هوس العشق الجزء الأول

قال الرئيس- فهمتكو، أنا وزوجتى واجهنا مشاكل كتير وواخدين بعض عن حب.. المهم ان نكون مع بعضأفضل الهدايا لأحبائكم
اومات ليلى بابتسامه ولقت اسر بيبصلها
قال الضابط-ده جوزك يا ليلى؟!
-متجوزتش غير اسر
كان صالح متنح من تمثيلها بالبراعه دى لدرجه انه صدق انهم بيحبو بعض
قال الرئيس- اتفضل يا اسر مع مراتك واحنا هنقفل المحضر.. بنعتذر لحضرتك يا خليل بيه
قال خليل- حصل خير، يلا اسر انت وليلى روحو
خدها اسر ومشيو مع صالح الى قال
– حب اى دهه
قال اسر- اسكت
-حاضر
دخلت العربيه وركب معاها وانطلقت السياره بهما، اول ما رجعو البيت جريت فاتن على ابنها
-اسر
لما شافت ليلى اضايقت قالت- كانو عاوزينك لى، بسببها مش كده

أفضل الهدايا لأحبائكم
قال اسر- مفيش حاجه
قال فاتن- عملولك حاجه
-نا بخير قدامك، يلا يا ليلى
قالت فاتن- خليها تطلع انا عايزاك
-رجليها فيها جزع
قالت سمر-الف سلامه عليكى يابنتى
طلعت ليلى معاه وسندها ابتسمت سمر وكتمت ضحكتها وهى باصه لفاتن
دخلو الاوضه لسا بتسيب ايده سحبها واصدمت بصدره
نظرت إليه من عينه إلى بتهرب منها قال
-اى الى انتى قولتيه ده
-قولت اى
-هناك ، قدام الضابط ورئيس القسم.. قدام الكل
-اضطريت اقول كده، عشان ميحصلكش حاجه ولا أهلى يتأذو
قربها منه أكتر وقال- تقولى اى؟!
-الكلام الى سمعته
-بنحب بعض
مشي ايده على وسطها اتكسفت قال- اتحدينا أهلنا عشان نتجوز
مال عليها وقال- بكره بعدك عنى.. ودى حقيقه
دفــ,,ـــــن وجهه فى عنقها وشها احمر جامد قالت
-اسر
بعد عنها بتنهيده متعبه وقال- حاضر
بص على لبسها قال-جه على قدك
-اه شكرا
خبط الباب وكانت الخدامه
-اسر بيه، خليل بيه عايز حضرتك
تنهد بعد عنها ومشي راح لخليل ف مكتبه
-عايزنى
-اى الى انت عملته ده.. روحت ض.ربت عليه ناااا.ر انت اتجننت
-مماتش
-انت كنت عايز تمو.ته، تبقى خربت منك على الآخر.. لولا الدكاتره الى رشيتهم كانو قال انه جه بضر.ب نــ,,ـــــار فعلا وندخل ل سين وجيم… انت ازاى ترفع سلاحك اصلااا.. حاجه زى دى تطلع منك انت يا اسر
-الموضوع خلص
-مخلصش انا لسا مش عارفه هفسخ خطوبتك ازاى
-اظنك سالتنى قبلها اذا كنت موافق او لا
-وانت وافقت
-ع انه شغل
-وانت بوظت الشغل كله
-اعتبرنى رفضت مهمه مره.. مظنش عملتها قبل كده
نظر خليل اليه قال- لو مش بتحبها ولا هى بتحبك لى اتجوزتها.. نذ.وه.. هحطلك عذر لو فعلا الحكايه كده لأنى كنت شاب زيك وعملت اخطاء كتير زى كده
-دى حاجه ترجعلى يا عمى، ونا قولت ليلى تتعامل زى نيره ونادين.. ليلى بقيت من العيله
-عابز تعملها مننا
-لو معترض قولتلك الحل
-ونا مش هقبل تخرج من البيت.. انت أساسه من بعدى
ربت على كتفه بهدوء قال- لسا بعتمد عليك ف كل حاجه.. قولتلك انت ابننى… أنا موافق على وجودها هنا والبيت هيتقبلها زى اى حد.. بس انت راضى عن الى بتعمله
-نا عارف بعمل اى
-يبقى انت ادرى
مشي اسر وفضل خليل ينظر اليه
فى اليوم التانى صحيت ليلى اول ما سمعت صوت حركه لقته بيلبس
بصلها فى المرايا قال- نومك خفيف
-انت خارج
-عايزه حاجه
-أهلى
نظر إليها قال – مالهم
-عايزه اروحلهم، النهارده.. خدنى معاك
-مستنيه تصحى عشان كده
-اه، هلبس بسرعه مش هاخرك أو امشي ونا هروح
-هتعرفى تلبسي ولا اساعدك
-لل.لا شكرا هعرف.. لو احتجتلك هناديلك
-متتاخريش
اومات له بتقوم داخت ورحعت قعدت تانى استغرب وقال
-انتى كويسه؟!
