خلف الظلال الجزء الثاني بقلم يسرا مسعد
انصرف رفيق بعدما تناول الافطار الشهى والذى اعدته له زوجته بكل الحب والاخلاص ….ذلك المعنى الاخير الذى تفتقده هى من جانبه واتجه الى مقر عمله
وما ان تجاوز المدخل الزجاجى اتجه رأسا الى غرفه هاله والتى كانت تحدق فى الفضاء شارده فى محاوله منها للتفكير فى اى سبيل قد يصلها للملف القابع بدرج المكتب الخاص بسالم
افاقت هاله من شرودها على صوت رفيق المتردد قائلا لها : صباح الخير
فردت بجمود : صباح الخير
قال لها رفيق فى هدوء : عايزك فى مكتبى
انصرف رفيق متجها الى مكتبه بالطابق العلوى
فأخذت هاله نفسا عميقا واتجهت للاعلى وطرقت باب حجرته ودخلت قائله : افندم يا رفيق بيه
نظر لها رفيق بقلق وقال : ااقعدى يا مريم
هاله : مالوش لزوم يا افندم خير
رفيق : طيب طالما كده ندخل فى الموضوع على طول ..بالنسبه للى حصل امبارح… ااا….
قاطعته هاله بقوه قائله : استاذ رفيق ..حضرتك مش مضطر تبررلى اللى شوفته امبارح …لا انا مراتك ولا حتى من بقيه اهلك …ثانيا ربنا اللى بيحاسب البشر لان الناس لما بتحاسب بعضها بتظلم بعضها
قال رفيق خجلا : يعنى مش هتجيبى سيره لحد
هاله بصدق : ربنا ستار حليم
رفيق مستفهما: انتى كنتى بتعملى ايه امبارح فى المعرض هنا فى الوقت المتأخر ده ؟
هاله : استاذ سالم بعد ماحضرتك سافرت اول امبارح طلعنى هنا فى الاوضه اللى اخر الطرقه ..اوضه الارشيف وطلب منى اسجل كل اللى فيها على الكومبيوتر يا كده يا يمشينى النهارده
رفيق : ايه؟ ورق ..ورق ايه؟… وايه اللى يمشيكى ده هوا هوا اللى جايبك ومشغلك ولا انا ..وانتى ماكلمتنيش ليه يا مريم؟
هاله : استاذ رفيق ارجوك انا مش عايزه مشاكل… انا عايزه اشتغل بما يرضى الله واخد مرتبى… واللى هتطلبوه منى هعمله… وعامه كده ولا كده انا ماعييش نمرتك …والحمد لله قدرت اسهر اليومين اللى فاتو واخلص الورق كله
هز رفيق رأسه حانقا من تصرف سالم : طيب يا مريم …معلش امسحيها فيا ….ومتشكر اووى
اومأت هاله برأسها وقالت : عن اذنك
انصرفت هاله الى مكتبها وظلت جالسه بقلق فسالم لم يغادر المعرض ولم تتمكن هى من دخول غرفته لتحصل على الملف
فشعرت بالاحباط وعندما دقت الساعه السابعه انصرفت متعبه الى منزل صديقتها
استقبلتها امانى بالترحاب وقالت : فيه ايه هوا انتى كل يوم ترجعى وشك مقلوب كده ؟
