كان مزرجن وماكنش عايز يبيع عادل : هههههههههه ااه هوا صحيح كان مزرجن بس على مين جبت لمراتى ااقصد طليقتى شغل فيها وفضلت اسرسبها فى الكلام لحد ماعرفت ان الشركه على وشك الافلاس وانه هينقذه دخول مناقصه كبيره اووى ترجع الشركه تقف من جديد على رجليها ووقتها اتعرفت على منال مراتى دلوقتى وهيا بقى اللى خططت لحكايه الاختلاس دى وسرقه الفلوس اللى فاضله فى حساب الشركه واتدبست فيها هاله الله يمسيها بالخير ودخلت السجن والشركه اعلنت افلاسها واشتراها المرشدى برخص التراب ...يجى بعد ده كله يستخسر فيا كام مليون ..وانا اللى ضحيت بمراتى ام عيالى عشانه قال سالم بحقد ناظرا له باستحقار شديد : بقى المرشدى اللى خلاك ترمى مراتك فى السجن ولا الست منال هز عادل رأسه اسفا وقال : منال ..المرشدى ..ماعدتش فارقه ..انا خسرتها وهيا اكيد كرهتنى ما انا معملتش فيها شويه برضه ...وانا من الاول ماكنتش استاهلها ...انا دلوقتى بس عرفت اد ايه كانت ملاك ...وواحد شيطان زيي ماكنش ينفع يعاشر ملاك ..اهى راحت لحالها سالم : وولادك ..؟ عارفين امهم فين ؟ عادل : لا طبعا انا قايلهم انها ماتت ... نظر له سالم جزعا ثم استدرك ساخرا : يا اخى وانا اللى كنت فاكرك انضف منى ...طلعت **** عادل : ولازمته ايه الغلط يا سالم ... سالم : عارف عيالك دوول لما يكبروا ويعرفوا هيعملو فيك ايه ؟ عادل : ده لمصلحتهم يعنى الناس تشاورعليهم ويقولو دول اللى امهم رد سجون ..وواحد دلوقتى بمكانتى ومعارفى يصح ان دى تكون ماضيه سالم : انت ماضيك **** من ماضيها مليون مره عادل : اللهم طولك ياروح... في ايه سالم ....خلصنا بقى من السيره دى.. ادينى فلوسى عشان امشى سالم: اتفضل 5 مليون ناقصين عشر تلاف عشان تعرف بعد كده ترجع فى الاتفاق عادل : واشمعنى 10000 سالم ساخرا: فوايد البنك عادل : ماشى يا سالم ..ماشى.. مش هنختلف وانصرف عادل حاملا حقيبه النقود مسرعا يلتفت من الحين للاخر حوله وركب سيارته وانطلق بها مسرعا ووقف سالم يراقبه الى ان غاب اثره وامسك بهاتفه واتصل بأحد رجاله المخلصين "موسى"..رد الاخير فور رؤيته اسم رئيسه قائلا : اؤمرنى يا باشا رد سالم فى لهجه آمره : تستنى عربيه عادل ....بى ام دبليو سودا 1133 على اول مدخل فايد وعينك ماتغيبش من عليه الكام يوم اللى جايين دوول لحد اما اديك اوامر تانيه..فاهم؟ موسى : امرك يا باشا ...هوا قدامه كتير سالم بصرامه: ساعه ..ساعه ونص ..من دلوقتى تروح تستناه على المدخل فاهمنى موسى بانصياع : اللى تأمر بيه ساعدتك اغلق سالم الهاتف وخرج بعدما اوصد باب غرفته جيدا واتجه الى قصر المرشدى حاملا اوراقه الهامه فى يده وعقله لا يكف عن التفكيير بسبيل للانتقام من عادل لكأنما هروب عادل ونجاته بحياته لم يكن يوما ما من حقه !!!!! وفى تلك الاثناء كانت هاله قد عادت من المسجد بعدما استمعت الى الدرس الدينى الذى يعقب صلاه الجمعه وتناولت طعام الغداء برفقه امانى ثم اتجهت الى غرفتها لتحصل على قسطا من الراحه وبعد قليل رن جرس الباب معلنا عن زائر ..او بالاحرى زائره .. انها هند .. التى استقبلتها امانى بكثير من الترحاب وكثير من القبلات والكثير والكثير من عبارات اللوم خرجت هاله من غرفتها واتجهت اليهن وقد اجبرت نفسها على رسم ابتسامه ترحيب بسيطه وقالت بهدوء: هند ..