-اه شوية دوخه بس
شربت ميا وكان بيبصلها خرج وسابها
على السفره كانو قاعدين بيفطرو
قال خليل- فين أسر
نظرت له سمر من سؤاله عليه فرحت فاتن قالت- بعت الخدامه وراه
قالت نيره- تلاقيه هيفطر معاها
نظرو إليها نزل أسر وكانت معاه ليلى بصولهم
قالت سمر-انتو خارجين ولا اى
قال أسر- اه، هخلص الشغل واكلمك يا عمى
اومأ له بتفهم مشي أسر وخدها معاه اضايقت نيره لما شافتها بس اتجاهلتهم ليلى جميعا ومشيت معاه
-بخاف تسيبني ف القصر ده لوحدى
-اشمعنا
-عيلتك، مش طايقنى يا أسر.. فكرة العيشه معاهم..
بصلها قبل ما تكمل قال- إلى بتتكلمى عنهم دول اهلى.. خلى بالك من كلامك كويس
– أنا بقولك ع قلقى
– مهما كانو مضايقين منك مش هيأذوكى
نظرت إليه فتح العربيه ومشيو
كانت فى العربيه معاه قالت
-لى جايب رجالتك
-مالهم، مضايقينك
-اه
-اتعودى عليهم
نظرت إليه وصلها عند بيت اهلها نزل معاها
قالت ليلى- امشي انت يا أسر
-اسيبك هنا
-اه امشي مش كنت رايح شغلك، أنا جايه لأهلى عادى
-عشان كده مش لازم تدخلى لوحدك
-لى يعنى هيمو.تو.نى، امشي يا أسر
بصلها شويه وهو شايفها خائفه ركب عربيته ومشي
فصلت واقفه شويه بعدين رنت الجرس فتح الباب لقتها صفاء الى اول مى شفتها عينها دمعت
-ليلى
خدتها بح.ضنها ونزلت دموعها -نا اسفه يا ليلى.. اسفه
ح.ضنتها ليلى بس لقت ابوها وراها وغضب عين رآها
-انتى اى إلى جاااابك هناااا
-بابا اسمعنى
-انا مش قولتلك ابووووكى ماااات
قالت صفاء- مصطفى ارجوك
-اخرسي انتتتتى، فااااهمه
خافت ليلى قالت – والله ما عملت حاجه غلط يبابا.. أنا جايه…
-جايه وفاكره انى هسمحك مش كده.. بعد ما جبتيلى العاااار… خليتى الناس تجيب سيرتى ع كل لسان و.سخ… الاب إلى ميعرفش بوجاز بنته قام مجوزها لجدها عشان يستر عليها
نظرت له بشده مسك درعها ورماها قالت- الناس مبتسببش حد.. لى مصر تسمعلهن
-انتى زباله ليكى عين تدافعى عن نفسك بعد إلى عملتيه.. أنا مبهتنش بالناس أنا بهتم بسمعتى إلى بت زيك تحطها فى الطيييين…
-انا اسفه
قعدت عند رجله وعيطت بحزن قالت
– متقولش كده ارجوك انا لسا بنتك… بنتك ليلى
بعد عنها مسكت رجله برجاء قالت – والله معملت حاجه غلط.. عندى امو.ت ولا انى اعمل ذنب زى ده،.. أنا تربيتك يبابا.. والله محد لمسنى حرام… ولا حبيت انى اتجوز فى السر… كان غصب عنى… كل الىىحصل غصب عنى ومش بإيدى… حاولت امنع ده يحصل اقسم بالله بس خلص الامر بيا هنا
-غصب عنك ازاى
سكتت وهى عايزه تقوله كل حاجه حصلت معاها صرخ فيها
-انطبى.. يعنى اى حاولتى تمنعى… يعنى اى فضببب
سالت دموعها عند قدمه -سامحنى ارجوك.. بنتك لسا نضيفه والله.. مجتش يمة شرفك.. والله اتجوزنى
احمرت اعينه ودفعها بعيدا
-انتى بجحه.. الاحمر مبقاش فيكى.. كنتى بتخرجى تروحيله.. كنتى بتبقى عنده كل دهه وانا بتغغغفل…
ضغط على ايدها اتوجعت قال
– جايه لمو.تك.. فكرانى تنى هسمحك بس كل الى حصل عرفتى ان بنتى كانت بتستغفلنى.. نا كنت قروونى.. كل ده من ثقتى فيكى
– بابا
– اخررررسي
نزل بايده على وشها بس لقى حاجز قدامه ماسك ايده وكان أسر قال
– مترفعش ايدك عليها تانى.. لما امو.ت اعمل الى انت عايزه
بص الى ليلى وأسر الى ماسك ايده بعدته ليلى بسرعه عنه
– اوعى يا اسر.. ده بااااباااا
بصلها من صوتها الحاد قال- عيزانى اشوفك بتض.ربى واسكت.. ايه متعوده ع الاهانه
– متدخلش بينااا.. لو مو.تنى متتدخلللش
بصلها بعد عنه مصطفى زى ما قالته
-اخرجو من هنا
بصت ليلى الى ابوها قالت- بابا ارجوك اسمعنى.. متبعدنيش عنك ابو.س ايدك
كانت هتبو.س ليدك بالفعل دفعها بعيدا عنه فامسكها أسر وقعت عليه
قال مصطفى – قولتلك معدتش ابوكى ولا عدتى بنتى… انتى ميته من يومها
سالت دموعها بحزن وهو غير مبالى بها
قال مصطفى لاسر- خايف عليها متجبهاش هنا تانى.. خدها وامشي عشان مقت.لكوش انتو الاتنين
بصيت ليلى الى امها الى بتبكى بحزن
-برا، وإياكى توريني وشك تانى