ايه الغيبه الطويله دى ؟ احتضنتها هند وقالت : والله غصب عنى هاله وقد حملت لهجتها لوما مريرا: سى سالم واخدك مننا اووى كده هند : لااا... ابدا والله... بقالى يجى شهر ماشوفتش وشه ولا اعرف اراضيه فين ؟ لم تدرى هاله سر السعاده التى شعرت بها وقالت فى محاوله للسيطره على مشاعرها المختلطه : زعلانين مع بعض ولا ايه ؟ هند : ابدا هوا كده يختفى فجأه ويظهر فجأه امانى : طيب ولما هوا مختفى ..انتى بقى كنتى مختفيه ليه ولا بتسألى ولا بتتصلى هند بفرح: اصلى عقبال عندك يا امانى سالم ادانى فلوس فتحت مركز تجميل.. بيوتى سنتر انما ايه ...تحفه بجد امانى بصوت حبور: بجد !!! مبروك ياهند الف مبروك ..وكتبه باسمك؟ هند : ااه طبعا امال ايه ...يابنتى انتى فاكره ايه ..بس ماليش فيه غير نسبه ربح 5 % يزيدوا 1% كل سنه ابتسمت هاله : ااه قولى كده ماهى الحدايه مابتحدفش كتاكيت هند : انا راضيه ...والحمد لله بقى ليه ملك وقرش وامى اطلقت من جوزها وجبتلها شقه وشغلت الواد اخويا الكبير واختى كمان معايا ...دا سالم ده جميله هيفضل فى رقبتى طول عمرى ..انما انتو اخباركم ايه ؟ طمنونى عليكم امانى بسرور : انا هاله جابتلى شغل فى شركه ملاحه ..والوظيفه حلوه اووى ومريحه هند : الف مبروك يا امانى..... وانا اللى كنت جايه اقولك لو تحبى تشتغلى معايا فى السنتر امانى : لا انا الحمد لله شغلتى مريحه اووى ومواعيدها حلوه وانتى عرفانى مش مدردحه اووى لبيوتى سنتر والكلام ده هند : وانتى يا هاله اخبارك ايه ؟ هاله بمراره: ابدا مافييش جديد ...زى ما انا ... هند : طيب ايه رأيك اكلمك سالم يشوف موضوع طليقك ده هاله برفض قاطع: لاء... ماتجيبلوش سيره ولو انى واخده على خاطرى منك انتى عرفتيه اسمى وحياتى اللى قبل كده شعرت هند بالخجل الشديد وقالت : والله والله غصب عنى يا هاله ...وهوا فهمنى انه مش هيجبلك سيره انو عرف ...لو تعرفى هوا عرف ازاى هتعذورينى استشعرت امانى حرج هند وقالت مخففه عنها : انا هقوم اجيبلك حاجه تشربيها غادرت امانى الى المطبخ وقالت هند : يومها بالليل صحيت على صوت راجل بيتكلم مع سالم وروحت اتسحب عشان عرف فى ايه راح هوا شافنى وعينك ماتشوف الا النور.. مسكنى ضربنى وبهدلنى.. وقالى انى بتجسس عليه وانك انتى اللى موصيانى وطلع عارف ان اسمك هاله مش مريم ...فلما قالى كده دافعت عنك والله كان قصدى انى ابينله انك غلبانه فحكيتله عن اللى فات ..بس والله ..اوعى تزعلى منى يا هاله انتى زى اختى هزت هاله رأسها وقالت : طيب ماجيتيش قولتيلى ليه انه عرف ؟ هند : قالى ماقولكيش حاجه والا هيخلى الدبان الازرق مايعرفيليش طريق ...وانا قلت تلاقيه عايز يتأكد انك مش هتأذيه وانا ماحبتش اقلقك ولا اضايقك هاله : خلاص يا هند ..خلاص ..اللى حصل حصل هند : المهم مش هتصدقى مين كان عندى امبارح فى البيوتى سنتر ؟ اصغت لها هاله وقالت باهتمام : مين؟ هند : المأمور ..فكراه هاله : المأمور!!!! كان معاه وحده ست يعنى ؟ هند : لاء ابدا جاى لوحده وقعد يلف شويه فى المكان ويسأل العمال مين صاحب المكان وكده هاله : وانتى قولتى لسالم ؟ هند : خفت ااقوله الصراحه وقلت طالما مافيش مشكله يبقى مالوش لزوم الشوشره هاله : طيب وهوا كان عايز ايه يعنى ...وايه اللى يخليه يجى عندك ..؟ هند : مش عارفه انا برضه هتجنن وافهم فى ايه ؟ هاله : هوا سالم بيجى السنتر عندك هند : ابدا ده مفهمنى ومأكد عليا ان مافييش جنس مخلوق يعرف انه ليه علاقه بالسنتر هاله : يا خوفى يا هند عليكى ...مش عارفه ليه مش بطمن لسالم اوقات احس انه كويس واوقات تانيه كتير احس انه كتله شر متحركه هند : والله انا حساه غلبان اووى ...ااه يعنى شويه عصبى وحمقى بس عليه حنيه ماشوفتهاش من اقرب الناس ليا احمر وجه هاله وشعرت بالضيق وقامت فجأه وقالت : انا هروح اشوف الست امانى كل ده بتصب الحاجه الساقعه وكما انصرفت هاله باتجاه المطبخ ...انصرف سالم من قصر المرشدى بعدما ابلغه بما فعله عادل مؤخرا وركب سيارته وامسك بهاتفه ليتصل بموسى ..وما ان رد الاخير حتى قال سالم بنفاذ صبر : هاه يا موسى ..ماكلمنتيش ليه ؟ موسى : يا باشا انا واقف من ساعتها ماجاش لحد دلوقتى سالم بعصبيه : ازاى ده ...ده عدى ساعتين موسى : والله يا باشا واقف ماتحركتش ..يمكن مش جاى على فايد الليله يا باشا سالم : طيب ياموسى ساعه كده ولو مجاش تعالالى الفيلا موسى : امرك يا باشا اغلق سالم هاتفه واتجه الى منزله وما ان وصل حتى رن هاتفه مره اخرى فوجده .."موسى " فرد قائلا : ايه يا موسى لقيته ؟ موسى : اه يا باشا لقيته سالم : طيب وراه بقى ماتسيبوش موسى متوترا: لا يا باشا ماعدتش ينفع سالم حانقا: يعنى ايه ؟بتعصانى يا موسى ؟ موسى : العفو يا باشا لا كنت ولا هكون بس اصل ...مش عارف اجيبهالك ازاى ...المنيل على عينه انتقل الى الرفيق الاعلى ...مات رد سالم فزعا قائلا : ايه ؟ مات ؟ ازاى ؟ انا قولتلك اقطره مش اقتله يا بجم موسى : والله يا باشا انا مالمسته انا وانا راجع على القاهره لقيت عربيته مقلوبه ومولعه وبوليس ومطافى وهيصه.... قربت لقيته مات وشايلين جثته وقبضوا على الجدع اللى كان سايق الترله اللى خبطت فيه سالم : وشنطه الفلوس موسى : فلوس ايه يا باشا ..وعامه ده لو كان معاه ذهب كان زمانه ساح... العربيه كانت ولا جهنم الحمرا والعياذ بالله اغلق سالم الهاتف وترجل من سيارته واشتم الهواء بقوه وزفره محاولا الهدوء واستيعاب الاحداث الاخيره ثم امسك بهاتفه واتصل مجددا بموسى وقال بهدوء : جهز رجالتك ساعه زمن وهكون عندك عندنا مشوار مهم...لازم يخلص الليله اغلق سالم الهاتف ولمعت عيناه ببريق الانتقام وركب سيارته وقادها بسرعه جنونيه الى حيث وجهته الفصل الثامن عشر انطلق سالم بسيارته بسرعه جنونيه ...ظن انه بتلك السرعه قد يسبق القدر فدائما القدر يسبقه... ولو بخطوه يسبقه كان يود الحصول على كل الاوراق والاموال وقتل عادل والصاق التهمه بهاله كل هذا كان ليحدث لولا ان ... لولا تدخل منال تلك الافعى هى من خططت لعادل فعلته الاخيره قبل موته وهى من كانت دوما العقل المدبر له نعم فتش عن المرأه فسبب فشل خطته مرأه وسبب تذبذب افكاره وخضوع قلبه... امرأه اخرى كلا لن يسمح للنساء بالعبث فى حياته مجددا يكفى مافعلته امه يكفى عبثها بطفولته فلن تعبث بمستقبله وحاضره امرأه اخرى بعد اليوم وهكذا كان حاله لحظه ان دخل فيلا عادل بالقوه مع حزبه من الرجال الملثمين كاسرين باب المنزل فازعين ساكنيه من الاطفال والنساء صرخت الخادمه وجريت واختبأت وحاولت منال الهرب من امامه هى الاخرى ولكن كانت يده الاسبق فأمسكها من شعرها ومد يده الى احد رجاله فأعطاه الاخير سكينه حاده... فقرب نصلها اللامع من وجهها وقال بشراسه : الورق فيين ؟ قالت منال والهلع ينبض فى كل عروقها : معرفش ...والله ماعرف غرز سالم نصل السكين فى خدها فصرخت منال متألمه بقوه فقال لها متشدقاً: ايه رأيك ازوقلك وشك بقطع زى اللى فى وشى ده ..ده نيولوك هيبقى جامد وخطيير عليكى صرخت منال وانهارت العبرات من عيناها وقالت بهيستريا : ابعد عنى انت عاوز منى ايه ...هوا عادل مش عندك ماخدتش اللى انت عاوزه منه ليه ؟ قال لها سالم بقوه : مات ...وهوا راجعلك بالخمسه مليون اتقلبت بيه العربيه ومات والعربيه اتفحمت وجواها الفلوس وعبال مايستدلو عليه هيجولك يأكدولك خبر موته صرخت منال : مات ..يانهار اسود ...قتلته يا مجرم سالم بعصبيه شديده : انا ماقتلتوش ..لكن مستعد اقتلك واشرحك كمان ..انطقى الورق فيين صرخت منال: طيب ابعد السكينه دى عن وشى ثم دفعها لتسقط على احدى الكراسى فاقترب منها مجددا وقال : هيا ثانيه وحده وهتكون مغروزه فى قلبك ...انطقى منال بهيستريا: فى خزنه ..خزنه فى البنك الصق السكين برقبتها وقال : معاكى مفتاحها؟ منال : مش معايا وحتى لو معايا ولا معاك انت ...مش هينفع نفتحها سالم : ليه انتى وريثته منال صارخه: الخزنه ماكنتش بتاعه عادل كانت بتاعه مراته الاولانيه ...هيا كانت عملاله توكيل عام ودلوقتى بعد ما مات مافيش غيرها اللى تعرف تفتحها رجع سالم خطوه للخلف واخفض السكين وقال بصوت خاوى : هاله!!!! منال : انت تعرفها منين ؟ قال سالم بخشونه : مالكيش دعوه ..المفتاح فيين ؟ اشارت له منال بسرعه : فى المكتب ...فى المكتب اللى جوه انطلق الرجال الى غرفه المكتب وقلبوها رأسا على عقب فى دقائق عده حتى حصلو على المفتاح واعطاه احدهم الى سالم فقال لمنال : هوا ده؟ ردت منال بخنوع : ااه هوا ..هوا .. سالم مهددا : عارفه لو ماكنش هو ولا الورق ماكنش فى الخزنه هعمل فيكى ؟؟؟؟؟.......ورحمه ابويا ليقعدوا سنين وايام يجمعوا فى شرايح جثتك ومش هيقدروا ارتمت منال تحت قدمه وقالت ببكاء : ابوس رجلك انا ماليش ذنب ..ثم اخذت فى تقبيلها بالفعل فدفعها سالم بقدمه بعيدا وهم بالمغادره ...الا انه لمح اطفال هاله يقفون مستترون اعلى الدرج ينظر له الكبير بفزع وخوف عارم... اما الصغير فكان نسخه طبق الاصل من هاله ...كان على عكس اخيه ينظر له بفرح شديد وتعلو البسمه وجهه لما فعله بزوجه ابيه .. فابتسم له سالم دون اراده وهم بالصعود اليهم ولكن كانت صرخه منال هى الاسبق تأمرهم بالدخول الى غرفهم فهرب الصغار اليها فاستدار ونظر لمنال بصرامه وغادر مع رجاله وعاد سالم برفقه رجاله الى القاهوه حاملا مفتاح الخزنه بجيبه يفكر فى طريقه يرغم بها هاله على فتح الخزنه واعطاءه الاوراق وهى راغمه مجبره ... لايعلم لماذا كل شىء اصبح متعلق بها ؟ لماذا تنبثق ذكراها ويطغى حضورها على واقعه .. شعر سالم بالغيظ منها ومن نفسه ايضا.... وقد فقد الحيله مع قلبه ولم يعد بأمكانه ان يكرهها ولم يكن بامكانه ارغام عقله عن عدم التفكيير فيها ... بل ما زاد الامر سوءا انه لم يعد يشعر انها تكرهه كما كانت تفعل فمنذ ان اعطاها الملف اصبحت تنظر لها نظره مختلفه كان يعشق نظرتها المليئه بالاحتقار والكراهيه لوجوده ... فهذا هو ...انسان حقير وهذا مايستحقه ...الكراهيه علي الامور ان تعود لنصابها الصحيح ....نعم ...وهذا امر يسير ..بل فى غايه السهوله لمعت عينا سالم وتذكر المسدس الذى يحمل بصماتها ...انه لم يستخدمه فى قتل عادل ...فليستخدمه فى خداعها ... وفى تلك الاثناء كان احد افراد الشرطه يقف خارج فيلا عادل يطرق الباب مرارا وتكرارا وبعد قليل فتحت الخادمه وعلى وجهها امارات الفزع والخوف نظر لها الشرطى وقال : مدام عادل سعد الدين موجوده؟ ردت الخادمه بلغتها العربيه المتكسره : ايوا ...موكوده تركت الخادمه الباب مورابا واتجهت للداخل فطالع الشرطى المكان بفضول وساوره شك مريب من خوف الخادمه وبعد قليل حضرت منال واستقبلت خبر موت عادل ببرود تام.. وتصاعد الشك داخل الضابط الى اعلى مراتبه فقال الضابط فى هدوء : طيب تسمحى حضرتك تيجى معايا القسم عشان نخلص بعض الاجراءات الروتينيه ؟ رددت منال بصوت جاف : هوا مينفعش بكره ؟ الضابط : يعنى حضرتك ..فى الظروف اللى زى دى اهل الميت بيكونوا على عجله انهم يستلمو جثه الفقيد عشان يخلصوا اجراءات الدفن وكده ...يعنى اكرام الميت دفنه ردت منال ببرود : اصلى تعبانه ومش هقدر اروح النهارده ..كمان الدنيا ليل وكده كده مش هيدفن الا بعد صلاه الضهر.. ده غير ان ممكن اهله يطلبوا انه يدفن فى القاهره رد الضابط : ااه ..طيب براحتكم ...عامه ممكن بكره تيجى الصبح على مهلك ..عن اذنك اغلقت منال الباب فور ان ادار الشرطى لها ظهره فنظر الشرطى وراءه مستعجبا...وقال : لله فى خلقه شئون فى اليوم التالى اتجه سالم الى المعرض وما ان ترجل سيارته حتى اسرع اليه وليد مرحبا به : باشا ...حمد الله على سلامتك ..ماشوفتكش بقالى كذا يوم قال له سالم بصرامه: عملت ايه فى نويبع؟ وليد بصوت خفيض: كله تمام بس الشحنه صغيره اووى وماتجيبش همها وماينفعش فيها قسمه المرادى ...بس لو رفيق بيه عرف هيزعل اووى ابتسم سالم بخفه وقال : لا ماتقلقش من رفيق وليد : يعنى لو سألنى ؟؟؟ سالم بصوت قاطع: الكلام هيبقى معايا ..روح انت دلوقت خلص وادينى التمام انصرف وليد واتجه سالم الى غرفته وفتح الخزنه وحمل السلاح الاسود اللون ووضعه داخل جيب سترته ثم اتجه الى غرفه هاله والتى كانت تقوم بتسجيل بعض البيانات على الحاسوب وما ان دخل سالم غرفتها حتى اغلق الباب بالمزلاج فنظرت له هاله وشعرت بالخوف يتسلل اليها فحاولت السيطره على نفسها وقالت بصوت متماسك : صباح الخير يا سالم بيه ؟ ابتسم سالم ابتسامه واسعه : انتى رأيك انه خير ؟ ارتبكت هاله وقالت : ليه يافندم ..حصل ايه ؟ نظر لها سالم وقال آمرا: هتعرفى دلوقتى هاتى شنطتك وتعالى ورايا وتلاشى من امام ناظريها فحملت هاله حقيبتها كما امرها وخرجت تبحث عنه بعيناها فلم تجده فسألت الحارس فأخبرها انه انصرف للخارج فخرجت هاله وتوجهت اليه بخطوات مرتبكه فوجدته متكئا على سيارته ينفث سيجارا فى صمت مرتديا نظاره شمسيه اخفت عيناه فلم تتعرف هاله عما يدور بخلده وما ان رآها سالم حتى ركب سيارته وامرها باختصار قائلا : اركبى وقفت هاله متردده لبعض ثوان ثم ركبت السياره وما ان ركبت حتى انطلق سالم بسيارته مسرعا الى خارج حدود المعرض وبالتحديد على الطريق الصحراوى الخاوى متجها بها الى اطراف المدينه ظلت هاله تلتفت يمينا ويسارا وقالت والقلق ينهش عظامها : احنا رايحين فين ؟ رد سالم باقتضاب : هتعرفى دلوقتى وما هى الا دقائق معدوده حتى توقف سالم فى مكان معزول وقطع سكون الاجواء صوت دقات قلب هاله المتسارعه وهى تلعن غبائها كان عليها ألا تنصاع لأمره .. كان عليها رفض الرحيل برفقته .....بل كان يجدر بها منذ البدايه رفض ركوب سيارته ولكأنما شعر سالم بأفكارها المتلاحقه والخوف المتصاعد داخلها فقال ساخرا : خايفه؟ ردت هاله كاذبه : لا ابدا ...خير يا سالم بيه حضرتك جايبنى هنا ليه ؟ رد سالم ساخرا : بس انتى المفروض تخافى ...كنتى كويسه لما كنتى بتخافى منى وبتبعدى عنى ....مش عارف ايه اللى جرالك ؟ ردت هاله بحيره : واخاف ليه ؟؟؟ سالم : عشان انا ممكن أذيكى... ثم مد يده ليفتح درج السياره فانكمشت هاله فى جلستها ...فابتسم سالم ونظر لها وقال : مش بقولك المفروض تخافى وفتح سالم الدرج ورأت هاله المسدس القابع داخله فقالت هازئه : ايه ؟؟؟هتقتلنى ؟؟؟ سالم باستهتار : لا مش انتى ... هاله : امال مين ؟؟ رد سالم باقتضاب : عادل شعرت هاله بالصدمه وقالت : يعنى انت عارف مكانه ؟؟ هز سالم كتفه وقال باستخفاف: سهل اجيبه من تحت الارض لو حبيت هاله غاضبه: امال لما سألتك عليه قولتلى انك ماتعرفش مكانه ؟ التفت سالم اليها وقال بصرامه : وقولتلك كمان ان كل حاجه ليها تمن ..مش كده..وقولتيلى التمن غالى صح ولا غلط هاله بمراره: صح ....طيب ماتقتله مستنى موافقتى ولا حاجه لاسمح الله سالم : يعنى مش هامك ؟ مش هتزعلى لو مات؟ هاله متهكمه : لااااا بالعكس هفرح جدا ...على الاقل ولادى هيرجعولى سالم : بس ده مش هيحصل ..لانك هتتسجنى ومش بعيد يشنقوكى كمان حملقت هاله به وقالت : انا؟؟؟ليه ؟؟هوا انا اللى هقتله ولا انت ابتسم سالم ابتسامه واسعه وقال : لاء انا اللى هقتله بس بالمسدس ده فكراه.... ثم نظر لها وقال منتصرا: اللى عليه بصماتك بهت وجه هاله وشعرت بالرعشه تسير فى اوصالها وارتجفت يداها وتجمعت العبرات فى عيناها وقالت بصوت مخنوق متوتر : كتر خيرك انك قولتلى من قبلها ..ده عشان اهرب ولا ايه ياترى ؟ ولا مطلوب منى ايه اسلم نفسى من دلوقتى ؟؟؟؟؟ نظر لها سالم مليا وابصر ضعفها وشعر بقلبه يتألم فقال بخشونه : مطلوب بطاقتك هاله ساخره : ده عشان تحطها بالمره جنب جثته نظر سالم امامه وقال : عادل معاه ورق يخصنى شايله فى خزنه فى البنك ...الخزنه دى باسمك ...وانا معايا مفتاحها ...ناقصنى انتى والبطاقه عشان افتحها واخد الورق بتاعى ..يا كده يا اقتله واخلص منه وماعدش يهددنى بالورق ده تانى ...انتى اللى فى ايدك القرار...يا تيجى معايا البنك دلوقتى وتفتحيلى الخزنه وتدينى ورقى ويا بكره او بعده بالكتير تلاقى البوليس واخدك بتهمه قتله ؟؟؟ نظرت اليه هاله مليا وشعر سالم انها تخترقه بنظراته فقال بنفاذ صبر : هاه ؟؟؟فكرى بسرعه... انا مش طالب القرب منك لاسمح الله اغمضت هاله عيناها لوهله ثم ردت بصوت خافت : معايا البطاقه ابتسم سالم بنصر وقال : اهو كده ..بينا على البنك وصل سالم الى البنك وقبل ان تترجل هاله من السياره قال لها آمرا : استنى ...انا طبعا مش هينفع ادخل معاكى ...لكن انتى لازم تتصرفى بمنتهى الثقه ....وعشان تبقى فاهمه انتى كنتى عمله توكيل لعادل توكيل عام كان بيجى يفتح الخزنه ويتصرف هوا ...ودلوقتى فى ظروف وكده وانتى محتاجه حاجه من الخزنه ضرورى... معاكى المفتاح... ثم اعطاه لها واتبع : الخزنه ليها مفتاحين واحد اهوه والتانى مع الموظف... تسيبيه هو يفتح الطبله اللى تخصه.. وبعد مايمشى افتحى الخزنه وطلعى الورق وارجعى اقفلى الخزنه تانى وساعتها الموظف هيدخل عشان يقفل بمفتاحه ...فهمتى ؟ اومأت هاله برأسها وقالت مؤكده: فهمت نظر لها سالم مطولا : ما تتأخريش انا هفضل واقف مستنيكى هنا انصرفت هاله الى داخل البنك وماهى الا اربعون دقيقه حتى عادت الى حيث سياره سالم واقلع سالم بسيارته الى منطقه المقطم وظلت هاله صامته طيله الطريق وما ان توقفت السياره حتى مد سالم يده اليها فأخرجت هاله الاوراق بصمت واعطتهم اياها ...فقال سالم : فتحتى الورق ؟ هزت هاله رأسها نافيه ولم تنطق بكلمه وكانت عيناها لاتزال محلقه فى الفضاء وظل سالم ناظرا اليها وردد داخله : هيا اكيد دلوقتى رجعت تكرهنى زى الاول ..احسن ليها وليا حتى رأى العبره التى سقطت من عيناها.... تماما كما رأها فى حلمه تلك العبره التى انتحرت من اعلى خدها فنظر لها فزعا وخبط بيده بقوه على المقود وقال بخشونه : بتعيطى ليه دلوقتى ؟ انتى اديتينى الورق ..ورق مايخصكيش من اساسه ...وبالمقابل اهوه يا ستى ادى المسدس واخرج المسدس من الدرج ومسح بصماتها من عليه : خلاص ..خالصين ... نظرت له هاله وانهمرت دموعها بغزاره وقالت :انت ايه ؟ مابتحسش؟ مش شايف نفسك بتعمل ايه ؟ انا ذنبى ايه تورطنى فى جريمه وتطلع انت زى الشعره من العجينه..واروح انا فيها ... قال سالم : وهيا فين الجريمه ..انا ماقتلتوش هاله بعصبيه: لكن كان عندك استعداد تقتله ..وتدبسنى فيها.. صح؟ سالم بغموض: ايوا صح ...بس الامور اتغيرت بشكل مش لازم تعرفيه ...وبعدين انتى ماكنتيش هترضى تدينى الورق لولا انى معايا المسدس ده هاله نافيه بحرقه: مين قالك ؟ جبت منين الكلام ده ؟انا مش زيك على فكره ...ولا زيه ..مش كل حاجه عندى واحد زائد واحد تساوى اتنين ... سالم بصوت مرتجف: يعنى لو كنت جيت طلبت منك الورق ماكنتيش هتطلبى على الاقل اجيبلك عيالك منه هاله باكيه: انا فعلا عايزه ولادى ..بس انا مش بطلبهم منك ولا من اى حد تانى... انا بطلبهم من ربنا سبحانه وتعالى هوه وبس اللى يقدر يرجعهم سالمين ليا... ويحفظهم من كل سوء وهما بعاد عنى ...وحتى لو اديتك الورق ......وانت بس..... ثم اخذت نفسا عميقا وتابعت : بس عرفتنى طريقهم .....كنت هتخسر ايه؟ ثم مسحت هاله وجهها وقالت بهدوء : ليه اصلا تفكر انك تقتل بنى آدم وتزهق روح ...ومن قتلها فكأنما قتل الناس جميعا ...انت مش خايف من ربنا ..فكرك انه بعيد عنك ..لا والله ربنا قريب اووى بس انت اللى بعيد عنه ..بعيد اووى ..ثم اتبعت بحسره :اووووى وترجلت هاله من السياره ورحلت تاركه سالم محدقا امامه لا يقوى على النظر اليها ولا مواجهتها وظل شاردا لبعض الوقت وعاد الى منزله شاعرا بألما شديدا يعتصر قلبه وما ان دخل الى المنزل حتى طالع صورته فى المرآه المذهبه التى تحتل حائط المدخل الجانبى ونظر مليا الى وجهه ولاول مره يشعر بالتقزز من جرحه فاخفض ناظريه سريعا ... فلم يكن بامكانه اطاله النظر الى نفسه اكثر من ذلك واتجه الى غرفته وخلع ملابسه ثم اتجه الى الحمام ليهنىء بدش دافىء يريح عضلات جسده واعصابه التى احترقت بفعل التوتر ... وبعد قليل سمع طرقا قويا على الباب فخرج بعدما ارتدى مئزره واتجه الى الباب وفتحه ليطالع وجه رفيق الغاضب فعرف انه علم بأمر صفقه السلاح الاخيره التى قد استولى هو عليها ولم يعطه نصيبه منها ....فارتسم السأم على وجهه دخل رفيق وقال فى غضب : هيا حصلت يا سالم تاكل حقى عينى عينك كده؟ اغلق سالم الباب وقال فى هدوء : اكل حقك؟ مش كبيره دى يا صاحبى ..الله يسامحك .. قاطعه رفيق : بقولك ايه الشويتين بتوعك دوول انا حافظهم سالم : جرى ايه رفيق انت نسيت ولا ايه ؟ ولا افكرك ...هفضل محتفظ بالسيدهات ومدفيهوملك يعنى ؟..واحده بواحده مش عايزه مفهوميه رفيق حانقا : واحده بواحده ...كمان ..يعنى السيدهايه تمنها 2 مليون واكتر!!! سالم متهكما: اصل السيديهايه دى كنتو مطولين فيها شويه بتاع 3 ساعات كده ..اه يا شقى ...يوم جمعه بقى والمعرض قافل وبراحتكم ...ياعينى عليكى يا منى ...تلاقيها ولا بتطولك 3 دقايق مش 3 ساعات ارتسم الضيق على وجه رفيق وقال : هات السى دى ..اخلص اومأ سالم برأسه وقال بهدوء: بكره يا رفيق ..النهار له عنين يا اخى .. رفض رفيق وقال بعند : دلوقتى فاهمنى ..وحالا نظر له سالم مليا وزم شفتيه وقال : ماشى ...اقعد عبال ما اجيبهالك انصرف سالم الى غرفته واغلق الباب جيدا بالمفتاح وحمل سلاحه واخفاه فى طيات مئزره وفتح الخزنه داخل دولابه وحمل الاسطوانه وخرج ليجد رفيق ينظر من النافذه مديرا له ظهره فقال سالم : اهيه يا سيدى ...خالصين التفت رفيق واخذ الاسطوانه واتجه مغادرا فقال له سالم متهكما : بسرعه كده.. مش تقعد نتفرج سوا ونشربلنا كاس انا وانت ؟؟؟؟ دى السهره لسه فى اولها التفت رفيق اليه وقال : انا يمكن فيا كل العبر ...بس انا انضف منك ..على الاقل انا مستحمل كل سخافاتك دى كلها بس عشان الست اللى انا بحبها ..لكن انت مافيش فى صدرك قلب من اساسه سالم بهدوء: وياترى قلبك الرقيق ده هوا اللى قالك تخون مراتك وتحرق قلبها ؟؟؟؟.....انت خايب وهتفضل طول عمرك خايب ...لو تعرف ان الست اللى تستاهل التضحيه عشانها هى منى مراتك.. ماكنش ده يبقى حالك ....منى بتحبك رد رفيق بسرعه: ونانسى بتحبنى ضحك سالم بقوه وقال : والله ...بكره نشوف نظر له رفيق ولم يفهم مغزى كلماته وانصرف سريعا تاركا سالم عاقدا حاجبيه بقسوه وهو يردد : بأه فاكر انك احسن منى يا رفيق ...بكره تشوف مين اللى احسن من التانى رواية خلف الظلال. بقلم يسرا مسعد.

مقالات ذات صلة

وانقلب السحر على الساحر بقلم زهرة عصام

العروسة بقلم زهرة الرببع

انتقام الجزء الرابع

الدكتورة هبة قطب

فارسي بقلم سولييه نصار

حقيقة ظهور سحابة على شكل طفل في الغروب.. صورة أشـ،ـعـ،ـلت السوشيال ميديا

اترك تعليقاً إلغاء الرد