حلقه 1 ( ف منطقه شعبيه من مناطق السيده زينب .. بيت باين عليه القدم ) مصطفي : يا امى صحي حد من بناتك تعمل الفطار .. عايز انزل الورشه نعمات : يالهوى هما لسه مصحيوش بقالى ساعتين بصحي فيهم تقولش ميتين .. استنى يابني اما اشوفهم الا ابوك يقوم ميلاقيش فطار مصطفى : ماشي ( تدخل الاوضه عباره عن اربع سراير كل سريرين فوق بعض .. تحتار تصحي مين فتقرر تصحيهم كلهم ) نعمات : غااااده .. نرررجس .. فررررح .. نيفييييين .. انتى يابت انتى وهى .. قووووموا نرجس بتعب : يا ماما سيبنا واطفى النور دا نعمات : قومى يابت بقينا الضهر .. قوموا روقوا واعملوا الفطار فرح بصوت نايم : ماانتي صاحيه اهو اعمليه انتى نعمات : شوف البت قليله الادب .. قومى يابت انتى وهى يلا بلاش لكاعه نفين بابتسامه : انا صحيت اهو يا ست الكل .. قوليلي عاوزه ايه منى ؟ نعمات بابتسامه : الوحيده اللى مريحانى ف البيت دا .. صحوا البت دى وتعالو فرح بتقوم بتعب : اووووف .. طيب هصلي واجي نعمات : انتى بتنفخي يابت ؟؟ والنبي انادى ابوكى ان متعدلتى فرح بتخرج من الاوضه : منفختش نعمات : اخلصوا انتو كمان وحصلونى نرجس : اخرجى انتى واحنا ف ضهرك ع طول .. هتلاقينا ف قفاكى نعمات : والنبي ما شفتوا دقيقتين تربيه سواء انتى ولا مقصوفه الرقبه اللى ف الحمام فرح من الحمام: متجبيش سيرتى يا حجه انتى مصطفي : متتلمي يابت انتى وتوطى صوتك وكلمى امك عدل فرح : ما تخليك ف حالك غاده ترفع راسها : انتو عاملين دوشه ليه ! ايه القرف دا " غاده بنت جميله جدا عندها 22 سنه لسه متخرجه من فنون جميله وبتشتغل ف شركه لتصميم الملابس .. طموحه جدا وذكيه وشغلها رقم واحد ف حياتها .. عنيده لابعد حد واللى ف دماغها بتمشيه .. نفين اخت غاده الكبيره عندها 26 سنه مخطوبه وهتتجوز قريب ومش بتشتغل .. نرجس اختها الوسطانيه عندها 24 سنه بتشتغل مع غاده ف نفس الشركه ومش بتفكر ولا ف جواز ولا ارتباط .. بتكره الرجاله كلهم .. فرح .. اختها الصغيره عندها 18 سنه ف تالته ثانوى .. مصطفى اكبرهم عنده 29 سنه بيشتغل ف ورشه الخشب بتاعت باباه .. نرجع تانى " نعمات : كويس انك صحيتى .. قوموا صلوا وتعالولى ع المطبخ غاده باقتضاب : اصطبحنا نعمات : بتقولى حاجه يابت ؟ غاده بنفاذ صبر : سلامتك يا ماما .. سلامتك ( تقوم وتخبط ع الحمام ) فرح : مش خارجه دلوقتي لسه هستحمى غاده : اخلصي مش وقتك عاوزه انزل الشركه فرح : انهارده الجمعه يماما غاده تفتكر : ولما هو الجمعه بتصحونى بدرى ليه ؟؟؟ مصطفي : احنا بقينا بعد الضهر نرجس تخبط ع فرح : برضو لسه بدرى احنا مطحونين طول الاسبوع فرح بزعيق : قولت مش خارجه دلوقتي ( تيجي نعمات تخبط عليها ) نعمات : انتى يابت اغسلى وشك واخرجى ولما اخواتك يخلصوا ابقي ادخلى تانى .. اخرجى اخلصي فرح : يوووه ( تخرج فرح من الحمام واخواتها يدخلوا وبعدين يصلوا كلهم ويقعدوا ف الصاله ) نعمات : هو انا مصحياكوا عشان تقعدولى غاده : عاوزانا نعمل ايه ! نعمات : نفين عليها الاكل والغسيل والمطبخ .. نرجس عليها الترويق والكنس .. وانتى هتطلعى تأكلى الطيور وتنضفي مكانهم وتروقي السطح نرجس : وفرح هانم هتتفرج ؟ نعمات : هتدخل تذاكر .. انا عاوزاها تجيب مجموع فرح : طب كنتى سيبتينى انام براحتى عشان اركز نعمات : قومى يابت وبطلى حجج فاضيه .. اخلصوا يلا .. نفين خلصي الفطار الاول عشان اصحي ابوكى عشان يشوف اكل عيشه نفين : حاضر ( تروح نفين ونعمات يجهزوا الاكل وفرح تدخل تذاكر ومصطفي بيتفرج ع التلفزيون .. اول ما تفضي الصاله يفردوا نرجس وغاده ف الارض ويناموا .. تحدفهم نعمات بالشبشب يقوموا مخضوضين ) نعمات تزعق : هو انا مصحياكوا عشان تنامو !! هتجلطونى ( يأففوا ويطلعوا يقعدوا ع الكنبه متقدرين .. ف مكان تانى ف الشيخ زايد .. فيله باين عليها النظام والرقي .. تخبيط خفيف ع الباب .. يقوم ) ماجد يتعدل : ادخل " ماجد شاب وسيم عنده 29 سنه خريج فنون تطبيقيه جامعه اكسفورد امريكا .. هادى جدا وبيحب النظام واى حاجه مش مظبوطه كفيله انها تعصبه .. بيكره الصوت العالى والعند عنده سلسله شركات لتصميم الازياء ومصانع لعملها .. عايش مع مامته واخواته الاتنين ومرتاتهم واخته .. وباباه متوفى .. نرجع تانى " فوزيه ( الشغاله ) : الفطار جاهز يابيه ( يشاورلها بمعني تمام تخرج فوزيه ويقوم ياخد شور وينزل يكونوا كلهم قاعدين ع السفره ) نبيله ( مامته ) : بونجور حبيبي ماجد وهو بيقعد : بونجور ( يقعدوا كلهم تقرب عليهم بنت وتقعد ) شيرى بابتسامه : صباح الخير يا مامى " شيرى اخت ماجد الصغيره عندها 23 سنه .. خريجه تجاره انجلش وخدت كورسات ف التصميم عشان تشتغل مع اخوها .. نرجع تاني " نبيله : بونجور يا قلب مامى .. رايحه فين كده ؟ شيرى وهى بتاكل : انهارده اخر يوم ف الكورس .. هحضر وهروح بكره الشركه مع ميجز ماجد : مين قال انك هتروحى الشركه ؟ شيرى : أكرم ماجد : وانتى جاهزه ؟؟ شيرى بابتسامه : جدااماجد : تمام .. خلصي الكورس وبعدها تيجي عشان افهمك طبيعه الشغل شيرى بحماس : اوكى ( تقرب عليهم تقي مرات اكرم اخوهم الكبير ) تقي بضيق : صباح الخير شيرى باستغراب : مالك ؟؟ تقى باقتضاب : مفيش ( شويه وينزل اكرم باين عليه العصبيه يفهموا انهم متخانقين كالعاده .. يتجاهلهم اكرم ويروح نواحى الباب ) نبيله : حبيبي مش هتفطر ؟ اكرم وهو بيخرج : مش جعان ( يخرج اكرم ويبصوا لتقي اللى بدأت تاكل وبعدين يكملوا اكل .. عند غاده .. يخلصوا فطار ) جابر ( ابوهم ) : يلا هقوم انا اشوف شغلى .. عاوزين حاجه اجيبها وانا جاى ؟ نعمات : عاوزين سلامتك يا حج جابر : تسلمى يا غاليه ( يفضل قاعد ) نرجس : ما تيلا يا حج شوف شغلك جابر : مانا قايم اهو ( لسه قاعد بيبص لنعمات وهى بتضحك ) غاده : يا بابا يا مراهق قوم شوف شغلك ( يضحكوا كلهم ) جابر بضحك : سلام عليكو ( يردوا السلام وينزل جابر ومصطفي ع الورشه وفرح تقوم تذاكر والبنات قاعدين ع السفره .. تيجي نعمات ) نعمات : هتفضلوا قاعدين كتير !! نرجس وهي بتاكل : بناكل يا امى الله غاده : يعني ماناكلش يعني ! نعمات : بقالكو ساعه بتكلوا ودى مش عاويدكو ياختي .. دى حجه عشان متشغتلوش نرجس : ايه يا امى دا ازاى تفكرى فينا كده !! طب مش واكله ( تسيب العيش وتشرب مايه وبعدين تمسكه وتاكل تانى ) غاده : مش معقول يا ماما .. ازاى يجيلك قلب تقولى كده مش عاوزانا ناكل ؟؟ نفين بضحك : مش هتسلكى معاهم يا امى نعمات : عملى الاسود ف الدنيا .. قومى يابت انتى وهي اخلصوا عاوزه البيت بيبرق غاده والاكل ف بقها : لما نخلص اكل نعمات بصوت عالى : قومى انتى وهى الا والنعمه اتصل بالحج ( ياكلوا شويه وبعدها يقوموا .. نعمات تشيل الاكل والبنات يبدأوا ترويق .. نرجس تحس بملل تشغل اغانى ع الكمبيوتر ) فرح بزعيق : نرجس اقفلي الزفت دا ( تسمعها نرجس وتطنشها .. تروح فرح تقفله ) نرجس : انتى عبيطه ولا ايه !.. مش شايفانى بسمع !! فرح ببرود : والله انا بذاكر .. وانا ثانويه عامه .. المفروض اركز نرجس بضحك : مبقاش الا ام ملحق تتكلم ( تتغاظ فرح ) فرح : بس يا ام 75% نرجس : هاتيهم بس وبعدين اتريقي .. خشي يابت انتى جوه بدل ما اضربك فرح : والله لاقول لماما ( تيجي غاده وتضحك عليهم ) غاده بتاخد المقشه : اطفال اوى فرح : خليكى ف حالك انتى التانيه غاده بضحك تبص لنرجس : عضلاتها مقويه قلبها اوى ( تنكش لفرح شعرها ) خشي يا كوكو اعملى الواجب فرح بنرفزه : يااامااااماااا خليهم يسكتوا عشان هضربهم ( يضحكوا البنات جامد تيجي نعمات ) نعمات بزعيق : ما تخلصوااااا بقي خطيب اختكو جاى ع الغدا واحنا بقينا العصر .. وانتى قومى ذاكرى وملكيش دعوه بيهم هيفشلووووكى فرح : قولى لنرجس هانم متشغلش اغانى عشان مش بركز ( نرجس تضربها ع قفها بهزار ) نرجس بضحك : يابت احترميني يابت غاده تعمل زى نرجس : كل يوم تتلطشي كده ( تحدفهم نعمات بالشبشب وتشد فرح اللى عيطت منهم ) نعمات : والله ان مااتعدلتو ما هيحصل طيب غاده : هتعملى ايه يعني ؟ نعمات : تحبي تشوفى ؟؟ غاده بضحك : لا انا بستفسر بس ( تضحك غاده ونرجس ويكملوا شغلهم .. تاخد نعمات فرح وتقعدها ع المكتب وتجيبلها سندوتشات وحلويات وتصالحها .. تدخل المطبخ مع نفين يجهزوا الغدا .. عند ماجد يخلصوا الاكل ويطلع ماجد يغير هدومه وينزل تكون نبيله قاعده مع تقى بيتكلموا ) نبيله : انت خارج ؟ ماجد : ايوه نبيله : انهارده اجازه ماجد : عاوز اخلص التصاميم عشان هتتسلم اخر الاسبوع نبيله : ربنا يعينك يا حبيبي ( يخرج ماجد يروح الشركه .. اول ما يوصل يتكلم ف التلفون ) ماجد : الو .. فينك كل دا .. طب انجز عشان مش هنطول .. تمام فين الورق دا .. انت عينت حد جديد ؟؟ .. اول مره اسمع عن غاده دى .. اها اتنقلت .. بقالها اد ايه هنا .. اسبوع وانا مش عارف .. كنت مشغول المهم مكتبها فين .. خلاص تمام .. متتأخرش .. سلام ( يقفل معاه ويروح ع المكتب يفتح الباب ويتصدم .. الورق مرمى حولين باسكت الزباله .. الاقلام ع المكتب وع الارض .. 5 اوارق بتصاميم مختلفه .. اثار اكل ع المكتب وكوبايه شاى متغسلتش .. الكرسي راجع بزاويه متحركش من مكانه .. الادراج مفتوحه وخارج نص الورق منها .. منظر المكتب كان كفيل انه ينرفزه ) امجد بعصبيه : دا مش مكتب مصممه .. دا مكتب زباله ( يدور ع الاوراق اللى هو عاوزها يلاقيها تحت كوبايه الشاى ويلاقي اثار الكوبايه من تحت عليها يغمض عينه بعصبيه ويحاول يتحكم ف عصبيته .. شويه ويجى محمود ) محمود : ايه يابنى .. انا جيت وانت لسه مجبتش الورق " محمود .. شاب وسيم .. عنده 29 سنه .. صاحب امجد الانتيم .. صحاب من كيجي .. وسافروا سوا وكملوا تعليمهم سوا .. بيحب شغله جدا بس ف نفس الوقت بيحب الرفاهيه .. متقن ف شغله وف حياته .. نرجع تانى " امجد بنرفزه : دا منظر ( يشاورله ع المكان يفهم محمود انه اضايق فيضحك ) محمود بضحك : هى مهمله ف المكان بس مصممه مبدعه جدا .. واثق ان شغلهاهيعجبك ماجد باقتضاب : خلاص قفلت منها مهما كان شغلها ايه .. حاول ترجعها الفرع اللى كانت فيه محمود : هى لسه ناقله فمش هينفع .. وبعدين هى نقلت لان اختها هنا وكمان الفرع دا اقرب ليها .. والصراحه خساره نرجعها صدقنى شغلها روعه ماجد : اختها مين اللى هنا ؟!! محمود : نرجس جابر ماجد بزهول : نرجس !! انت عاوز تقنعني ان صاحبه المكتب دا ( يشاور ع مكتب نرجس مكتبها مع غاده ) تبقي اخت صاحبه دا ( يضحك محمود جامد ع منظره ) محمود : خلاص يابنى بقي خلينا نخلص شغل وابقي فهمها بكره النظام بتاعك ( يبدأوا الشغل .. ف بيت جابر يخلصوا كلهم ترويق واكل ويبدأوا يلبسوا ) نفين : بصوا انهى درجه روج احلى غاده : الكشمير نرجس : لا النبيتي احلى غاده : النبيتى هيخليها شبه الرقصات نرجس : وماله دا خطيبها هو حد غريب غاده : بس يا رقاصه .. حطى يابنتى الكشمير نفين بضحك : اوكى فرح : وانا احط انهى غاده : انتى اعملى الواجب نرجس بضحك : او غيرى الحفاضه ( تضايق فرح منهم ) نفين : انتو مالكو بيها الله .. بصي يا روحى انتى حطي زبده كاكاو ولما تخلصي السنادى نبقي نشوف الروجات بقي فرح بابتسامه : اوكى ( تدخل نعمات ) نعمات بصوت واطى : انتو لسه مخلصتوش .. علي بقالو كتير بره نفين : خلصت اهو .. جايين نعمات : طب يلا ( تخرج نعمات ووراها البنات يقعدوا .. على ونفين عمالين يبصوا لبعض يبتسموا بكسوف ويبصوا ف الارض ) غاده بهمس لنرجس : هما مش مخطوبين بقالهم سنتين .. بيتكسفوا ليه بقي نرجس بصوت واطى : دي طقوس الخطوبه لما تتخطبي هتعرفى غاده : حوش البت اتخطبت 5 مرات نرجس : هو لازم اتخطب عشان اعرف .. بسمع عادى غاده : عقبالك يا نجرجس نرجس : اعوذ بالله .. بعد الشر ( تخبطهم نعمات ) نعمات : انتو بتتودودوا ف ايه ؟ غاده : ركزى ما خطيب بنتك شويه بطلى تلميع اوكر نرجس بضحك : ما تسيبها تلمع .. براحتك يا نونه نعمات : ماشى حسابكوا لما يمشي غاده بتريقه : خاااف يا عييد نعمات : عيد مين يابت ؟ غاده بضحك : هو الكوميك كده انا مالى ( يسكتوا ويحطوا الاكل ويبدأوا ياكلوا ) على : عمى انا كنت عاوز حضرتك ف موضوع " علي .. شاب وسيم .. عنده 27 سنه .. وظيفته دكتور اسنان .. بيحب نفين من ايام الجامعه وبعد ما اتخرجوا اشتغل وكون نفسه واتقدملها .. نرجع تانى " جابر : اتفضل يابنى على : بصراحه انا حابب كتب الكتاب والفرح يبقوا مع بعض بعد شهرين .. ليه نعمل كتب الكتاب بعد شهرين والفرح بعد 3 ؟؟ جابر بتفكير : انا كنت عاوز افتح الموضوع .. طالما انتو الاتنين جاهزين يبقي ع خيره الله على بفرحه : شكرا يا عمى ( يزغرطوا البنات .. ويقعدوا يتكلموا .. شويه ويمشي على ) جابر يتاوب : تصحبوا ع خير غاده : وانت بخير نعمات : خدنى معاك يا حج نرجس : خليكي انتى كل يوم تقعدى واول ما يدخل تقوليله ( تقلدها ) خدنى معاك يا حج ( تضربها نعمات ع كتفها بهزار ويدخلوا ينامو .. تانى يوم .. ف الشركه ) ماجد : جت ولا لسه يا محمود ؟ محمود : من بدرى يابنى دى ملتزمه جدا ف مواعيدها .. اندهالك ماجد يقف : لا انا هروح محمود : مابلاش احسن تضايق تانى ماجد : قولتلك لا عشان اشوف المكتب بتشتغل فيه كده ولا بتنظمه محمود : عموما براحتك مترجعليش متعصب ( يسيبه ماجد ويروح ع مكتب غاده ويدخل ) غاده : ايه دا ! مش ف اختراع اسمه تخبيط ؟! ( يبص ع المكتب ويتصدم اكتر والعصبيه تبان ع وشه وغاده مش فاهمه هو ماله .. يقرب ع المكتب... حلقه 2 ( يدخل ماجد من غير ما يخبط ) غاده : ايه دا ! مش ف اختراع اسمه تخبيط ؟! ( يبص يلاقي غاده قاعده ع الكرسي ورافعه رجيلها ع المكتب وحاطه الاسكرف بتاعتها ع الكيبورد بتاع الكمبيوتر وحاطه ع رجلها تصاميم وماسكه القلم بتعدل عليها بايد وبالايد التانيه بتاكل بيتزا وقدامها لتر بيبسي واقع منه شويه المكتب .. يتعصب جدا لدرجه انه عاوز يقوم يطبقها ف الكرسي اللى قاعده عليه .. غاده مش فاهمه هو متعصب ليه .. تنزل رجليها وتتعدل وتحط البيتزا ع المكتب بره العلبه وتحط ورق التصاميم ع البيبسي المنقط .. يغمض عينه بعصبيه ويقفل ع ايده جامد ) غاده باستغراب : هو مين فينا اللى يتعصب ؟!! ماجد بعصبيه : انتى فاكره نفسك قاعده فين ؟؟ دى شركه مش ملاهى غاده تبص حوليها بتريقه : بجد دى شركه !! وااااااو ( ماجد يتعصب اكتر من اسلوبها .. يقرب ع المكتب ويشدها يوقفها قصاده .. تزق ايده ) غاده : ايه دا انت مجنون ولا ايه .. ازاى تمسكنى كده !؟ ماجد بنفاذ صبر : دا مكتب مصممه !! المكتب لوحده بيدل ع همجيه افكارك غاده : همجيه ايه وبتاع ايه !! انت مالك اصلا ؟ هو كان مكتب اهلك ماجد بزهول : اهلى ! انتى قليله الادب تضحك غاده : قليله الادب !! .. انت من المعادى صح ؟ ( عماله تضحك يبصلها ماجد بصرامه تحس بخوف بسيط بس متبينش .. يجي محمود ع صوتهم ) محمود : ف ايه ؟ غاده : يا بشمهندس محمود .. انا كنت بشتغل ف امان الله لقيت دا داخل وبيقول شاكليني ماجد : انا قولت شاكليني .. انتى هتتبلى عليا يابت انتى ؟ غاده : بت اما تبتك .. انت فاكر عشان سكتلك مره هسكت ع طول ولا ايه ( يمسكها ماجد من طرف التيشرت بتاعها ويحركها ويبص لمحمود ) ماجد : دى المصممه اللى واثق ان شغلها هيعجبنى !! ( يعلى صوته ) هى دى !!!! غاده بعصبيه : ما تنزل ايدك بدل ما اضربك ( تحاول تضربه ف ايده وتفلت التشيرت بس مش عارفه وعماله تزعق فيه وهو بيضحك ع منظرها .. يسيب التشيرت وهي تخبط ف المكتب من زقته وتقوم تعدل التشيرت ومحمود كل بيضحك عليهم ) ماجد بابتسامه : تمشي من الشركه هنا ومن كل الفروع كمان غاده بنرفزه : انت مال اهلك .. داانت مستفز جدا بجد محمود : احم اهدى يا غاده واعتذريله غاده : نعم ! اعتذر لمين دا هو اللى يعتذرلى .. هو الغلطان مش انا محمود : دا المهندس ماجد .. صاحب سلسله شركات المجد .. هو مدير الشركه هنا غاده : مدير ع نفسه مش عليا ماجد بابتسامه بارده : برافو عليكى عشان كده لمى حاجتك وامشي ( تبصله بغرور وتبدأ تلم حاجاتها وتظبط لبسها .. تيجي نرجس يكون ماجد ومحمود خارجين ) نرجس بابتسامه : صباح الخير استاذ ماجد ماجد بابتسامه : صباح النور نرجس : لو حضرتك فاضي ممكن اعرفك ع اختى .. هى لسه منقوله جديد ماجد : ملوش داعي .. احنا خلاص اتعرفنا نرجس بابتسامه : طب كويس .. ايه رأى حضرتك فيها ( ماجد ببرود وهو بيخرج من الاوضه ) ماجد : عايزه تتربي ( تستغرب نرجس وتبص ع اختها اللى بتلم حاجتها بعصبيه وبتبرطم ومحمود واقف عمال يضحك ) نرجس باستغراب : هو حضرتك بتضحك ع ايه محمود بضحك : مشفتهوش وهو معلقها وسابها مره واحده ( عمال يضحك جامد ونرجس مش فاهمه منه حاجه ) نرجس : مش فاهمه ! ( يحكيلها محمود اللى حصل بالتفصيل وهو مش مبطل ضحك .. وهى كانت هتموت وتضحك بس مرضيتش عشان اختها ) نرجس : طب هو دلوقتي طردها ليه ؟؟ ماهى معملتلوش حاجه من الاول ! محمود : عشان ردت عليه بطريقه مش لطيفه غاده بنرفزه : ع اساس انه كان لطيف اوى وانا اللى قليت ادبى محمود : لا بس ع الاقل كنتى اعتذرتى دا مديرك مهما كان غاده : مستحيل اعتذرله .. ابدا نرجس : غووووغوووو .. هتقعدى ف البيت تنكسي وتنضفي طول الاسبوع .. ومش هتنزلى شغل وصعب تلاااقي .. يلا اعتذار بسيط مش هيعمل حاجه غاده تربع ايدها : مستحيل .. مش هعتذرله لو ايه اللى حصل ( ماجد راح مكتبه وقعد يتابع شغله شويه والباب خبط ) ماجد : ادخل ( تدخل نرجس ومحمود ووراهم غاده ) ماجد : خير ! ( يبتسموله ويزوقه غاده ع المكتب .. تبصله بتكبر ) غاده : سورى ماجد : هو اللى بيعتذر بيتنك كده ! غاده : والله هو ده اللى موجود ( نرجس تحاول تلطف الجو ) نرجس بابتسامه : معلش يا استاذ ماجد هى بس لسه منقوله جديد متعرفش نظام حضرتك .. هى محتاجه شويه وقت وهتتعلم .. اتمنى تسامحها وتديها فرصه تتكسب خبره وتاخد ع جو الشركه وكمان شغلها رائع خساره نخسره محمود : انا بقول كده برضو .. نعتبرها عيله وغلطت غاده : ع فكره هو كمان غلط و... ( تشدها نرجس وتحط ايدها ع بقها ) نرجس : اسفين يا استاذ .. اتمنى تعديهالها ( يبصلها ماجد .. تبادله النظره بغرور يرفع حواجبه بتعجب .. تودى وشها الناحيه التانيه .. يضحك عليها هى فعلا عيله .. عيله متمرده ) ماجد : اوك .. خليها تتابع الشغل محمود : تمام ( ياخدها محمود ونرجس ويقعد يفهمها النظام .. يمشي محمود .. تقوم غاده تنضف المكتب بتاعها والمكان حوليه ) نرجس بضحك : يا صغيره ع الهم يا لوزه غاده بضيق : وحيات ابوكى تسكتى انا مش طايقه نفسي ( تضحك نرجس وتقوم تساعدها .. يلمحهم ماجد ) ماجد : من ضمن القواعد ان الشغل مفهموش قرابه .. انسه نرجس اتفضلى ع مكتبك نرجس : مش حكايه قرابه يا بشمهندس بس انا بساعدها عشان وقت الغدا .. كده هيروح عليها ماجد : مخلصه 2 بيتزا جامبو وبتاكل ف التالته وتقولى وقت غدا ! غاده : اعوذ بالله .. هرجعهم من عينك دى ( تخبطها نرجس .. تبصله بقرف وتكمل تنضيف ف المكتب وهو يبتسم ع تقدرها دا ويروح مكتبه .. يعدى الوقت .. وقت الانصراف ) غاده : ياااه اخيرا نرجس بضحك : ايه يابنتى هما كانو بيعذبوكى غاده : لا بس مكان يغم النفس نرجس : طب يلا عشان ماما متقلقش غاده بتوتر : احم بقولك روحى انتى وقولى لماما انى هعدى ع واحده صاحبتى اجيب منها حاجات نرجس : صاحبتك مين ؟؟ غاده : صاحبتى وخلاص .. محسسانى انك عرفاهم كلهم نرجس : اوكى متتأخريش عشان هتستلمنى انا لحد ما تيجى غاده بابتسامه : الاخ ليه عند اخوه ايه نرجس : ملوش حاجه ياختى ( تشدها من خدودها ) غاده : اصيله ^^ ( يضحكو وبعدها ينزلوا الرسيبشن يمضوا انصراف ونرجس تروح وغاده تروح ع النيل .. تلفونها يرن ترد عليه ) غاده : الو .. انت فين .. فين دا مانا واقفه اهو .. مش شايفاك خالص عمر : غاااااده " عمر شاب وسيم .. عنده 22 سنه .. زميل غاده من ايام الكليه وارتبطوا من تانى سنه .. لسه متخرجين وهو بيشتغل ف شركه تصميم منافسه للشركه اللى غاده شغاله فيها .. بيحبها حب تملك مش حب حقيقي .. نرجع تانى " ( تبصله وتبتسم وتقفل المكالمه .. يقرب عليها ) عمر : يالهوى ع القمر اللى طالع قبل المغرب دا ^^ غاده بابتسامه : متكسفنيش الله عمر بابتسامه : تحبي نقعد ولا نتمشي غاده : نقعد شويه وبعدين نتمشي ( ينزلوا عند النيل تحت ويقعدوا ع الكرسي .. يقرب منها جامد ) غاده : عمر لو سمحت ابعد شويه عمر : يا حبيبتي دا النيل عاوزنى اقعد فين غاده : اه صح نسيت انه النيل .. قوم اقعد ع حجرى عمر بضحك : لسانك ده مش ممكن عليه ( يشدها من خدودها وهى تضحك .. ف بيت جابر ) نعمات : كل ده بتجيب حاجات ؟؟ نرجس : زمانها جايه يا ماما نعمات : طب اتصلي عليها ( تتصل نرجس .. تكنسل ) نرجس : كنسلت تبقي جايه نعمات : هى مش كنسلت من نص ساعه برضو نرجس : يا امى زمانها جايه دماغك بقي نعمات : لا يا نرجس اتأخرت اوى كده نرجس : دول ساعتين نيفين : ما ساعتين دول كتير برضو نرجس تشد الغطا : معرفش تابعوها انتو بقي ( فرح تدخل وتطلع ع السرير اللى فوق نرجس ) فرح : ماما .. بابا جه وبينادى عليكى نعمات : يالهوى عليا جه وهي لسه مجاتش نيفين : اهدى يا ماما مفيش حاجه زمانها جايه نعمات : مش هيعديهالها يابنتى .. لو سأل هو نايمه فاهمين نرجس : ماهو هيشوفها لما تيجي .. بلاش تعملى مشاكل نعمات : لا هيخش ينام مش هيقوم الا ع العشا فرح : وابنك مصطفي لما يجي بقي ! نعمات : هينام هو كمان .. انا قايمه .. ( تبص لنرجس ) خليكي وراها متناميش ولما تيجي انا حسابي معاها ( عند غاده بيتمشوا ) غاده بقلق : عمر انا اتأخرت اوى عاوزه اروح عمر : لسه بدرى يا حبيبتي غاده : لا معلش روحنى .. نرجس اتصلت كتير وكده ماما هتقلق عليا عمر : خلاص اللى تحبيه ( يركبوا المترو وتنزل السيده زينب ) غاده بابتسامه : باى عمر يبتسم : باى يا قلبى ( تمشي غاده وتروح البيت .. تفتحلها نيفين وتشدها ع الاوضه ) غاده : ف ايه ! بتشدينى كده ليه ؟؟ نرجس : انتى كنتى فين يا هانم كل دا ؟؟؟ غاده : وانتى مالك اصلا .. وبعدين اتكلمى عدل نرجس : انا اتكلم براحتى وبعدين استنى بقي لما امك تيجي غاده : هخاف انا كده يعني !! فرح : دا لو عندك دم تخافى فعلا غاده : مبقاش الا انتى كمان اللى تتكلمى نيفين : شششششش وطوا صوتكوا عشان بابا صاحى ( يسكتوا كلهم وغاده تغير هدومها وتفرد ع السرير .. تيجي نعمات ) نعمات : ما لسه بدرى يا ست غاده غاده بضيق : معلش يا ماما الدنبا كانت زحمه نعمات : ليه هى صاحبتك ساكنه فين ؟ غاده بتوتر : صاحبتي .. ااا .. ف .. اه اه جنب جامع سيدى علي نعمات باستغراب : دا الفرق شارع يابنتى .. موصلات ايه بقي غاده : سورى ياماما مش هتأخر تانى فرح : اومال فين الحاجه اللى جبتيها من صاحبتك ؟! غاده : يابنتى انتى مال امك ( نعمات تخبطها بهزار ) نعمات : مال امك يا اللى متربتيش غاده : خليها تفكها منى عشان مضربهاش نعمات : ماهى معاها حق .. فين الحاجه صحيح غاده : كنت هديها حاجه مكنتش هاخد منها .. ممكن انام بقي نعمات : مش هتتعشي ! غاده : صحيني لما الاكل يجهز فرح : وانا كمان يا ماما نرجس بتعب : انا بقي متصحنيش خالص .. ويا فرح هنا متتنططيش ع السرير فوق عشان بتاعى بيتهز لاما بدلى مع غاده فرح : لا برتاح ع دا نعمات : خلاص يبقي نامى ومتقلقيش اختك فرح : اوكى -_- نعمات : وانتى يا نيفين هتنامى انتى كمان ؟ نيفين : لا يا امى انا هقوم اساعدك ف العشا نعمات : تسلمى يا حبيبتى قومى واطفى عليهم النور نيفين : حاضر ( تخرج تحضر العشا هو ونعمات والبنات يناموا .. يرن فون غاده ترد .. عمر : حبيبتى روحتى ؟؟ طميني عليكى ( تسمع الصوت وتتصدم وتقفل الخط ف وشه وتبص لغاده اللى نايمه ع السرير ومش عارفه تعمل ايه ... حلقه 3 ( تسمع الصوت وتتصدم وتقفل الخط ف وشه وتبص لغاده اللى نايمه ع السرير ومش عارفه تعمل ايه .. تخرج وتنادى ع نيفين ) نيفين وهى خارجه من المطبخ : عاوزانى يا ماما ؟ نعمات بضيق : روحى صحي اخواتك عشان العشا نيفين : حضرتك كويسه ! نعمات : ايوه روحى صحيهم ونادى اخوكى وابوكى وانا هحطع الاكل نيفين : اوكى ( تروح نيفين تصحي اخواتها ونعمات تجهز الاكل وف دماغها مليون فكره وخلاص دماغها هتنفجر من كتر التفكير .. يحطوا الاكل والكل يتجمع ع السفره ) جابر : تسلم ايدك يا حج نعمات : تسلم غاده وهى بتاكل : العجه تجنن نعمات تبصلها بضيق : هى العجه بس اللى تجنن ! غاده بابتسامه : كله يجنن ( تفضل تبصلها وتستغربها غاده وتاكل وكل ما تاكل تلاقي مامتها بتبصلها ) غاده باستغراب : مالك يا ماما ؟ نعمات : لا ابدا .. لما تخلصي اكل ابقي تعالى عاوزاكى ( تقوم من ع الاكل وتقوم وراها غاده والباقي لسه بياكل .. يدخلوا الاوضه ) غاده : ايوه ! نعمات : خلصتي اكلك ؟ غاده : اها .. عاوزنى ف ايه بقي !! نعمات : كنتى فين ؟ غاده : مانا قولتلك .. كنت عند صاح... تقاطعها نعمات : بقولك ايه انا مش مربياكى ع الكذب .. قولى كنتى الا والمصحف ما معتبه الشارع تانى غاده باستغراب : ف ايه يا ماما !! ما احنا اتكلمنا قبل ما انام ووعدتك انى مش هتأخر .. ليه قلبتي كده ؟ نعمات : لو كنتى قولتيلي الحقيقه مكنتش قلبت كده .. دا لو كنتى تقدرى تقوليها اصلا غاده : مش فاهمه ؟! نعمات : طب بصي بقي يابت انتى .. عشان اللف والدوران دا مش عليا .. هتكلمى المحروس اللى كنتى خارجه معاه ( تتخض غاده وتقاطعها ) غاده بقلق : انا مكنتش خارجه مع حد .. انا كنت عن... نعمات بتحذير : اياكى تكذبي .. انا عرفت انتى كنتى فين وخلاصه الكلام من هنا ليوم الجمعه الجايه يكون مكلم ابوكى ولو محصلش ليا تصرف تانى معاكى غاده بتوتر : هو مين يا ماما ؟ انا مش فاهماكى ! نعمات بصرامه : انا خارجه اشوفهم .. والبيه يشرفنا ويطلبك من ابوكى ( غاده لسه هتتكلم بس تسيبها نعمات وتخرج .. تجرى ع الفون بتاعها تلاقي عمر اتصل واترد عليه واتصل كتير بعدها .. تفهم اللى مامتها عرفته .. تتصل بيه ) غاده : الوو .. انت بترد كده ليه !! .. مش انا اللى رديت ع سيادتك دى ماما .. ماهو انت متخلف حد يتكلم من قبل ما ارد افرض كان بابا ولا مصطفي .. المهم هى قالتلى انك تيجى تتقدم قبل الجمعه .. يعني ايه .. اوكى تعاليلى بكره الشركه .. اوك سلام ( تقفل معاه وقلقت من رد فعله تطلع ع السرير وتحاول تنام .. عند ماجد .. قاعد ف اوضته تدخل عليه شيرى ) شيرى : انا هاجى معاك من بكره ماجد : ف حد يدخل كده ؟ شيرى : ممم سورى .. المهم متمشيش بكره من غيرى ماجد : اوك ( وهما بيتكلموا يسمعوا زعيق ) ماجد بيقوم : ف ايه بره ؟ شيرى : تلاقي اكرم وتقى كالعاده ( يخرج بره وشيرى وراه .. يروح ع اوضه اخوه ) أكرم بزعيق : بقولك ايه انا راجل اعمل اللى انا عاوزه تقى بصوت عالى : لا والله !! خلاص طالما كده براحتى انا كمان أكرم : بقولك ايه اتلمى ولمى الدور تقى بزعيق : مش هتلم يا أكرم .. انا هكلم بابى يجى يشوف حل معاك بدل ما انت سايبني كده وكمان مش ترجع تعوضني لا تتخانق كمان أكرم : والله انتى عارفه ان ظروف شغلى كده من قبل الجواز محدش ضربك ع ايدك وقالك تقبلى الوضع دا ! تقى : انت عندك حق .. وانا مش هضرب ع ايدى واكمل ف المهزله دى .. طلقني أكرم بزهول : انتى اتجننتى ! ايه اللى بتقوليه ده ؟؟ ( يقاطعهم دخول ماجد وشيرى ) ماجد : ف ايه مالكو ؟ ( يسكتوا الاتنين وميردوش عليه ) ماجد : ماهو مش معقول كل يوم تتخانقوا بالشكل ده .. اومال لو مش لسه متجوزين وعن حب كمان كنتو عملتو ايه !! ( يدخل تامر اخوهم الوسطانى وعلا مراته .. تروح علا جنب تقي وتقعدها تهديها ) تامر : ايه يا أكرم مش كده يااخى أكرم بصوت عالى : محدش يدخل بيني وبين مراتى .. اتفضلوا كلكو بره شيرى : ما هو مش معقول برضو اللى بتعملوه دا !! انتو صغيرين ع كده ؟؟ أكرم : هو انا مش قولت محدش يتدخل وتتفضلوا بره ! ( يبصولوا كلهم وعارفين الكلام معاه مفيش منه فايده ياخد تامر علا ويخرج وماجد وشيرى يخرجوا ) أكرم : انا نازل تقى : برضو ؟؟؟؟؟؟ أكرم : لما ارجع نتكلم تقى : لو نزلت هترجع مش هتلاقيني أكرم : يوووه .. دى مبقتش عيشه ( يخرج ويرزع الباب وراه ويقعد ف الجنينه تحت .. تتصدم انها هانت عليه كده افتكرته خرج تنزل دموعها .. حست ان الاوضه ضاقت عليها وحاسه بخنقه تخرج ف البلكونه .. تلمحه قاعد جنب البيسين .. تبتسم وتهدى وتدخل تنام .. يعدى اليوم .. ف الشركه ) ماجد : محمود فين تصاميم بتاعت شحنه يوم الخميس ! محمود : مع غاده او نرجس مش فاكر ماجد : اوك شوفهم مع مين وخليها تجيبهم محمود : لسه مجوش ماجد : لما يجوا ( ف بيت جابر .. نرجس نزلت وغاده بتلبس بسرعه ) غاده بعصبيه : مصحتنيش ليه يا خره مش قولتلك صحيني فرح ببرود : نسيت غاده : ابو اهلك يا شيخه فرح بابتسامه: مش فاهمه انتى متعصبه ليه ؟ ( غاده تخلص لبس وتاخد الفون والمفاتيح ) غاده : مستفزه ( تخرج .. تكون نعمات قاعده ف الصاله بتتفرج ع التلفزيون ) غاده : ماما انا نازله الشغل عاوزه منى حاجه ! ( متردش عليها ) غاده : مااااماااا ( متردش وتقلب القناه .. تقرب غاده وتقف جنبها ) غاده : يااا امى ( تقوم نعمات تطفي التلفزيون وتدخل اوضتها .. تفهم غاده انها زعلانه ومش هتكلمها .. كانت عاوزه تدخل تصالحها بس للاسف اتأخرت جدا .. تروح الشركه تلاقي عمر قاعد ف مكتبها تخاف نرجس تيجى وتسمعهم .. تاخده ويروحوا ع الكافيتريا .. يقعدوا ) عمر : ايه اللى حصل امبارح بقي ؟ غاده : ماما هى اللى ردت عليك عمر : ما ده اللى انتى قولتيه امبارح انا بتكلم هى عملت ايه بالظبط غاده : هزقتنى شويه وقالتلى انك تيجي تطلبنى من بابا الاسبوع دا ولاما مش هتنزلنى تانى عمر : طب ما هى محلوله اهى .. خليكي قاعده غاده : نعم ! اخلينى قاعده ازاى ؟؟ عمر ببرود : خليكى قاعده ف البيت ده الاريح لينا غاده : اريح ازاى يعني ؟ عمر : هتقعدى متستته ف البيت .. بزمتك ده مش مريح غاده : وشغلى !! عمر : انتى مش محتاجاه غاده : لاطبعا محتاجاه عمر : ابوكى معاه فلوس تكفيكوا وزياده .. يعني مظنش ليها لازمه شحططتك دى غاده : وانا مش بشتغل عشان الفلوس .. انا عاوزه اعمل كيان وكرير لنفسي وبعدين ما تيجي تتقدم عادى فين المشكله احنا بقالنا 4 سنين مع بعض واتعرفنا وبتشتغل ومرتبك كويس .. اظن انه وقت مناسب لمقابله بابا عمر : لسه بكون نفسي غاده : عمر انت جبت شقه وعربيه من مرتب سنه واحده ! وتقولى بتكون نفسك ؟؟ عمر يقوم : انا اتأخرت ع الشغل غاده : احنا لسه متفقناش عمر : لا اتفقنا انا مش جاى اتقدم .. امك بقي تقعدك ف البيت .. تبهدلك ..تقول لابوكى مش قصتى غاده بزهول : انت بتتكلم جد ! عمر : دا وقت هزار يعني ! .. بعد اذنك اتأخرت غاده : معنى كده انك مش عاوزنى !! عمر : انا قولتلك مش جاهز دلوقتي .. عاوزه تترجميها كده براحتك غاده : ملهاش معني غير كده .. اتفضل عشان معطلكش ( يسيبها ويمشي وهى تتصدم اكتر .. تخيلت انه هيراضيها .. متوقعتش رده دا ابدا .. تطلع مكتبها وباين عليها الخنقه ) نرجس باستغراب : مالك ؟ غاده : مفيش نرجس : مفيش ازاى انتى شويه وهتعيطي ! غاده بضيق : قولتلك مفيش .. خلصنا بقي ( يدخل محمود ) محمود : كل دا تأخير يا غاده ؟؟ غاده : سورى محمود : طب هاتى كولكشن بتاع فساتين الصيف ووديه لماجد غاده : مش معايا تقريبا محمود : ازاى يعني مش معاكى ( يبص لنرجس ) معاكى انتى ؟ نرجس : لا غاده خدته تحط فيه اخر تصاميم عملتها ( يبصولها وهى مش مركزه معاهم ) محمود : غااااده تفوق غاده : ايوه محمود : متأكده ان التصاميم مش معاكى ! ( تفتكر غاده هى حطيتهم فين وتبدأ تشوفهم ف المكتب تلاقيهم ف الدرج ) غاده : اه اهم معلش مخدتش بالى محمود : ولا يهمك .. وديهم لماجد غاده : اوك ( يخرج محمود .. وغاده تاخد التصاميم وتوديهم لماجد .. تنسي تخبط وتدخل ع طول .. ماجد كان بيبص ف ورق يرفع عينه ويبصلها ) ماجد : حد يدخل كده ! ( تاخد بالها انها مخبطتش ) غاده باقتضاب : معلش مخدش بالى ماجد : اتفضل اخرجى وخبطى غاده : نعم ! ليه ف حضانه احنا هنا ؟؟ ماجد ببرود يبص ف الورق : لا عشان تتعلمى النظام غاده : ما سيادتك دخلت عليا اول يوم من غير تخبيط ! ماجد : سيادتك ! غاده بضيق : حضرتك ماجد : اولا انا المدير ف ادخل براحتى .. ثانيا انا كنت قاصد وقتها عشان اشوف اهمال حضرتك ( كانت عاوزه ترد عليه بس هى معندهاش طاقه تتناقش معاه حتى .. خرجت وخبطت وماجد تجاهل الباب شويه .. ابدت ترزع ع الباب ) ماجد : ادخل غاده بعصبيه : دا ايه دا بقي ان شاء الله ؟ ( يتجاهل ماجد سؤالها ) ماجد : خير ! ( ترمى الملف ع المكتب بعصبيه ) غاده : الكولكشن المطلوبه ( ياخد التصماميم ويبدأ يتفرج عليها وينبهر بيهم .. يطلع تصميمن ) ماجد : مين عامل دول ؟ غاده : انا ماجد بانبهار : كويس .. حقيقي عجبونى غاده بضيق : طب كويس ممكن اخرج انا بقي ماجد : انتى غالبا احلى تصاميم ف الكولكشن .. ف هتعملى نص كولكشن السواريه وانا هعمل النص التانى غاده بزهول : انت عاوزنى اعمل 6 تصاميم ف اربع ايام ماجد : مانا كمان هعمل كده عادى غاده : الوقت قليل بغباء ماجد : مضطرين .. هنبدأ انهارده .. روحى هاتى ادواتك وحاجتك عشان نبدأ فيهم غاده : ع فكره انا موافقتش ! ماجد : وع فكره الشغل مفهوش موافقه اتفضلى واعملى حسابك هتمشي ع 9 مش 6 لحد ما نخلص التصاميم غاده : لا طبعا اهلى مش هيوافقوا ماجد : هكلم نرجس وهى تفهمهم ف البيت .. وياريت تنجزى هتفضلى ترغى كتير غاده بضيق : كملت -_- ماجد : بتقولى ايه ؟؟ غاده بنفاذ صبر : مبقولش ( تخرج من المكتب وماجد يبتسم ع شكلها .. تروح تجيب كل الادوات اللى هتحتاجها وتروحله .. دخلت ونسيت تخبط ) ماجد : تانى ؟ ( ترمى الحاجه ف الارض وتخرج وتخبط ) ماجد : ادخلى غاده : كده كويس ! ماجد بابتسامه : شطوره ( تبصله بقرف وتلم الحاجه وتقعد ع الكنبه وتبدأ ترسم ف اول تصميم .. يروح ماجد يقول لنرجس ع مواعيد غاده اللى هتتغير ف الاربع ايام دول ويطلب منها تعرفهم ف البيت .. بعدين يجيب قهوه ويرجع المكتب ) ماجد : جبتلك قهوه غاده : شكرا ( وهى بتاخدها منه تفلت منها وتدلق ع التصميم اللى رسمت ف شويه وع الكنبه ) غاده : احييييه بجد ماجد : نضفي الكنبه وعدي التصميم تانى غاده ابدتت تتعصب : انت لسه محسسني انى الخدامه الفلبنيه اللى جابتهالك الست والدتك ماجد : اتكلمى عدل .. ثانيا سيره الست والدتى متجيش تانى دا احسنلك يعني .. اتفضلى نضفيهم وانجزى غاده بصوت واطى ممزوج بعصبيه : دا انت سمج ( يسمعها ماجد ويقوم ويقرب عليها .. يقرب منها جامد لدرجه انها تقع الكنبه وهو واقف قصادها بالظبط وايده الاتنين حواليها ع الكنبه ) ماجد بهدوء : عيدى اللى قولتيه .. روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 4 ماجد بهدوء : عيدى اللى قولتيه غاده : مقولتش ( يقرب اكتر ) ماجد : امممم مقولتيش ( غاده تزقه مره واحده يقع ع الكنبه وتقوم تقف ) غاده بعصبيه : انت مجنون ! ماجد : بصي انا لو مستحمل قله ادبك ولسانك الطويل دا لان شغلك فعلا عجبني .. انما هطوليه عليا هقصوهولك غاده بتريقه : يااا مامى خفت اوى .. بص بترعش اهو ( تفضل ترعش ايدها بتريقه وهو متابعها بس ومتكلمش وهى استغربته ف الاول ولما طال السكوت ابدت تخاف ) غاده : احم .. نكمل شغل ( يبصلها بحده لدرجه انها فعلا خافت وقلقت .. يروح بهدوء يقعد ع مكتبه ويبدأ يرسم ومبصش ناحيتها حتى .. وهى مش مركزه ومستغرباه .. تطرد الافكار من دماغها وتبدأ ترسم .. تعمل حبه ف التصميم وتفتكر عمر ورده عليها وتخليه عنها بالشكل ده .. تنزل دموعها .. تفضل تعيط وهى مش حاسه باى حاجه حوليها وناسيه التصميم والمكتب وكل حاجه .. ماجد ياخد باله انها بتعيط .. يروح جنبها ) ماجد باستغراب : بتعيطى ليه ؟ ( تفوق ع صوته وتاخد بالها انها فعلا بتعيط .. تمسح دموعها بسرعه ) غاده : لا ابدا مش بعيط ماجد : ممم اوك ( يقوم ويروح ع مكتبه ) ماجد : غاده ( تبصله ) ماجد بابتسامه مستفزه : عيدى التصميم ( تبص ع الورق تلاقيه اتبل من دموعها تحط ايدها ع وشها ) غاده بنرفزه مكتومه : انا تعبت دا تانى واحد .. مش مهم شويه وهينشف ماجد : الورق شكله مش هيبقي لطيف .. اتفضل عيديه غاده : يووووه .. انا بجد مش قادره .. هعمله بكره ماجد : انا مدتكيش وقت اضافي عشان تقولى مش قادره غاده : بس انا حقيقي تعبت ماجد : هاتى التصميم وتعالى هنا غاده : طب ما تيجي انت اشمعنا انا اللى اقوملك ؟ ماجد : معاكى حق ولا تقومى ولا اقوم ( يكمل شغله وهى تستغبي نفسها .. تقعد شويه وتحاول تكرر التصميم بس فعلا زهقت .. تروح عند المكتب ) ماجد : كان من الاول بدل الكلام الكتير اللى ملوش لازمه غاده : بقولك ايه مش عشان جيت يبقي انت اللى تتكلم كتير بقي .. ياريت تنجز عشان اروح ماجد : انتى ليه محسسانى انك ف حضانه ومستنيه ماما تيجى تروحك غاده : هتعمله ولا ارجع ! ماجد : ارجعي ( يكمل شغله وتحط الورق ع ورقه ) غاده : ممكن تساعدنى ماجد : اوك ( ياخد منها الورق ويبدأ يعيد التصميم بتاعها وهى متابعاه بس وعجبها الحاجات اللى زودها من عنده .. خلى التصميم بقي احلى ) ماجد : كده تمام .. هاتى كرسي من هناك وتعالى اقعدى ع المكتب عشان تظبطى المقاييس ومتبوظهوش تانى غاده : اوكى ( تجيب كرسي وتقعد جنبه ع المكتب ويشتغلوا .. ف بيت جابر ) نعمات : يعني ايه الساعه 9 دى .. هترجع ازاى متأخر كده نرجس : هو قالى هيبقي يوصلها نعمات : ما دى انيل .. يوصلها ازاى !! والناس تقول ايه لما تلاقيها راجعه بليل وراكبه مع واحد نرجس : يا ماما اكيد غاده مش غبيه كده .. اكيد يعني هتخليه ينزلها بعيد شويه عن المنطقه نعمات : لا ياختى بلاها الشغل كله .. ابوكى هيطين عشيتها لو عرف نرجس : يا حبيبتي هما 4 ايام بس .. وبابا بيجي ع 10 يعنى هترجع قبله .. متقلقيش وبعدين لو رجع الاول نقول انها نايمه او بايته عند خالتى .. اى حاجه بقي نعمات : لما نشوف اخرتها مع الست غاده ( يقعدوا يتكلموا سوا .. عند غاده عماله تحرك دماغها بتعب ) غاده بتعب : هو ليه احنا بس اللى نعملهم .. ليه محدش يساعدنا ! ماجد : لان الشحنه دى هتتصدر لنيويورك وكنت هعملها لوحدى .. لان المصممين شغلهم كويس بس مش هيحقق ايرادات عاليه ف الخارج غاده : طب ما تعملهم لوحدك بقي ماجد : لو بتشتغلى اد ما بتتكلمى كنا خلصنا ( تبصله بتعب وتكمل .. تشتغل شويه وتنام ع نفسها .. يبصلها ماجد يلاقيها نامت ) ماجد لنفسه : انا كده بقيت واثق ان الشحنه مش هتتسلم ماجد : غاااده غاااده ( متردش عليه .. تصعب عليه .. هو لسه فاضله حبه ويروح .. يشيلها وينيمها ع الكنبه من غير ما يصحيها ويرجع يكمل شغله .. يعدى الوقت .. ماجد يخلص شغله ويشيل التصاميم والورق ويظبط المكتب ويقوم ) ماجد : غااااده ( متردش .. يزق ايدها بالراحه ) ماجد : يااااا بنتى اصحي غاده تفتح عينها : مممم ماجد : قومى يلا خلصنا ( تتمطع وهى شبه مغمضه .. تفتح عينها تلاقي ماجد واقف قدامها وباصصلها وهى نايمه ع الكنبه .. تتخض وتتنفض من مكانها وتقف ) غاااده بتوتر : ااا انت عملت ايه !!!!! ماجد باستغراب : مش فاهم ! غاده : اكيد حططلى حاجه ف القهوه واستغليت الفرصه يا سافل ماجد بزهول : انتى هبله يابت ؟؟؟؟ غاده تخبط ع راسها : يالهوى عليا اعمل ايه دلوقتي .. معندكش اخوات بنات ماجد : لا انتى اتهبلتى فعلا غاده : ليه تعمل كده ليه !!! ماجد : بس انتى فاضيه شكلك .. اخلصي عشان اوصلك واروح غاده : وكمان عاوز توصلني وتسوء سمعتي ف الحته ماجد باستغراب : حته !! غاده : المنطقه يعني .. طبعا وانت هتعرف منين ماانت عيل نايتى ماجد بصوت عالى : ما تخلصي قولت مش فايقلك ( تتخض من صوته وتلم حاجتها .. يقفلوا المكتب وينزلوا ) ماجد : اركبى ( تفتح الباب اللىورا .. يمسك ماجد ايدها يشدها ويقفله ) غاده : شيل ايدك بدل ما اقطعهالك ( يسيب ايدها ) ماجد : مش ماسكها من حلاوتها يعني .. اتفضلى اركبى قدام غاده : يا سلام والناس تفتكرنا مرتبطين بقي ماجد : لا تفتكرنى سواق حضرتك غاده بضحك : تصدق لايق عليك ماجد بصرامه : اتفضلى واخلصي ( تركب غاده وماجد يتحرك بالعربيه .. وهى بتوصفله الطريق .. يوصل ع اول شارعها تفتح الباب وتنزل ) غاده باقتضاب : شكرا ع التوصيله ماجد : العفو ( يلمحهم مصطفي وماجد كان لسه هيمشي بس مصطفي يكون جنبه ) مصطفي بعصبيه : مين دا يابت ! روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 5 مصطفى بعصبيه : مين دا يابت ! ماجد : مين حضرتك ؟؟ غاده بخوف : دا داااا اااا معرفوش ( يبصلها ماجد باستغراب وينزل ) ماجد : متعرفنيش !! ( يمسكه مصطفى من لياقه قميصه ) مصطفى بعصبيه : انت مالك باختى يلاااا !! ماجد : بص اكيد ف سوء تفاهم .. انا ... تقاطعه غاده بسرعه : دا سواق اوبر يا مصطفي ( يبصله شويه ويعدين يسيبه ويبصلها ) مصطفى : وسواق اوبر تركبى جنبه ليه ؟! غاده : اصل الكنبه كان واقع عليها ميه ( ماجد كل ده بيبصلها بزهول .. يبصله مصطفى بتفحص ) مصطفى : هو ف سواق بيلبس بدله ( غاده تروح بينهم وتشد مصطفى ) غاده بصوت واطى : بقولك ايه ملناش دعوه بلبسه .. حاسبه وخلينا نمشي احسن مراته ف المستشفي بتولد مصطفى : وانتى عرفتي منين ان مراته بتولد ! ( يلتفت ماجد ع جملته ويسمع كلامهم ) غاده : شششش وطى صوتك .. دا مش طبيعي .. بيقول لمراته متولدش انهارده ( مصطفي يبتدى يصدقها ) مصطفى : مش عيب تتصنتى ع الناس .. انتى مالك بمراته ! غاده : لا انا بفهمك انه اهبل بس .. المهم حاسبه وخلينا نمشي مصطفى : طيب اقفى هنا ( تقف جنبه .. ويقرب مصطفى ع ماجد ) مصطفى : حسابك كام يا اسطى ماجد : اسطى !! مصطفى : عاوزينى اندهلك بايه يعنى ؟؟ ( يبص ماجد ع غاده بغيظ وبيتوعدلها وهى ابتسامتها اترسمت وكل ما تبتسم يتنرفز اكتر ) ماجد بنرفزه مكتومه : الهانم دفعت يبصلها مصطفى باستغراب : انتى دفعتى ولا لا ؟ غاده بابتسامه واسعه : مدفعتش لا .. حسابه تقريبا 50 جنيه ( مصطفى يطلع الفلوس ويديها لماجد ) مصطفى : يلا يا اسطى اتكل عشان تلحق مراتك اللى بتولد ماجد بغيط : شكرا ( ياخد الفلوس و ويركب عربيته ويرزع الباب ويمشي .. يبص مصطفي لغاده ) مصطفى : هو ماله دا ؟ غاده بضحك : تلاقيه قلقان عليها مصطفي : هى مين ؟ غاده بضحك اكتر : مراته مصطفى : ربنا يقومها بالسلامه ( يدخلوا الشارع ) مصطفى : صحيح ايه اللى مأخرك كده ! غاده : عندنا شغل مستعجل ولازم يخلص ف 4 ايام .. فالمدير زودلى ساعات العمل المده دى لحد ما نخلص الشغل مصطفى : طب ونرجس مجتش معاكى ليه ؟ غاده : لا نرجس مش هتعمل تصاميم ف الكولكشن دى فبترجع ف ميعادها عادى مصطفى : طب استأذنتى ابوكى غاده برجاء : بص هو بابا اكيد مش هيوافق .. بس نرجس قالت لماما .. لو ممكن متقولوش عشان مش هيرضي خالص مصطفى : وميرضاش ليه دا شغلك ! غاده : ماهو احنا اخرنا ف البيت 9 زى ماانت عارف وهو قالنا قبل ما نشتغل منتأخرش دقيقه زياده .. فمستحيل يوافق .. مصطفي هما 4 ايام بس ومواعيدى هتتظبط تانى .. ممكن متقولوش ! مصطفى : خلاص يابنتى طالما امك عارفه ودا شغلك مفهاش حاجه غاده : شكرا يا صاصا ^^ ( يطلعوا البيت تكون نعمات مستنيها ) نعمات : انتو اتقابلتو غاده : ايوه نعمات : طب غيرى هدومك وتعالى عاوزاكى غاده : اوك نعمات : وانت يا حبيبي غير هدومك عقبال ما احضرلك العشا مصطفى : لا انا كلت ف الورشه .. هنام بقي نعمات : تصبح ع خير مصطفى : وانتى بخير ( يدخل اوضته وغاده تروح تغير هدومها ونعمات قعدت ف الصاله مستنياها .. عند ماجد يوصل البيت متعصب يكونوا كلهم قاعدين بيتعشوا .. يتجاهلهم ويطلع السلم بس نبيله توقفه ) نبيله : حمدلله ع سلامتك يا حبيبي ماجد بضيق : الله يسلمك يا امى نبيله : مش هتتعشي ماجد : مش جعان .. بعد اذنكو ( يطلع ويسيبهم ) أكرم : ايه يا شيرى منزلتيش مع ماجد ليه ! شيرى : كنت بظبط شويه ورق وكده وبعدين هنزل علا : وليه تلخمي نفسك بالشغل .. خليكي قاعده مرتاحه شيرى : لا عشان بزهق اهو يسلينى علا : ممم اوك ( يكملوا اكل .. عند ماجد .. ماسك ال 50 جنيه ومش مستوعب اللى حصل ) ماجد ف نفسه : انا سواق اوبر !! انا !!! انا يديني 50 جنيه !! ومراتى بتولد ! لا واهبل كمان .. دا انا هطلع عين امك ( يسيب الفلوس ويعمل مكالمه .. عند غاده قاعده مع نعمات ) نعمات بصرامه : ها قولتى للبيه يجى يتقدم ؟! ( تفتكر غاده وتعيط وتحضن امها ) غاده بعياط : مرضيش يا ماما .. قالى خليكى قاعده ف البيت انا مش هتقدم ( نعمات كانت عاوزه تبعدها بس مقدرتش.. عاطفه الام ضغت عليها ..وحضنتها اكتر ) نعمات بعتاب : شوفتي ! دا اللى كنت عاوزاكى تعرفيه .. عمر هاشم دا صايع وملوش ف الجواز غاده باستغراب : وانتى عرفتي منين انه عمر ! نعمات : ماانتى مسجلاه كده ياختى .. فاكيد هو عمر جارنا غاده افتكرت : اه نعمات : متعيطيش يابت ولا يستاهلك غاده بعياط : بحبه يا ماما نعمات : يختي حبك برص .. دا مقشف .. بلا نيله .. بكره هيجيلك سيد سيده .. بس انتى اوعى تكلميه تانى حتي لو هو كلمك غاده : مش هيكلمنى متخافيش .. هو خلع بشياكه نعمات : ولا يهمك يا حبيبتي .. اهو غار ف داهيه غاده : ماشي يا ماما انا هنام بقي نعمات : مش هتتعشي انتى كمان ! غاده : لا يدوب انام ..المفروض اكون ف المكتب ع 7 .. لانه قدم ميعادى ساعه كمان .. اكيد نرجس قالتلك نعمات : اه قالتلى .. ربنا يوفقك يا بنتى .. ماشي يا حبيبتي .. تصبحي ع خير غاده : وانتى من اهله ( تدخل تنام .. تانى يوم .. ف الشركه .. توصل غاده قبل كل الموظفين بساعه .. تدخل مكتبها وتتصدم باللى شافته ) غاده بزهول : اايه دااا ؟؟؟ ( تلاقي مكتبها عليه مستندات كتير وكمان ف مستندات ع الارض .. و10 اسكتشات كبار وتلاقى ادراج المكتب مفتوحه ومليانه اوراق .. تقرب ع المكتب تلاقي كوبايه قهوه فاضيه تحتها 50 جنيه وورقه .. تفتح الورقه ) دا شغلك ع مدار الاسبوع .. اطلعى ع المستندات اللى ع الارض وانقليهم ف المستندات الفاضيه اللى ع المكتب .. وال 10 اسكتشات دول عاوزك تعملى فيهم كولكشن الشتا الجاى والربيع وكمان ف 5 اسكتشات ع مكتب نرجس .. دول تفحصيهم و تضيفي عليهم التعديلات اللازمه والشغل دا لحد الساعه 6 لمده اربع ايام .. من 6 ل 9 تيجي المكتب عندى نعمل كولكشن نيويورك .. انجوى .. واه ف 50 جنيه تقريبا بتاعتك... - سواق اوبر ^^ @@ ( غاده عماله تقرأ وهى مش مستوعبه هو عاوز ايه ) غاده بزهول : دا مجنون .. مستحيل يبقي طبيعي ابدا ( تروح مكتبه تلاقيه بيتكلم ف التليفون .. يبصلها وهو بيتكلم ) ماجد بابتسامه : ايوه المستندات وصلوا .. متخيلتش انك هتبعتهم بالسرعه دى .. حبيبي الله يخليك .. سلام ( يقفل التلفون ويحطه قدامه ويبصلها ) ماجد بابتسامه : نسيتي تخبطى غاده : بص اولا انا مش هتجادل ف تخبيط او غيره .. ثانيا اللى انت طالبه دا جنان .. مفيش بنى ادم خلقه ربنا هيقدر يخلص الشغل دا كله ف الفتره القصيره دى .. دا تعجيز ! ماجد ببرود : انا شايف انه طبيعي .. يستحسن تبدأى فيهم دلوقتي غاده بغيظ : تسمحلى اقولك انك مبتشوفش ماجد : انسه غاده .. اتفضلى ع مكتبك والزمى حدودك عشان متعمليش تصرف يندمك غاده : يافندم هخلص دا كله ازاى ف 4 ايام .. انت مش شايف الطلبات ؟؟؟؟؟ ماجد : دى مشكلتك مش مشكلتى غاده : انا اسفه ( يبصلها باستغراب .. تكمل ) غاده باحراج : اسفه ع اللى حصل امبارح ماجد : ايه اللى حصل امبارح ! غاده : بقولك ايه متستعبطش ماجد : نعم ! غاده : سورى مقصدش .. انا بعتذر ع اللى حصل لان مصطفي لو عرف الحقيقه مكنش هيفوتها .. وكمان انك طالب منى كده كرد اعتبار لنفسك وارضاء لغرورك .. فانا بوفرها عليك اهو وبعتذر ماجد بابتسامه : انسه غاده غاده : ايوه ! ماجد : اتفضلي ع مكتبك وخلصي شغلك والساعه 6 بالدقيقه تكونى هنا ( لسه هتتكلم .. يقاطعها ) ماجد : اتفضلى واقفلى الباب وراكى غاده بعصبيه : اوك ماجد بتذكر : اه شيرى اختى هتبدأ شغل ف الشركه خلال الاسبوع دا .. لما توصل تعلميها الشغل وتتابعي معاها خطوه بخطوه لحد ما تبقي برفكت غاده : واشمعنا انا بقي ؟؟؟ ما ف مليون واحد غيرى !!! ماجد بابتسامه عصبتها : وانا اختارتك انتى من المليون غاده : تعرف يا استاذ ماجد ( يبصلها ) غاده : ربنا يكون ف عونها اللى هتتجوزك .. سماجه موردتش ع حد ( تمشي بسرعه قبل ما يرد وهو يبتسم ومبسوط بتقدرها دا .. تروح غاده المكتب ومش عارفه تبدأ بايه .. ترتب الحاجات وتقسمهم وبدأت تشتغل فيهم .. شويه وتيجي نرجس ) نرجس باستغراب : ايه كل الوقت دا ! غاده بضيق : الشغل اللى الاستاذ ماجد عاوزنى اخلصه نرجس : استاذ ماجد مش بيدى الكميه دى لواحد بس ابدا غاده : لا ماهو شبه عقاب نرجس : مش فاهمه ؟؟ ( تحكيلها غاده ع اللى حصل امبارح مع مصطفي .. تضحك نرجس ) نرجس بضحك : يخربيتك غاده تضحك : كان شكله مسخره نرجس : ليه حق يعمل اكتر من كده .. داانتى بهدلتيه غاده : مش احسن ما مصطفى يعرف نرجس : كويس انك عرفتي تتصرفي غاده : اها الحمدلله .. بطلى رغي بقي عاوزه الحق اخلص نرجس : ربنا يعينك ( ترجع غاده تكمل شغلها .. يعدى الوقت .. تيجي الساعه 6 بليل ) نرجس : ياااه اخيرا .. همشي انا بقي غاده بتغمض عينها بتعب : متكلميه يمشيني .. انا مش شايفه قدامى ( تبصلها نرجس وتضحك جامد ع شكلها .. مبهدله وشعرها منعكش والميكب كله ساح وعماله تغمض عينها وتفتحهم بالعافيه ) غاده : انتى بتضحكى يا مهزأه !! نرجس بضحك : شكلك مسخره غاده : طيب يختى .. روحى قوليله يمشيني نرجس بتلم حاجاتها : مليش دعوه .. اعتمدى ع نفسك غاده : انتى مش اختي لا ( تضحك نرجس ) نرجس : باى يا غوغو غاده : سلام يختي ( تمشي نرجس وكل الناس اللى ف الشركه .. تلم غاده الورق وتروح ع مكتب ماجد .. كانت هتدخل بس افتكرت وخبطت .. ماجد اول ما يشوفها يضحك ) ماجد بضحك : يا ساتر ( تقرب ع المكتب وترمى الورق والمستند بتاع الكولكشن بعصبيه قدامه ) غاده : ممكن تبطل ضحك .. مش ارجوز دخل عليك يعني ماجد لسه بيضحك : اخر مره بصيتي ف المرايه امتى غاده : الصبح ماجد : يستحسن تبصي دلوقتي غاده : هبقي ابص ان شاء الله .. ممكن نخلص شغل عشان مش فايقالك وعاوزه اروح ماجد : ولا انا فايقلك .. روحى هاتى الكرسى واقعدى ( تجيب الكرسي وتقعد عليه وتبدأ تشتغل وبتنام ع نفسها .. تعدى ساعه وهى لسه ف اول التصميم ) ماجد : مش معقول كده .. احنا كده مش هنخلص غاده بتعب : مش قادره ماجد :مفيش حاجه اسمها مش قادره لازم ننجز .. انا زيك مش قادر بس بضغط ع نفسي .. لان دا طبيعه شغلنا غاده : ع اساس انك بتشتغل زيي من الصبح !! ماجد : مش مشكلتى بقي غاده : لا مشكلتلك ( تبدأ تعلى صوتها وتتعصب ) حاططنى ف دماغك من اول ما جيت الشركه معرفش ليه !! .. كل شويه طلبات وشغل تعجيزى كأنى خدامه حضرتك .. امبارح كان عندى مشكله ومخنوقه وكان باين جدا وكله لاحظ .. لكن برضو طلبت منى اشتغل بالعافيه وكل شويه عيدى التصميم ومقدرتش انى تعبانه ومش قادره .. المهم شغلك يخلص وخلاص .. لا ومش تكتفي بكده بتعاقبني بشغل محدش يقدر يخلصه ف شهور وعاوزنى اعمله ف ايام ولوحدى وكل دا عشان قولت لاخويا انك سواق اوبر .. كنت عاوزنى اقوله ايه هااا !!! سورى يا مصطفي دا المدير ؟؟؟ انت عارف موقف اخويا كان هيبقي ايه قدامك ! مكنش هيكلمك انت لكن هيكلمنى انا لما اروح وانا معنديش طاقه لنقاشات تانيه فخرجتنا من الموضوع ببساطه .. لكن ازاى طبعا .. ازاى اقول عليك سواق ! .. روحت جمعتلى كل الشغل المتأخر ف كل فروعك واجبرتنى اعمله .. وفعلا ابديت اشتغل فيه تجنبا للمشاكل .. لكن برضو دلوقتي مش مقدر انى بقالى 12 ساعه قاعده بشتغل ومتحركتش ثانيه ولا كلت .. وتقولى مش مشكلتى ! .. اومال مشكله مين ؟؟؟؟؟؟ ( كل دا بتتكلم بسرعه وورا بعضه ومش مديه نفسها فرصه تتنفس حتي وماجد مش عارف يقولها ايه .. هو فعلا قسي عليها بس مكنش متخيل انها توصل لفوق طاقتها بالشكل دا وكمان يبص لشكلها المتبهدل يضايق اكتر ) ماجد : طب ممكن تهدى غاده بنرفزه : متقوليش اهدى ماجد : طيب اوك .. انا اسف غاده بتعب : عاوزه امشي ماجد : تمام .. اقعدى ع الكنبه ارتاحى وهخلص شغل واوصلك غاده : لا همشي لوحدى ماجد : مينفعش .. اولا انتى مش شايفه قدامك وتعبانه .. ثانيا الوقت اتأخر .. معلش ارتاحى هنا وهخلص واروحك .. وهاتى التصميم دا هظبطهولك غاده : شكرا ماجد بابتسامه : العفو ( تروح تقعد ع الكنبه واول ما تنسند راسها تنام .. يقعد ماجد ويبدأ يشتغل .. يعدى الوقت .. يخلص ماجد ) ماجد : غاده ( متردش عليه ) ماجد : غاااااده ( متردش .. يخبطها براحه ف دراعها ) غاده مغمضه عنيها بتعب : يا ماما بس مش هصحي دلوقتي ماجد : ماما مين .. قومى انا ماجد ( متردش عليه .. يحاول شويه معاها ومفيش فايده .. جاب كوبايه ميه وكان هيرميها ع وشها عشان تصحي بس صعبت عليه .. ساب الكوبايه وخد مفاتيحه وموبايله .. وشالها براحه وحاول ع اد ما يقدر يبعدها عنه .. بس هى كلبشت ف رقبته اول ما شالها ) ماجد : غاده انتى صاحيه ؟ ( متردش .. يتنهد ويخرج من الاوضه وينزل وكل دا بيعمله بحذر عشان ميتعبهاش .. ينزل قدام العربيه وغصب عنه يشيلها بايد واحده عشان يفتح الباب وكان شبه حاضنها .. وبعدين يقعدها ويقفل الباب ويتحرك .. كل دا حد متابعهم من اول ما نزلوا .. واتصدم لما لقاه شايلها وهى حضناه كده .. وجه ف باله ميلون فكره وفكره ) .....: بقي ساعات اضافيه ليها عشان تخلصوا الكولكشن !... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 6 .... : بقي ساعات اضافيه ليها عشان تخلصوا الكولكشن !.. ( يطلع يجيب حاجات من المكتب وبعدها يروح .. ماجد وغاده ف الطريق وكل دا هى نايمه .. ماجد عاوز يصحيها بس مش عارف وقربوا يوصلوا ) ماجد : غاااده ( مش بترد عليه ) ماجد : دا ايه النوم دا !! اصحيكي ازاى انا دلوقتى ؟؟ ( يفكر شويه وبعدها يفتح كشاف الفون ويضربو ف عينها ويشغل موسيقي عاليه اوى .. تقوم مفزوعه ) غاده بخضه : ايه دا ف ايه ؟! ( يطفى ماجد الكشاف والموسيقي ) ماجد : ابديت اشك انك موتى ( تبص غاده حوليها باستغراب ) غاده : انا نزلت هنا ازاى !! ماجد : صحيتك وانتى مكنتيش راضيه تقومى غاده : وبعدين ! ماجد باحراج : شيلتك غاده بصدمه : نعم يا روح امك ماجد : افندم !! غاده بتوتر : احم .. مش قصدى بس ازاى يعنى تشيلنى .. انت اتجننت ماجد : هو انتى متعرفيش تتكلمى الا بشتيمه !!! غاده : هو انا شتمت دلوقتى ؟؟ ماجد : لا ابدا .. انتى ملاك مش بتشتمى غاده : مرسيي .. وبعدين متغيرش الموضوع .. ازاى تشيلنى هاااا !! ماجد يحط ايده ع شعره باحراج : اولا سورى .. ثانيا انتى فعلا مكنتيش بتصحى .. كنت اسيبك يعني ؟؟؟ غاده : لا تشيلنى ماجد بضحك : شوفتى اهو اديكى بنفسك اللى قولتى غاده : انت مستفز ع فكره ماجد : بالله عليكى متتكلميش عن الاستفزاز .. عشان انتى عامله دكتوراه فيه اصلا غاده ببرود : وصلنا .. نزلنى ماجد : ثوانى اركن غاده : اوك ( يقف ع جنب وتنزل .. تتحرك خطوتين وترجعله ) غاده تبتسم بهدوء : ع فكره لو تجاوزت الحدود معايا تانى هنسي انك مديرى اوكى ماجد بتريقه : ايه دا بجد !! انا مديرك ؟؟ تصدقى نسيت غاده : انت بتتريق ! ماجد : يابنتى انتى بتردحيلى ! .. بزمتك ليا حق اتريق ولا لا ؟؟ غاده بغرور : واريفر .. المهم متتكررش تانى ماجد بتريقه اكتر : لا ارجوكى خلينى اكررها ( تبصله بصرامه وتمشى وهو يضحك .. يفضل متابعها لحد ما تدخل البيت وبعدها يمشي .. توصل غاده تفتحلها فرح ) فرح بصوت عالى : ايه دا انتى مش نايمه ! ( تحط غاده ايدها ع بقها ) غاده بهمس : ششششش .. الله يخربيتك اسكتى ( تشيل ايدها من ع بقها وفرح تزعق تانى ) فرح بصوت عالى : اصل بابا سأل عليكى وماما قالته ان.... ( تحط ايدها تانى ع بقها وتشدها ع الاوضه ) غاده بنرفزه : انتى اتهبلتى !! عاوزه بابا ياخد باله فرح بابتسامه : اها .. عشان تتربى يا صايعه يا اللى بتيجى بليل غاده بزهول : انتى يابت احترمى نفسك فرح : احترميها انتى يا ماما وارجعي بدرى .. وبطلى صياعه ( تمسكها غاده من التيشرت ) غاده : وحيات ربنا ان ما سكتى ما حد هينجدك من ايدى فرح بتريقه : يا مامى خوفتينى غاده : طيب انتى اللى بدأتى .. متعيطيش بقي ( تطلع غاده فوقها وتكتفها وتمسك خدودها تشدهم ) غاده بابتسامه : سمعينى بقي قولتى ايه ! ( فرح تحاول تقوم بس مش عارفه .. غاده مكتفاها كويس ) فرح بصوت عالى : يا مااااامااااا ( غاده تديها بالقلم بالراحه ) غاده : لا لا ماما ايه .. خلى نفسك طويل معايا .. داانا هخليكى تنادى ع الجيران دلوقتي فرح بزعيق : يا اااااامى ( تيجي نيفين ع صوتها ) نيفين : غاده انزلى وسيبها غاده : خليها تعتذر الاول فرح : مش هعتذر واوعى عشان مضربكيش ( تضحك غاده عليها ) غاده بضحك : يابت داانتى مش قادره تتحركى حتى ( نيفين تروح وتشد غاده ) نيفين : بس بقي سيبها ف حالها وبطلى تضايقيها غاده : انا سايبها والله بس هى اللى عاوزه تتربى فرح بضحك : مبقاش الا غاده كمان اللى تتكلم غاده : بصي لولا انى تعبانه كنت نفختك .. اوعي بقي من وشي كده ( فرح كانت هترد عليها بس نيفين تسكتها .. تغير غاده هدومها وهتنام .. يرن فونها .. تبص تلاقيه عمر .. تكنسل وتحطه بلوك ليست وتنام .. عند ماجد ) ماجد : انا هنام محدش يقلقنى مهما حصل فوزيه : حاضر يابيه ( ينام .. بعد شويه ) تامر : علا اللى بتطلبيه دا صعب .. مش هينفع نستقل دلوقتى ! علا : مليش دعوه بقي اتصرف تامر : ايه بس اللى مضايقك هنا يا حبيبتى علا : كل شويه مشاكل بين اكرم وتقى ونكد مش طبيعى ومامتك مش بتهتم الا بيهم وبس حتى شيرى .. وجودنا مش مرغوب فيه تامر : كل ديه تهيئات .. انتى بتوهمى نفسك وبس ( كل دا بيتكلموا قدام اوضه ماجد .. يفتح الباب ) ماجد : هى المنطقه دى لطيفه لنقاش ! تامر : انت جيت ماجد : انت شايف ايه ! تامر : معلش مخدناش بالنا ماجد : اوك ( دخل وبعدين افتكر حاجه وخرجلهم تانى ) تامر : ايه تانى ؟ ماجد : احم .. سورى بس سمعت كلامكم .. علا انت وجودك مرحب بيه دايما .. انتى ست البيت دا .. واكيد كلنا مش هنتبسط بقرار استقلالكو .. ومكانتك عن امى زى تقى بالظبط .. بس جايز ماما بتقعد مع تقى كتير عشان مشاكلها مع اكرم .. حاولى تتفهمى دا ( تفكر علا ف كلامه شويه وتبص لتامر ) ماجد : هنام بقي .. ياريت تتناقشوا ف اوضتكو لو ممكن يعنى ! تامر : اوك .. يلا علا بابتسامه : اوكى ( يروح علا وتامر اوضتهم وماجد يكمل نوم .. يعدى الوقت تانى يوم .. ف الشركه .. ماجد دخل الشركه لقي الموظفين كلهم عمالين يبصوله .. نظرات مختلفه بين ضحك وهدوء وتعجب وهو مش فاهم ف ايه ! .. يدخل مكتبه وينادى محمود ) محمود : ايه يابنى اتأخرت انهارده يعنى ؟؟ ماجد : كنت تعبان شويه بس .. المهم هما الموظفين مالهم انهارده !! محمود باستغراب : مالهم ؟ ماجد : انا اللى بسألك محمود : يابنى ما هما كويسين وبيشتغلوا اهم .. فين المشكله ؟! ماجد : مش عارف .. بس من اول ما دخلت الشركه وهما بيبوصولى محمود : وايه الجديد .. ما طبيعى يبصولك ماانت المدير ! ماجد : لا نظراتهم انهارده كانت غريبه شويه محمود : مش فاهم حقيقي .. بس انا شايف ان طبيعي يعني .. متاخدش ف بالك ماجد : ممم اوك .. غاده جت ! محمود : اه بقالها ساعتين هنا ماجد : طب معلش اندهالى محمود : مكتبها مش ف طريقى ماجد : طب ما تندهلها ماهى ف نفس الشركه .. ايه الصعب ف الموضوع ؟ محمود بابتسامه : اعتمد ع نفسك يا مجوده .. باى يا عمرى ( يخرج ويسيبه وماجد يتنهد ويقوم يروح مكتب غاده .. وهو رايح المكتب الموظفين متابعينه بعنيهم .. وهو هيتجنن من نظراتهم دى ومش عارف يفسرها .. يدخل المكتب يلاقيها قاعده بتاكل وهى بتشتغل ) ماجد : مش قولتلك قبل كده تتبعى النظام ! والاكل ف البريك بس غاده بخضه : ايه دا .. خضيتنى ماجد بهدوء : متتهربيش من السؤال غاده تكمل اكل : ومن النظام انك تخبط .. ولا هى القوانين عليا انا وبس ماجد : انا المدير اعمل اللى انا عاوزه غاده : القوانين مبتتجزأش ! .. يا تتبعها يا ما تطلبش منى اتباعها ماجد : انا عارف انى مش هسلك منك .. خلصي اكل وهاتى المستندات دى وتعالى مكتبي غاده : لسه بدرى ع الساعه 6 !! ماجد : مش هنشتغل ف كولكشن نيويورك .. هساعدك ف باقي الشغل .. لو مش عاوزه خليكى غاده بسرعه : لا لا عاوزه طبعا .. استنى شيلهم معايا ماجد : قولت انتى اللى تجبيهم غاده : ما هما تقال بصراحه مش هقدر اشيلهم ( يبص ع المستندات يلاقيهم كتير فعلا .. يروح يشلهم لوحده ) غاده باعجاب : اي دا انت قادر تشيلهم لوحدك !!!! ماجد : هاتى اكلك وتعالى ( تجيب اكلها وتمشي وراه واول ما خرجوا.. واحده من الموظفين ضحكت جامد .. ماجد يقف ) ماجد : هو حضرتك بتضحكى ع ايه ! سما بضحك : ابدا يافندم .. افتكرت حاجه كده ( يبصلها بحده وهى تبطل ضحك ويدخل مكتبه وغاده وراه ) غاده : عاوزه اقولك ع حاجه ؟ ماجد : خير ! غاده : الموظفين مش طبيعين انهارده .. وبيبصولى بطريقه وحشه والموضوع دا مضايقنى ومش فاهمه مالهم ؟ ( يستغرب كلامها .. لانه كمان بيواجه نفس النظرات دى ) ماجد : سيبك منهم وركزى ف شغلك غاده : ما انا مركزه فيه بس الموضوع يضايق ماجد : الموضوع ميستاهلش انه يضايق ! اتفضلى كملى الشغل ( يبدأوا يشتغلوا .. تعدى الايام وكل يوم شبه مقضينه مع بعض بسبب الشغل اللى بيعملوا والموظفين مش مبطلين نظرات ليهم والكلام عمال يكتر ع غاده .. لان ماجد المدير شايفين الامر طبيعي بالنسباله .. كله لاحظ النظرات والهمسات بين الموظفين .. يوم الخميس الصبح .. وصلت غاده بدرى كالعاده .. راحت عند الكوفى كورنر تجيب قهوه عشان تفوق وتبدأ شغل .. تتفاجىء بسما جت بدرى ) غاده باستغراب : سما ! ايه اللى جابك بدرى كده ؟؟ سما : عادى صحيت قولت اجى غاده : مممم ( تجيب القهوه وتروح مكتبها وتبدأ تشتغل .. تدخلها سما ) سما : تسمحيلي اقعد معاكى بدل ماانا قاعده لوحدى كده غاده : تنورى سما : الا قوليلى .. ايه رأيك ف استاذ ماجد ! غاده باستغراب : اشمعنا ماجد ؟ تضحك سما : ماجد !! داانتو واخدين ع بعض اوى غاده : لا عادى بس لما بكلمه شخصيا بقوله استاذ سما : ممممم ( يسكتو وتكمل شغل .. شويه وتقطاعها سما ) سما : الا صحيح يا غاده هى نرجس اختك زيك كده غاده : زيي ازاى !! سما : بتقضيها غاده باستغراب : اقضيها ؟؟؟ سما بابتسامه مستفزه : اعذرينى يا حبيبتى ع الكلمه .. بس من كام يوم شفتك انتى والاستاذ ماجد حاضنين بعض غاده بصدمه : ايه اللي بتقوله دا .. انتى اتجننتى سما : لا يا حبيبتى متجننتش .. بس لما الاقى الشركه كلها فاضيه والمدير شايلك ونازل بيكى وانتى حضناه .. دا تسميه ايه ؟! ( غاده تفتكر ماجد لما قالها انها مرضيتش تصحى وشالها .. وتحط ايدها ع وشها بنرفزه ) غاده : بصى انتى فاهمه غلط .. انا وقت.... تقاطعها سما : بصي يا حبيبتى بلا فاهمه غلط بلا فاهمه صح .. انا مش هكدب عيونى .. احترمى اهلك .. وعيب تخونى ثقتهم كده غاده بصدمه : انتى بتقولى ايه انتى مش فاهمه حاجه ! سما : لا فاهمه كويس .. حاولى تبطلى اللى بتعمليه سواء مع ماجد او مع غيره غاده : غيره !!!! انتى ازاى تفكرى فيا كده سما بضحك استفزها : كلنا فكرنا .. ربنا يتولاكى ع الايام الجايه ( ماجد كان وصل الشركه .. كان داخل مكتبه يسمعهم .. ويتصدم من تفكير الموظفين كلهم .. وترجمه الموقف بالشكل دا ) غاده تقف : لا انتى اتهبلتى فعلا سما : انا مش عارفه انتى ليكى عين تتكلمى ازاى !! .. ربنا يعافينا . ... : مش قولتى اللى عندك .. تلمى حاجتك وتمشي .. انهارده اخر يوم ليكى ف الشركه ( يبصوله الاتنين .. وسما تتخض اول ما تشوفه ) سما بتوتر : استاذ ماجد .. هو حضرتك هنا ! ماجد : اتفضلى لمى حاجتك وامشي ويستحسن قبل ما الموظفين يجوا سما : يافندم حضرتك ... يقاطعها : قولت اتفضلى صح .. هتطلعى بالذوق ولا انادى الامن يطلعوكى ( تبصلهم بغيظ وتطلع .. يبص ماجد ع غاده يلاقيها مصدومه وبتعيط .. يقرب عليها ) ماجد بهدوء : ممكن تعتبريها مقالتش حاجه وتهدى غاده بعياط : اهدى ازاى !! انت سمعتها قالت ايه ؟؟ عشان كده الموظفين بيبصولى ويضحكوا .. عشان كده !!!!! ( بتعيط جامد وتصعب عليه اوى لان الموضوع بسببه يقرب اكتر وبحركه تلقائيه ياخد راسها ف حضنه .. وهى مش مركزه معاه ومخدتش بالها من تصرفه .. عماله تفتكر كلامها وتعيط اكتر ) ماجد : خلاص عشان خاطرى كفايه غاده بعياط تبصله : شوفت تصرفاتك عملت ايه ! اتصرف بقي ف منظرى اللى بقي زى الزفت دا ماجد : انا اسف ( تعيط اكتر وهو يضمها ويمسح دموعها .. وكل ما يمسحها تعيط تانى .. ومش واخدين بالهم من الموظفين اللى جم ومتابعينهم لان الباب مفتوح .. يدخله محمود لما يشوف المنظر دا وسما حكيت لبعض الموظفين اللى حصل وهى بتلم حاجتها ومن همسهم سمعهم محمود وفهم اللى حاصل ف الشركه الايام اللى فاتت ) محمود باحراج : احم .. ماجد ( يتصدم ماجد وغاده من الصوت ويبعدوا عن بعض بسرعه .. يبصوا يتفتجئوا بالموظفين اللى بيتهمسوا .. وغاده اول ما تلمحهم تقف ورا ماجد وتستغبى فيه .. ماجد وصل فوق طاقته ومضايق من اللى بيحصل .. يبص وراه يلاقيها بتعيط ومدرايه فيه .. يضايق اكتر ) ماجد بعصبيه مكتومه : خير ! كلكوا واقفين كده بتعملوا ايه ؟؟ ( ميردوش عليه ويسكتوا ) ماجد مش مدرك اللى بيقوله وبيتكلم بعصبيه : اى حد هيجيب سيره غاده سواء كويس او وحش حسابه هيبقي معايا محمود : اهدى يا ماجد مش كده .. ( يبص للموظفين يزعق )وانتو شوفوا شغلكو ماجد : لا استنوا دقيقه بس .. عاوز اخرسكم شويه .. عمالين تتكلموا وتتهمسوا وكل واحد رسم سيناريو شكل لعلاقتنا .. ومتخيلين انها مش كويسه واننا مش بنشتغل وواخدينها حجه عشان نقعد مع بعض وبنستغل الفرص اللى نبقي فيها سوا صح ؟! .. لكن مش واخدين بالكو اننا شايلين شغل الشركه كله لوحدنا .. كل واحد بيجى يعمل تصميم ويروح واحنا بنعمل بالتلاته والاربعه وبنفضل قاعدين ومكثفلنا ساعات العمل وحضراتكو بتشتغلوا بمنتهى الاريحيه ومش تحمدوا ربنا لا تسمعوا كلام زباله من واحده زباله وتنقلوه بين بعض وخلاص .. طبعا ما انتو فاضين بقي .. لا وتصدقوه كمان من غير حتى ما تفكروا او تاخدوا بالكو من اللى بيحصل .. وانا هريحكوا واخليكوا تتكلموا ع حاجه بتحصل فعلا .. مش سيناريوهات من تأليفكو .. ( يتنهد ويشد غاده من وراه ويمسك ايدها وهى تستغربه اوى ومش فاهمه هو بيعمل ايه ! ) .. احب اقدملكوا ..... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 7 ( يتنهد ويشد غاده من وراه ويمسك ايدها وهى تستغربه اوى ومش فاهمه هو بيعمل ايه ! ) .. احب اقدملكوا غاده مراتى ( يتصدموا كلهم واولهم غاده .. مش مستوعبه اللى قاله .. يكمل ماجد ) ماجد بهدوء : مكتوب كتابنا والفرح قريب .. اظن كده فهمتوا .. اتفضلوا شوفوا شغلكو ( يمشي الموظفين وكلهم مستغربين اتجوزوا امتى وازاى .. محمود وغاده لسه مصدومين .. محمود يقفل الباب عليهم ) محمود : ماجد انت بتقول ايه !! كتبت عليها امتى ؟؟ ( غاده بعد ما كانت بتعيط ومستغبيه وراه تتعصب وتزقه مره واحد .. يبصلها ) غاده بعصبيه : انت اتجننت .. مراتك مين !! .. انت فاكر انك كده حليتها .. انت عقدتها ! ماجد : ملقتش حل تانى .. لو عندك حل يسكتهم قوليه غاده : اقول ايه وانيل ايه ! ما انت عكيتها خلاص .. قولى دلوقتى اختي لما تيجى اقولها ايه !! .. انت غبى ومبتفكرش ! ماجد يتعصب : ما تحترمى نفسك ولا عشان ساكتلك هتسوقى فيها ! .. مفيش حل تانى .. مفيش مبرر انهى بيه الكلام غير ده .. مهما قولت مكنوش هيقتنعوا غاده بعصبيه : ما عن اهلهم ما اقتنعوا ماجد : هو مش انتى اللى عماله تعيطى وتقوليلي صلح اللى عملته .. ادينى صلحته غاده : لا طبعا متصلحش .. انت جيت تكحلها عميتها .. طب خليك واقعى .. كتب كتاب ازاى وانا مش لابسه دبله حتى !! .. طب ازاى ومحدش عارف ولا حتي اختى .. مين هيقتنع بده !! .. ولما نيجي قدام شويه ويلاقوا مفيش فرح .. سمعتى وقتها هتبقي عامله ازاى ! لا انت محلتهاش ابدا .. انت خربتها ع دماغنا ماجد : بصي يا بنت الناس .. انا اللى قدرت عليه عملته .. حكايه الفرح خدى ميعاد مع بابكى وهتقدم نتجوز فتره وننفصل ووقتها سمعتك وكرامتك محفوظه .. اما دبله ومش دبله عادى قولى بتوجعلى ايدى اى نيله محدش هيركز زى سيادتك كده .. ولما نرجس تيجى انا هكلمها وشيلي ايدك من الموضوع وسيبه عليا غاده بزهول : جواز ايه وزفت ايه .. انت مجنون بجد .. اقسم بالله مجنون .. انت فاكر الجواز لعبه عشان نستغله ! ماجد بنفاذ صبر : مقولت مفيش حل تانى .. اعملك ايه !! غاده : كنت تقول انى تعبانه ومغمى عليا مثلا عشان كده شيلتنى ماجد : هو انتى مخديش بالك انهم جم وشافونا دلوقتى وانا حاضنك تانى !! غاده بتذكر : وانت تحضني ليه يا سافل يا اللى متربتش !!!!! ( يتعصب منها جامد ويشدها من دراعها لدرجه ان ايدها وجعتها واتصدمت من تصرفه ) ماجد بعصبيه : هو انا مش قولتلك مرتين تحترمى نفسك .. تحبى اوريكى اللى مترباش بجد ! ( محمود يمسك ايد ماجد .. ويسلكها منه ) محمود : ماجد اهدى دا مش اسلوب كلام ابدا .. ودا مش حل ( يتنهد بنرفزه ويسيبها ) محمود : بصي يا غاده انا من رأيي ان ماجد اتصرف صح .. اولا لان دا الوضع الوحيد اللى محلل فيه انكو تبقوا مع بعض ويشيلك او يحضنك ف مكنش ينفع يقول غير كده .. حتى لو كان قال دى خطبيتى مكنوش هيسكتوا برضو لانك مش حلاله .. لكن مراته دى هتكتمهم وهتحسسهم بالذنب انهم اتكلموا كده .. ثانيا نرجس مش هتضايق بالعكس هتفرح لاننا اكيد مش هنقولها اللى حصل .. هنفهمها ان ماجد معجب بيكى وعاوز يتقدم ومظنش ان حد ف الشركه ممكن يتكلم ف الموضوع ده قدامها او قدامك تانى .. خلاص انتى بالنسبالهم مرات المدير فمستحيل حد يغلط معاكى بكلمه واحده .. بالنسبه للجواز ف مش شرط انكو تتطلقوا ابدا جايز لما تعاشروا بعض ترتاحوا سوا وتتفقوا ومتنفصلوش (غاده تقتنع بكلامه وتاخد بالها ان كده الموضوع انتهى تماما.. ومحدش هيقدر يتكلم عنها باى شكل بعد كده) غاده : انت مش فاهم.. انا بكرهه جدا مش متقبله فكره انه يبقي جوزى اطلاقا ماجد بتريقه : حوش يابت انا ميت ف دباديبك غاده : اهو اتفرج .. دا منظر واحد حل يقبل بيه .. دا بيردحلى ! ماجد بضحكه تريقه : معلش هبقي اتعلم من اخلاقك بعد كده غاده بنرفزه : انت قليل الادب ماجد : تعرفى انا كنت هتجوزك عشان الكلام اللى مش لطيف اللى اتقال بسببى .. لانى متعودش اهرب من اخطائى .. لكن دلوقتى حبيت الموضوع اكتر .. عارفه ليه ( متردش عليه .. بس تحرك راسها بمعني ليه ) ماجد بابتسامه بارده : عشان اربيكى غاده : ربي نفسك الاول محمود : طب هتتخانقوا كده كتير ! ( يقطعهم دخول نرجس .. اللى استغربت من وجودهم ) نرجس باستغراب : استاذ ماجد .. استاذ محمود .. ف حاجه !!! ماجد : لا ابدا كنت بفهمها حاجات ف الشغل نرجس : تمام ( تروح تقعد ع مكتبها وماجد كان خارج بس يقرب ع مكتبها .. تستغربه نرجس واقف ومش بيتكلم وباين عليه السرحان .. تقف ) نرجس : خير يافندم .. حضرتك محتاج حاجه ! ماجد باحراج وهو حاطط ايده ع شعره من ورا ( حركه تلقائيه بيعملها لما يتوتر ) : كنت عاوز ميعاد مع والدك نرجس باستغراب : ليه ! ماجد : مفيش بس كنت عاوزه ف موضوع بخصوص غاده نرجس : مممم تمام يافندم حضرتك تنورنا ف اى وقت ماجد : تمام خدى ميعاد وبلغينى بيه نرجس : اوك ( يخرج ماجد ومحمود واول ما يخرجوا تقوم نرجس تقفل الباب وتروح ع مكتب غاده ) نرجس : ميعاد مع بابا ها غاده بتوتر : مش فاهمه بتتكلمى عن ايه ! نرجس بخبث : ممممم مش فاهمه .. ع ماما غاده : نرجس انا مش فايقلك سيبينى اشتغل ( نرجس تقعد ع المكتب ) نرجس : لا يا كوكى فوقى كده وفهمينى .. من امتى الكلام دا غاده : هو انا اللى قولتلك ولا هو نرجس : هو مين ! غاده : ماجد نرجس بضحك : اهو بتعترفى غاده باستغراب : هو انا اتكلمت اصلا وبعدين بتضحكى ع ايه ؟؟ نرجس بابتسامه خبيثه : يعنى بقي ماجد من غير استاذ غاده : هو انتى كمان هتمسكيلي فيها !! نرجس باستغراب : انا كمان ايه ؟؟ غاده : مفيش يا نرجس وبس بقي انتى رغايه بجد نرجس بابتسامه : ربنا يتمملك بخير يا كوكى .. الصغنن كبر وهيتجوز اهو غاده بصدمه : انتى عرفتي منين !! نرجس باستغراب : ف ايه يابنتى مالك مصدومه كده .. ماهو بيقولى خدي ميعاد مع بابا بخصوص غاده .. هيكون جاى يعمل ايه يعني !! غاده بارتياح : اااه نرجس : كملى شغلك وانا هكلم ماما افرحها غاده بضيق : ماشي ( تكمل شغلها .. ونرجس تروح تكلم مامتها .. ف بيت جابر ) نيفين : يا ماما تعالى شوفى الحاجه اللى جبتها ( تيجي نعمات من المطبخ وهى بتنشف ايدها ف فوطه ) نعمات : ورينى كده يا حبيبتى ( تطلعلها نيفين لبس كتير .. تتفرج عليهم وهي مبسوطه وتزغرط ) نعمات بابتسامه : ما شاء الله .. الله اكبر .. جمال يابنتى تتهنى بيهم نيفين : مرسيي يا ماما ( تيجي فرح وتشوفهم ) فرح : حلوين اوى نيفين بابتسامه : تسلميلى يا قمر ( يرن تلفون البيت .. ترد نعمات ) نعمات : الووو .. ايه يا نين عين ماما .. عامله ايه يا ضنايا .. انا كويسه يا حبيبتي الحمدلله .. قولى يما .. يا الف نهار ابيض هيقابل الحج .. مبروك يا حبيبتى .. اومال مين .. يختى مبروك ليها اهو كلكو واحد .. اقفلى بقي اما افرح ابوكى .. ف رعايه الله .. سلام .. سلام .. سلام .. سلام نيفين : خلاص يا ماما قفلت نعمات بفرحه : البت غاده جايلها عريس ( تزغرط فرح بصوت عالى وزغروطه طويله والضحكه ملت وشها ) نيفين باستغراب : ايه دا كله من امتى الحب دا !! فرح بابتسامه واسعه : غاده هتتجوز وهتمشي من هنا .. اخيرا .. ماما جوزيها ع الاسبوع الجاى نيفين بضحك : يابت عيب كده اختك الكبيره نعمات : بكره تتجوز وتعيطى اد كده وتوحشك فرح : جوزيها ابوس ركبك وبعدين اشوف حكايه توحشنى دى .. وشوفى عريس لنرجس هى كمان .. بالله عليكى يا امى جوزيهم ف يوم واحد وخليهم يمشوا ( يضحكوا عليها هما الاتنين ) نعمات بضحك : شوف البت بتتكلم ع اخواتها ازاى نيفين تضحك : بيعذبوها ياعينى نعمات : طب قومى يختى ذاكرى وانتى يا حبيبتى شوفي الباميه الا تشيط .. عقبال ما اكلم الحج افرحه نيفين : حاضر ( تروح نيفين المطبخ تشوف الاكل .. وفرح تفضل قاعده ) نعمات : انا مش قولتلك قومى ذاكرى فرح : هتفرج ع المسلسل ( تقوم فرح تفتح التلفزيون وتقعد قدامه ) نعمات : اقفلى التلفزيون وقومى ذاكرى فرح : هتفرج ع المسلسل واقوم نعمات بزعيق : قومى يابت قامت قيامتك ( تحدفها بالمخده ) فرح بضحك وهى بتمسك المخده : انتى عنيفه ليه يا وليه ! نعمات : قومى يا قليله الادب يا اللى متربنتيش فرح بضحك : تو تو ( تقلب ف القنوات لحد ما تجيب قناه المسلسل .. تسيب الريمود وتتفرج ) نعمات : طيب ( تسكت نعمات وتستغربها فرح بس المسلسل يبدأ وتندمج معاه .. تتصل نعمات بجابر ) نعمات : السلام عليكم .. ايوه يا حج .. ازيك يااخويا .. انا كويسه .. اه نيفين جابت الحاجات وجت من بدرى .. لا لسه بدرى ع رجوع نرجس وغاده .. فرح ( تبصلها نعمات اللى اول ما فرح سمعت اسمها قامت وجابت الكتاب وقفلت التلفزيون وقعدت تذاكر .. تضحك نعمات ) بتذاكر اه ومش مغلبانى .. تسلم يخويا .. المهم .. نرجس كلمتنى وقالتلى المدير بتاعها عايز يقابلك .. يعني هيعوز ايه يا جابر .. راجل من طرف البنات وعاوز يقابلك هيبقي عاوز ايه .. لا مش نرجس دى غاده .. يا حج غاده ولا نرجس الاتنين واحد .. قدمت حكايه الكبيره تتجوز الاول دى .. ماشي يخويا لما تيجى اتكلم معاها وشوفها .. ف رعايه الله .. مع السلامه .. سلام .. سلام .. سلام .. سلام فرح : قفل يا حجه والمصحف قفل نعمات : انتى مع الكتاب ولا معايا يابت فرح بابتسامه : مع التلفزيون ( تقوم تفتح التلفزيون ) نعمات بصوت عالى : ارجعى ذاكرى بدل ما اقوملك فرح بابتسامه بارده : هذاكر لما يخلص نعمات : ماشي والله لاربيكى ( تقلع نعمات الشبشب وتمسكه وتقوم .. اول ما فرح شافتها تقوم تجرى وتدخل الاوضه وتقفل الباب عليها ) نعمات بزعيق : تبقي تقومى من ع الكتاب ولا المحك بره الاوضه حتى فرح بصوت عالى : هتفرج ع المسلسلللللللل نعمات : حذارى المحك بره ولا اشوفك فتحتى التلفزيون .. والله ما هيحصلك طيب .. ادينى قولت اهو ( ترمى الشبشب ع الارض وتلبسه وتروح المطبخ تجهز الاكل مع نيفين .. فرح تبص من خرم المفتاح متلاقيهاش واقفه .. تفتح الباب بالراحه ويدوب خرجت راسها تلاقي الشبشب ع دماغها ) فرح : انتى ام مش جدعه ع فكره نعمات بزعيق : خشي ذاكرى يابنت الجزمه ( تدخل فرح تذاكر .. ونعمات ونيفين بيجهزوا الاكل .. يعدى الوقت .. تذاكر فرح شويه كتير وتزهق فتقوم تفتح البلكونه وتقف فيها شويه .. تدخل نعمات ) فرح : طبعا لو حلفتلك انى لسه واقفه مش هتصدقى نعمات : كده يا فرح وانا اللى عاوزاكى تذاكرى وتبقي دكتوره اد الدنيا فرح : يا امى والمصحف انا ادبى نعمات : ايه يعني ادبى مال الطب بادبى فرح : حبيبتى انا مينفعش ادخل طب من ادبى نعمات : طب ادبى دى بيدخلولها ايه فرح : اعلام باذن الله نعمات : ايوه هتبقي ايه يعني فرح : صحفيه مذيعه كده نعمات : يختى عديلي السنه بس الا بالمذاكره دى مش مطمنه فرح بضحك : دايما مكسره مقاديفي نعمات : بلا مقاديف بلا بتاع تعالى يلا عشان تتغدى فرح : اوكى اخرجى وانا هقفل البلكونه واجى وراكى هتلاقينى ف ديلك ( تضربها نعمات ع كتفها ) نعمات بنفاذ صبر : ديلى !! يارب عينى ع الخلفه الهباب دى ( تضحك فرح ويخرجوا ياكلو .. يعدى الوقت ويجى الليل .. الباب يخبط تفتح فرح .. تكون غاده ونرجس .. اول ما تفتح غاده تنكشلها شعرها ونرجس تدخل وراها تديها قلم خفيف ) فرح بزعيق : يا مااااماااا .. لمى بناتك بقي ( تمسكها نرجس من التيشرت من قدام وتشدها ) نرجس : مش عيب بنوته كيوت زيك تزعق كده ( تزق فرح ايد نرجس جامد وتبعدها .. تمسكها غاده من التيشرت من ورا وتشدها ) غاده بضحك : مش عيب بنوته كيوت زيك تزق اختها كده ( تزعق فرح وتيجى نعمات وتاخدها تحضنها ) نعمات : انتى يابت انتى وهى مالكو بيها فرح بنرفزه : قوليلهم ( وهى بتقول كده تضرب غاده بالرجل ف ركبتها ) غاده : ااااه يابنت الجزمه .... : بنت الجزمه ! وايه كمان يا انسه غاده يا محترمه روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 8 .... : بنت الجزمه ! وايه كمان يا انسه غاده يا محترمه ( يبصوا ع الصوت يلاقوه جابر .. تتخض غاده ) غاده بتوتر : مش قصدى يا بابا .. اسفه ( يدخل البيت ويقفلوا الباب ) جابر بصوت عالى : مفيش حاجه اسمها مش قصدى .. كل واحده فيكو تلم لسانها ومتشتمش .. انتو مش صغرين ع اللى بتعملوه دا غاده : تمام جابر : حضروا العشا وانا هريح شويه عقبال ما يجهز نعمات : ماشي .. تعالى يا نيفين نحضر الاكل .. وانتو يا بنات ادخلوا غيروا واستريحوا من الشغل عقبال ما اجهز الاكل .. وانتى خشي ذاكرى فرح باقتضاب : يوووووه بقي ( يدخل جابر ينام شويه .. وفرح تذاكر .. ونرجس وغاده يغيروا هدومهم ويفردوا ع السرير ) نرجس : هتبقي مرات المدير .. وااااو بجد غاده بضيق : ما تقفلى الموضوع دا ( تتقلب وتبصلها .. هما الاتنين نايمين ع السراير اللى فوق ) نرجس : ليه يابنتى !! .. انا حساكى مش مبسوطه ! غاده : دا انا طايره من الفرحه نرجس : ايه يا غاده مالك ؟؟ غاده : مفيش .. خطوه جديده ومتوتره شويه نرجس بابتسامه : اهاااا .. فهمت كده فرح : ممكن تسكتوا عشان اعرف اتنيل غاده : بس يابت فرح : هو ايه اللى بس اسكتوا بدل ما اقول لبابا نرجس بتريقه : يا مامى خوفتينى .. والنبي متقولوش هموت من الخوف فرح : انتو ليه رخمين كده .. يارب تموتوا غاده : يالهوى بتدعى علينا ( تنزل من ع السلم بتاع السرير ونرجس لسه بتتحرك .. تجرى فرح ع بره .. يضحكوا عليها .. يطلعوا يفردوا تانى .. شويه والباب يخبط ) نرجس : غاده قومى افتحى غاده : فرح بره هتفتح نرجس : هتلاقيها ف الصالون مش هتسمع الباب غاده : خلاص قومى انتى نرجس : لا مش قادره غاده : ولا انا نعمات من المطبخ بزعيق : حد يفتح الباب ( غاده ونرجس يبصوا لبعض .. ونرجس تحط مخده ع وشها وتعمل كأنها نايمه .. تقوم غاده ) غاده وهى خارجه : دا احنا لو ف حضانه هنبقي اعقل من كده ( تروح ع الباب ) غاده : مين ! مصطفى : افتحى يا زفته غاده : طب مش فاتحه ( يخبط تانى ) مصطفى : يابنتى اخلصي غاده : اعتذر الاول يا صاصا ( يرزع الباب برجله ) مصطغى بنرفزه : افتحى يابت ( تفتح الباب واول ما تفتح يدخل مصطفى ويديها قلم بهزار ) غاده بعصبيه : تصدق يلا انك مستفز مصطفى وهو داخل اوضته : اصدق اه غاده بصوت عالى : ماشي يا بتاع سماح ( يخرج من الاوضه بسرعه ويمسكها من التيشرت ) مصطفى بصوت واطى : وطى صوتك يابت انتى اتجننتى ولا ايه غاده ببرود : كلمنى باسلوب احسن من كده ( يسيب التيشرت ويزقها ) مصطفى : خشي اوضتك عشان مفلقش دماغك نصين ( تدخل الاوضه وهى ع باب الاوضه ) غاده بصوت عالى : دخلت اهو يا بتاع سماح ( تقفل الباب بسرعه ومصطفى يضحك ويدخل اوضته .. يعدى الوقت .. عند ماجد .. قاعد مع عيلته بيتكلمو ) نبيله : انت ازاى تاخد قرار زى دا من غير ما تستشيرنى !! وكمان كلمت اختها للدرجاتى مليش وجود ورأيى مش مهم !! ماجد : استشيرك ف ايه ؟؟ بنت عجبتنى وحابب اتجوزها . فين المشكله !! أكرم : المشكله انك اخدت القرار وكلمت اختها ومستنى ميعاد مع والدها واحنا منعرفش ماجد : انا مش شايف ان دى مشكله .. انا لسه عامل ده انهارده وجيت اقولكوا تامر : كنا المفروض نعرف قبل ما تتصرف .. افرض البنت مش كويسه ! ماجد : لا البنت كويسه وانا عارفاها كويس واهلها ناس محترمين نبيله : ومين سيادتها ! ماجد : موظفه عندى ف الشركه نبيله : كمان !! ماجد : هو ايه اللى كمان مش فاهم !! نبيله : يعني واحده بتشتغل عندك تقوم متجوزها ! ماجد : يعني هى الفكره انها بتشتغل عندى ! لو عند حد تانى عادى يعني ؟؟ نبيله : لا الفكره انها محتاجه فلوس .. عشان كده بتشتغل عن سيادتك ماجد : اولا اهلها ناس اغنيه جدا .. ثانيا هي بتشتغل لانها اتخرجت وعاوزه تبنى مستقبلها بنفسها .. ثالثا ما شيرى هتشتغل وهتبقي زيها ف الشركه .. امى انتى بتبصي ع بديهيات تامر : ومين اهلها دول وهى ساكنه فين ؟ ماجد : ساكنه ف منطقه السيده زينب .. وباباها جابر المنوفى .. صاحب ورشه خشب اللى هناك نبيله بزهول : ورشه خشب ايه وزفت ايه .. انت عاوزنا نناسب الناس الفلجر دول .. انت اتجننت !!! أكرم : مفهاش حاجه يا امى .. طالما البنت كويسه واهلها محترمين مفيهاش مشكله علا : انا كمان شايفه كده .. ايه المشكله ف منطقتها او شغلانه باباها .. هو هيتجوز البنت نفسها .. ملناش دعوه بالباقي شيرى : ويت انتو بتفكروا ازاى !! ملناش دعوه بالباقى ايه ؟؟ انا مستحيل اتقبل حد كده يعيش معانا تقى : هو انتى شوفتيها عشان تتقبلي او لا شيرى : المبدأ مرفوض .. باين من الوصف اللى قالو انهم ناس فلجر فعلا ماجد : اختصارا للكلام الكتير .. تتقبلوا او لا دا مش المهم .. المهم انى اختارتها وهتجوزها وانتو مضطرين تتقبلوها ولو فعلا مش قادرين اوى كده .. انا ممكن اخدها نسكن لوحدنا نبيله باقتضاب : وع ايه .. شوفلنا باباها هيقابلك امتى وخد اخواتك معاك أكرم : وانتى يا امى نبيله : لا انا اخرى ف الجوازه دى الفرح ..وكويس اوى انى هحضرو كمان شيرى : وانا كمان ماجد : براحتكوا .. انا عموما خلصت كلامى .. بعد اذنكو ( يطلع اوضته ) نبيله : هتجنن !! هو ازاى يوافق بحاجه زى كده ! أكرم : ما قالك عجباه وحاببها شيرى : دا مش كفايه أكرم : لا كفايه ودا المفروض طالما بيحبها .. بقيت التعاقيد دى بقي مش موجوده ف مبدأ الحب نبيله : انت هتنرفزنى انت كمان ! تامر : انتو مكبرين الموضوع .. ما يتجوز اللى يعوزها .. هو احنا اللى هنتجوز ولا هو ! نبيله : لا انتو كلكو اتجننتوا ! ( تقوم تقف ) تقى : رايحه فين يا ماما ؟ نبيله : طالعه اوضتى احسن تجننونى انا كمان ( تطلع اوضتها وشيرى كمان وكل واحد ياخد مراته ويطلع اوضته .. ف بيت جابر ) نعمات : بت يا غاااااده .. يا نررررجس .. فرررح ( يجوا البنات ع الصوت ) غاده : نعم نعمات : الاكل جهز اتنين يحضروا السفره.. وواحده تصحى ابوها واخوها فرح : انا هصحيهم نعمات : طب يلا اخلصوا ( يجهزوا الاكل وفرح تصحى مصطفى وجابر ويتعشوا كلهم .. يخلصوا اكل ويشيلوه ونيفين تعمل الشاى ويقعدوا كلهم مع بعض ) جابر : ايه بقي يا حجه الموضوع اللى كلمتينى فيه الصبح نعمات بابتسامه واسعه : غاده جالها عريس .. المدير بتاعهم ف الشغل جابر : ودا ايه مؤهلاته او اهله مين ! نرجس : خريج فنون زينا يا بابا بس هو كمل دراسته ف امريكا وهو صاحب سلسله شركات المجد اللى احنا شغالين فيها واهله ناس اغنيه اوى وساكنين ف الشيخ زايد ف فيله هناك نعمات : اللهم صلي ع النبي .. ربنا يتملك ع خير يا بنتى جابر : طب وانتى يا غاده رأيك ايه نعمات بابتسامه : موافقه طبعا يااخويا جابر : لا انا عاوز اسمع رأيها هى غاده بضيق بتحاول تدرايه : موافقه مصطفى : ومالك بتقوليها من غير نفس كده ليه ؟!! غاده : بالعكس انا مبسوطه جدا .. نسيت احط سكر .. هقوم احط ( تقوم تدخل المطبخ وتعيط وتبص عليهم تلاقيهم فرحانين وبيضحكوا ) غاده ف نفسها : اهدى اهدى انتى بتعيطى ليه دلوقتى !! .. كلهم فرحانين .. وبعدين ماجد كمان بيكرهك فاكيد هتطلقى وتسيبه .. وهو محترم مش هيضايقك ( تمسح دموعها وتغشل وشها .. تلاقي كيكه ع المطبخ تفضيها ف طبق وتاخدها ) غاده : لاقيت الكيكه دى جبتهالكو نعمات : دى لبكره لما على يجى ( تاكل منها ) غاده : مش مهم اعملى تانى بكره ( تحط الطبق كلهم ياكلوا منه حتى جابر ) نعمات : خلاص بالهنا والشفا جابر : قولى لماجد لو فاضي بعد بكره الساعه 7 يشرفنا نرجس : اوكى نعمات بخبث : قوليله انتى يا غاده غاده وهى بتاكل : وانا مالى انا نعمات : يوه .. مالك ازاى ! مش هيبقي جوزك ( تشرق ونرجس تديها الميه وتشرب ) غاده باقتضاب : ان شاء الله نعمات : قومى كلميه دلوقتى غاده : حاضر -_- ( تقوم غاده وتدخل الاوضه .. تطلع فونها وتتصل ) غاده : يارب ما يرد يارب ما يرد يارب ما يرد ( يرد ماجد .. تتنهد بضيق ) غاده : بابا بيقولك تيجى بعد بكره الساعه 7 وانت عارف العنوان ( تقفل السكه ف وشه وتقوم تقعد معاهم .. عند ماجد باصص للفون بزهول مش مستوعب المكالمه اصلا ) ماجد ف نفسه : حسابك تقل معايا اوى يا غاده ( يسيب الفون وينام .. تانى يوم .. ف بيت جابر .. نعمات تدخل اوضه البنات ) نعمات : ياااابنات اصحو يلا عشان تجهزوا الفطار وتروقوا ( محدش يرد عليها .. تروح تشيل الغطا من عليهم ) نعمات بصوت عالى : قومى يابت انتى وهى خطيب اختكو جاى انهارده فرح بصوت نايم : انا مش بعمل حاجه .. سيبينى انام شويه نعمات : ماشي نامى انتى عشان سهرتى طول الليل ( تروح وتهز نرجس اللى نايمه فوق ) نرجس وهى حاطه المخده ع وشها : يا امى بقي سيبينى اتخمد .. مش هنخلص من موال كل جمعه دا !! نعمات : لا ياختى مش هتخلصي قومى يلا وجهزى الحاجه .. وسيبي غاده نايمه عشان العريس اللى جاى بكره .. عاوزه وشها يرتاح عشان تبقي قمر ومقطقطه كده نرجس : لا يا شيخه .. منيمالى واحده عشان تذاكر والتانيه عشان تحلو .. اتكلى ع الله يا امى متخلنيش اكفر ع الصبح نعمات : قومى يا بت وبطلى طوله لسان اخلصي ( تقوم نرجس وهى بتبرطم وتدخل الحمام .. ونيفين تروح تجهز الفطار .. تقفل نعمات الباب ع غاده وفرح وتسيبهم ينامو ) مصطفى بيخبط ع باب الحمام : نرجس اخلصي عشان نازل اصلي الجمعه نرجس : انا لسه داخله مصطفى : معلش اخرجى وبعدين ادخلى تانى نرجس : ولااا اقعدلك ف حته ناشفه انا مش ناقصه خوته دماغ ( مصطفى يبص لنعمات ) مصطفى : شايفه بنتك وقله ادبها نعمات : متربوش يابنى .. حقك عليا انا مصطفى : هدخل انام لما تخرج صحينى ( تخرج نرجس ) نرجس : خش ياخويا خلصت ( يدخل مصطفى ويجهزوا الفطار وكلهم يقوموا يفطروا .. يعدى الوقت ويجى الليل .. على قاعد مع نيفين وسايبين غاده ونرجس معاهم ) على بصوت واطى لنيفين : وحشتيني نيفين بخجل : وانت كمان غاده بصوت عالى : احم احم .. وانتى عامله ايه يا نرجس نرجس : بلاش انتى داخله ع خطوبه وهيتردلك ( يضحكوا كلهم ) على : بحس انك حماتى والله غاده : ما انت اتلم يا بابا .. الحب مش مولع ف الدره يعني ( يضحكوا كلهم ويقعدوا يتكلموا .. يعدى اليوم .. تانى يوم .. البيت كله مشغول ف الترويق والتنضيف .. والشقه كلها هيصه بين ترويق وزغاريط .. مصطفى وجابر ف الشغل .. ونعمات سابت غاده براحتها ترتاح .. غاده قاعده ف الاوضه وبتعيط وكل شويه تهدى وتعيط تانى .. تلاقي مسدج ان عمر اتصل .. تعيط اكتر .. متحسش بالوقت .. تدخل نعمات والبنات ) نعمات : يلا يا غاده ابدأى البسي .. وانتو كمان البسوا يلا غاده : اوك ( تخرج وكلهم يبدأوا لبس .. تدق الساعه 7 .. تدخل نعمات ) نعمات : انتى لسه ملبستيش يابت .. الناس قربت تيجى غاده : ماانا لبست اهو يا ماما نعمات : هتقابليهم باللبس دا ؟؟؟ غاده باستغراب : ماله !!! ( كانت لابسه بنطلون جينز ازرق وتيشرت ابيض ورافعه شعرها لفوق وعملاه كحكه ) نعمات : بت يا نيفين .. لبسيها بدل ما تجلطنى نيفين : قولتلها مرضيتش نعمات : اخلصي واسمعى كلام اختك .. الناس ع وصول ( وهى بتقول كده جرس الباب يرن ) نعمات : يلهوى جم .. انجزى بسرعه غاده بضيق : طيب ( تطلعلها نيفين فستان اوف وايت طويل وشكله سيمبل وهادى .. ترفعلها شعرها ديل حصان ) نرجس : يختى بطه جمال امه يا ناس غاده : بس مش فايقلك فرح بشك : هو انا ليه حساكى مغصوبه عليه غاده : ما شاء الله فرح كبرت وبقت بتحس فرح بنرفزه : انا غلطانه اولعى ( يقعدوا يتكلموا شويه ونعمات تنادى غاده وتطلب منها تطلعلهم وتقدم العصير .. وهى بتجيب العصير من المطبخ تسمعهم ) جابر بابتسامه : تمام يا ابني احنا كده اتفقنا ع كل حاجه ماجد باحراج : معلش يا عمى لسه ف حاجه متفقناش عليها جابر : خير يابنى ! ماجد بتردد : عاوز الفرح يكون ع الشهر الجاى ... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 9 ماجد بتردد : عاوز الفرح يكون ع الشهر الجاى جابر : ومالك مستعجل كده ليه ماجد : خير البر عاجله أكرم : تمام يا ماجد بس مش بدرى اوى كده ماجد : لا مناسب .. اولا هى مش محتاجه تجيب اى جهاز لان الفيله شامله كل حاجه .. وانا هغيرلها اوضتى باكملها .. ثانيا هى متخرجه يعنى معندهاش حاجه تعطلها جابر : ايوه يابنى بس اختها بقالها سنتين مخطوبه ولسه فرحها بعد شهرين .. اجوز الصغيره ازاى قبلها وبالسرعه دى .. دا انتو حتى لسه متخطبتوش ( تخرج غاده بالعصير وتقدمه وماجد يستغرب شكلها .. اول مره يشوفها بفستان .. واخواته اول ما عرفوا انها العروسه انبهروا بجمالها وشافوا ان فعلا اخوهم معاه حق ف قراره دا .. تسلم عليهم وبعدها تدخل جوا وتراقبهم من ورا الباب ) ماجد : الصراحه ياعمى انا وهى بس اللى عاملين كولكشن نيويورك بتاع الملابس .. والمفروض نسافر بعد شهر نتابع اللى هيحصل هناك وكمان عشان اللقاءات الصحفيه اللى هتحصل .. مينفعش اضيع تعبها ومظهرهاش ف الصوره .. ف لو حضرتك هتوافق انها تسافر معايا واحنا مخطوبين فتمام نعمل الفرح ف الوقت اللى حضرتك تحبه جابر : انها تسافر مرفوض تماما .. انا بناتى ميباتوش بره البيت .. مش لازم تظهرها .. ابقي قول اسمها بس ماجد : اسمها بس مينفعش .. كده ولا كأننا عملنا حاجه اصلا .. عشان كده طلبت من حضرتك اننا نتجوز ف خلال شهر .. نعمل الخطوبه الاسبوع الجاى مثلا والفرح بعد شهر جابر : مش هنلحق نحضر اى حاجه ف الوقت القصير دا ماجد : حضرتك انتو مش مطلوب منكو اى تحضيرات .. الخطوبه هتتعمل ف اكبر قاعه هى تختارها وتعتبرها محجوزه ف نفس اليوم واى ترتيبات او تجهيزات عليا جابر :هفكر وارد عليك ماجد : اتمنى توافق يا عمى .. هكون ممنون جدا لحضرتك جابر : ان شاء الله تامر : طب نستأذن احنا مصطفى : اشربوا العصير طيب تامر : لا ملوش لزوم ومبروك مقدما جابر : الله يبارك فيك .. ف رعايه الله ( يمشوا من عندهم وتطلع نعمات والبنات ) نعمات : موافقتش ليه يخويا الله !! ما تسيب البت تفرح مصطفى : شهر قليل اوى يا امى .. ملحقوش يتعرفوا ع بعض نعمات : متعرفوش ازاى بقي .. لما هما مع بعض ف الشغل مصطفى : الشغل مش كفايه انهم يتعرفوا ع بعض نعمات : اسكت انت يا واد .. دا هيسفرها بره ويدلعها .. ما تقول رأيك يا حج ( يبص جابر لغاده ) جابر : انتى رأيك ايه ؟! غاده : اللى حضرتك تشوفه جابر : خلاص يبقي ع بركه الله ( تزغرط نعمات ) نعمات بفرحه : كلمه ياخويا واتفق معاه نرجس : مش لطيفه يكلمه وهما لسه نازلين نيفين : ايوه عشان ميقولوش مدلوقين نعمات : خلاص اول ما يطلع النهار .. كلمه ع طول جابر : ان شاء الله .. يلا تصبحوا ع خير نعمات : خدنى معاك الا اتهلكت ف الشقه انهارده ( تدخل نعمات وجابر ينامو .. والبنات ومصطفى يغيروا ويقعدوا قدام التلفزيون .. اما غاده تدخل الاوضه وتتصل بماجد ) غاده بعصبيه : شهر ايه اللى نتجوز فيه !! انت ما صدقت لقيت حد يرضي بيك ؟؟؟ قال شهر قال .. وايه انا اللى هجيب كل حاجه وهى متجبش .. فاكر نفسك هتشترينى ولا ايه !! داانت بنى ادم مستفز وبجح والله ( تقفل السكه ف وشه .. من غير ما يتكلم حتى .. هو ف العربيه مع اخواته ولا عارف يرد ولا يتكلم ويتفاجئ انها قفلت من غير ما تسمعله حتى ) أكرم بابتسامه : هى العروسه لحقت تتصل .. طب قولها تستنى شويه لما تروح عشان الطريق طويل تامر : الحاجات دى مش بيتصبر عليها .. انا فاكر يومها علا كلمتنى وانا ع السلم نازل من عندهم أكرم بضحك : فكرتنى بتقى .. كلمتنى وانا قاعد مع ابوها تامر بضحك : ولعه معاك يا مجوده ماجد بضيق : دى شعللت خالص ( يضحك تامر وأكرم .. وماجد مضايق منها ومن تطاولها عليه بالشكل دا .. يوصلوا البيت .. تكون نبيله وشيرى مستنينهم ) شيرى : عملتو ايه ! أكرم : باباها لسه هيفكر ويرد علينا شيرى : احسن اهى جت منهم نبيله : هما بيتأمروا ع ايه !! ماجد : امى انا مش فايق لاى كلام .. ممكن تشيلي الموضوع من دماغك وتهدى نبيله : لا ماهو انت مش اتأخرت بره عشان اهدى واريح دماغى .. دا جواز ومن غير رضايا .. فاكره هيكمل .. ربنا مش هيبارك فيه ابدا طول ماانا رافضه ماجد : اوك ( يسيبها ويطلع اوضته ) نبيله بزهول : شايفين بيرد عليا ازاى ومش محترمنى أكرم : ما انتى مكبره الموضوع وهو ابسط من كده .. بنت عجبته وهيتجوزها .. ملوش لازمه اللى انتى عاملاه دا ( يسيبها ويطلع قبل ما ترد وتامر يطلع وراه ) نبيله : شايفه اخواتك شيرى : اتجننوا يا مامى .. اتجننوا خالص نبيله : خلى فوزيه تجيبلى دوا الضغط ع اوضتى .. حساه على شيرى : اوك ( تروح شيرى تقول لفوزيه وتطلع تنام .. يعدى اليوم .. تانى يوم .. ف الشركه .. غاده يدوب واصله ) محمود : انتى جيتى .. شوفي ماجد بقاله ساعتين بيسأل عليكى غاده : هبقي اشوفه محمود : لا روحى دلوقتى افضل .. موده قافل انهارده بلاش تضايقه غاده باقضتاب : تمام ( تروح ع مكتبه .. تخبط وتدخل ) ماجد بهدوء : اقفلى الباب غاده : جايب هوا والجو حر ماجد : اقفلى الباب غاده : انجز عاوز ايه !!! ماجد : انا مش قولت تقفليه ؟؟ غاده : اووووف ( تروح تقفل الباب وتروحله ) غاده بنرفزه : خير ! اتفضل عاوز ايه ؟؟؟ ( يقوم يقف ويقرب منها وهى تستغرب .. يقف قصادها بالظبط ) ماجد : تعرفي يا غاده انى مبسوط اوى بجوازنا غاده : نعم ! ماجد : مبسوط جدا كمان .. حقيقي كان نفسي اربي حيوان اليف من زمان .. واخيرا جتلى الفرصه غاده باستغراب : مش فاهمه ! دا ايه علاقته بجوازنا ؟؟ ماجد بابتسامه : ما انا ناوى اربيكى غاده : قصدك انى حيوانه !!! ماجد : الله ينور عليكى .. ما انتى طلعتى ذكيه اهو غاده بنرفزه : تصدق انك قليل الادب ماجد ببرود : زيك بالظبط ( يبدأ يعلى صوته ) .. لو عملتى حركه التلفون دى تانى ولا قفلتى السكه ف وشي تانى مش هيحصلك كويس .. طوله لسان وقله ادب هتتربى .. لو فاكره نفسك جامده ومحدش قادر يلمك وسترونج والهرى دا لا تلزمى حدودك وتحترمى نفسى وتيجى لحد عندى وستوب .. دا حفاظا ع نفسك يعني وانى احترمك طول فتره جوازنا والزم وعدى واطلقك من غير ما اسببلك اى اذى لا معنوى ولا مادى.. فياريت تساعدينى ع دا ومتختبريش صبرى كتير .. مفهوم ( كان معلى صوته جامد لدرجه انها خافت من صوته وتهديداته ) غاده بخوف بتحاول تداريه : ح ح حاضر مفهموم ( ماجد يرجع لهدوءه ) ماجد ببرود : اتفضلى ع مكتبك ويستحسن متظهريش قدامى انهارده غاده : اوك ( تخرج من المكتب وهى مستغربه هو ليه متعصب اوى كده ! ماهى كل مره بتكلمه بنفس الاسلوب .. اشمعنا المرادى !!! .. تقابل نرجس ف وشها .. اللى اول ما تلاقيها خارجه من مكتب ماجد تضحك ) نرجس بغمز : الحب ولع ف الدره هنا كمان ولا ايه غاده بضيق : ابوس ركب اهلك سيبينى ف حالى نرجس : ايه دا مالك ؟؟؟ غاده : مفيش .. عاوزه قهوه بس ( تسيبها وتروح عند الكوفى كورنر .. ونرجس تستغربها وبعدها تدخل مكتبها .. تلاقي محمود ) نرجس : خير يا استاذ محمود ف حاجه ! محمود : لا ابدا بس مش لاقي بقيت التصاميم نرجس : ثوانى اجيبهملك ( يكونوا ف الدولاب .. تجيب كرسي صغير وتقف عليه ومحمود جنبها ) محمود : احم .. انسه نرجس انزلى هجيبهم انا نرجس : ثوانى خلاص .. هما بس عليهم حاجات ( عماله ترفع ايدها اكتر عشان تجيبهم والبادى قصير وضهرها باين ومحمود مش عارف يقولها ازاى ) محمود : ااااحم .. يا انسه من فضلك انزلى نرجس : اوكى استنى دقيقه محمود بنفاذ صبر : يابنتى ضهرك كله باين ( تتخض وتحط ايدها ع ضهرها بسرعه وهى بتعمل كده يختل توازنها وتقع من ع الكرسي .. محمود يمسكها من وسطها قبل ما تقع ف الارض .. بس رجلها تتنزنق ف الكرسي جامد ) نرجس بوجع : ااااه .. رجلى ( لسه ماسكها لو سابها هتقع ف الارض لانها محمله بجسمها كله عليه وف نفس الوقت لازم يسيبها عشان يطلع رجلها ) نرجس بعياط : نزلنى بسرعه رجلى مش قادره محمود : حاضر ثوانى .. اهدى شويه ( بيفكر ينزلها ازاى من غير ما رجلها تتكسر ومتتوجعش .. يلاقى كرسي صغير وراه يجيبه برجله ويحطه جنب الكرسي اللى مزنوق رجلها فيه ويقعدها عليه براحه وهى مع اى حركه بتتوجع ) نرجس بعياط : ااااه براحه يا محمود رجلى بتوجعنى اوى محمود : اهدى خلاص ( ينزل قدامها ع الارض ويحاول يطلع رجلها لان الكرسي مكعباته ضيقه شويه ) محمود : طب بصي حاولى تظبطى رجلك بالطول لانها مش هتطلع غير كده ( تحاول تعمل رجلها بس تصرخ من الوجع .. محمود يدخل ايده من تحت الكرسي ويعدلها رجلها وهى بتعيط جامد وبتزق ايده وهو بيهديها وبيعمل رجلها لحد ما تطلع .. يحط رجلها ع ركبته .. ويحاول يحركها وهى بتعيط بهستريه .. يقلعها الكوتش براحه ويعملها تمارين ع رجلها وهى مش بتبطل عياط ) محمود : طب هى كده فيها حاجه .. قومى اوديكى المستشفى نرجس بتعب : لا ملوش لازمه محمود : ملوش لازمه ايه بس .. انتى مش قادره تتحركى خالص .. اسندى عليا لحد ما ننزل للعربيه .. ف مستشفى قريبه هنا نرجس بعياط : ماشي ( تمدله ايدها الاتنين وهو كان هيشيلها بس ترفض ) محمود : انا اسف بس هتقدرى تمشى ! نرجس : هحاول محمود : اوك تعالى نطلع من الباب التانى عشان غاده متقلقش عليكى نرجس : طب اندلها تيجى معايا محمود : هتقلقيها ع الفاضي .. انا معاكى اهو وكلها نص ساعه ونيجى نرجس : اوكى ( تحط ايدها ع كتفه وهو يمسكها من وسطها وهى برضو بتتوجع بس بتحاول تتماسك ع اد ما تقدر ومتحملش عليه .. يخرجوا من الباب ومفيش اسانسير ف الباب التانى .. تنزل اول سلمه تصرخ .. يرفعها من وسطها وينزلها وهى جنبها وجعها من مسكته .. ينزلها للعربيه وهو شبه شايلها ويروح المستشفى .. يدخل الطوارئ ) الدكتور : ايه اللى حصلها ! محمود : وقعت ع رجلها ومش قادره تحركها الدكتور : تمام هنعملها اشعه .. اتفضل حضرتك ارتاح ( يقعد محمود والدكتور والممرضه ياخدها اوضه الاشعه يطلع عندها كسر .. يجبسولها رجلها ) الدكتور : كده تمام .. حضرتك حاسب ف الاستقبال تحت نرجس : مينفعش تستنى شويه ع الحساب .. اكلم والدى يجى الدكتور : الاستاذ موجود لو ف مقدرته يدفع هو محمود : اكيد ثوانى وجاى نرجس : استاذ محمود ميص... يقاطعها محمود : ايه اللى بتقوليه دا يا استاذه .. مفيش بينا الكلام دا ( ينزل يحاسب وبعدها يطلع ياخدها ويسندها ويركبها العربيه يرجعوا الشركه .. ف الشركه .. غاده قاعده ع الكنبه ف اوضه ماجد وماجد قاعد ع مكتبه بيشتغل وهى ساكته .. يبصلها ماجد ويرفع حواجبه ) ماجد : انتى مبتشتغليش ليه ؟؟ غاده : جعانه ماجد : ما تكلى غاده : نسيت اجيب ماجد : طب اتفضلى اشتغلى عقبال البريك غاده : اوك -_- ( تفكر شويه وتيجى ف بالها فكره وبعدين تبصله ) غاده : ما تنزل تجيبلى ماجد : نعم يا ماما ! غاده برقه : بالييييز ماجد : لا انتى اتجننتى باين ( تقوم وتقرب ع المكتب ) غاده بابتسامه : باليزززز ماجد : روحى شوفى شغلك وبطلى دلع مبياكلش معايا الكلام دا ( تطلع وتقعد ع المكتب جنبه ) غاده بدلع : يا مجودتى بقي .... روايه " نقطه تحول " ل " فاطمه عيد حلقه 10 ( تطلع وتقعد ع المكتب جنبه ) غاده بدلع : يا مجودتى بقي ماجد : غاده انزلى وبطلى شغل العيال دا غاده : مش هنزل الا لما تنزل انت الاول ماجد : لا انتى اتهبلتى فعلا غاده : يوووه مش انا خطيبتك والمفروض تجيبلى ماجد : خطيبتي بالاسم بس وهتبقي مراتى بالاسم برضو .. فمتحلميش كتير ( تضايق من كلامه ) غاده : ع فكره انا مش بحلم اوكى .. لا تنزل تجيبلى اكل لا هنزل انا ماجد : استنى وقت البريك وهاتى اللى تعوزيه غاده : هو ايه كل شويه البريك ؟؟ هو احنا ف مدرسه !!! ماجد : وقت الغدا حلو كده غاده : لا مش هستنى انا .. انزل واخلص ( ماجد يرجع يشتغل ) ماجد بضحك : دماغك ضاربه ( تاخد بالها انه فعلا هيشتغل .. تتجنن اكتر وشافت ان العند مش هيجيب معاه .. تدلع تانى ) غاده بابتسامه دلع : ممكن تتنزل تجيبلى اكل .. وسورى لو هتعبك ( يبصلها ويلاقيها مبتسمه وهاديه نوعا ما تجذبه ويحس انه فعلا عاوز ينفذ طلبها ) ماجد بابتسامه تلقائيه : عاوزه تاكلى ايه ؟! غاده : اى حاجه منك حلوه ماجد : تعرفى يا غاده غاده بابتسامه : هاااا ! ماجد : انتى سوسه اوى مش بس لسانك طويل ( يقوم وهى اتصدمت من كلامه .. يعدى من جنبها وهى قاعده ع المكتب ورجلها قدامه يعدى ويخبط ف رجلها تقع من ع المكتب ) غاده بعصبيه : انت متخلف .. مش تحاسب !!!! ماجد ببرود : قاصد ( يسيبها ويخرج وهو حاسس انه انتصر عليها بس الحقيقه هى اللى انتصرت عليه المرادى وفعلا نزل يجيبلها الاكل ومفهمش هو عمل كده ليه بس فسر انها خلاص هتبقي مراته وملزمه منه حتى لو مؤقتا .. اما غاده قامت من الارض وعماله تروح وتيجى ف الاوضه بعصبيه وهتتجنن من كلامه وتصرفه .. تيجى ف بالها فكره .. تهدى نوعا ما وتبتسم وتبدأ تنفذ الخطه .. عند محمود .. قاعد هو ونرجس ف العربيه ) محمود : هترجعي الشركه ولا تحبي اروحك ؟ نرجس : لو ممكن تروحني محمود : تمام نرجس : سورى هتعبك معايا محمود بابتسامه : لا تعب ولا حاجه المهم تقومى بالسلامه نرجس بابتسامه : مرسيي ( تطلع الفون وتتصل بغاده .. عند غاده نفذت خطتها ومستنيه ماجد يجى وقاعده ع مكتبه ورافعه رجلها ع الكيبورد بتاع الكمبيوتر .. يرن فونها .. ترد ) غاده : الو .. بتتصلي بيا ومكسله تيجي .. نعم ( تتفزع وتقوم تقف ) .. انتى فين ؟ .. ومقولتليش ليه !! .. طب انتى بقيتي احسن .. طب الحمدلله .. حاضر هجيبهملك وانا جايه .. يلا باى ( تقفل معاها وترجع تقعد ع المكتب وتحط رجلها ع الكيبورد وهى مبتسمعه وبتغنى .. شويه ويجى ماجد .. اول ما يفتح الباب يتصدم .. الدولاب بتاعه مفتوح وكل الورق مرمى ع الارض .. الكنبه مكانها اتغير واتحطت بزاويه ف الاوضه وقافله الشباك .. الاقلام كلها مرميه ف الارض والتصاميم اللى كان شغال فيها مدلوق عليهم قهوه وع طرف المكتب .. وغاده قاعده ع المكتب وبتبرد ضوافرها وبتغنى ) ماجد بزهول : ايه دا !!!! ( غاده متردش عليه وتكمل غنى ) ماجد بنرفزه : انا مش بكلمك !!! ( متردش عليه وبتغنى ومتجاهلاه تماما .. يتغاظ منها جدا ويروحلها يشدها مره واحده من ع الكرسي يوقفها قدامه ) غاده : اااه .. هتكسرلى ايدى ماجد بعصبيه : تستاهلى كسر رقبتك غاده بوجع : طب سيب ايدى ماجد : ايه المنظر دا ؟؟؟ غاده : ماانت ضايقتنى ووقعتنى ماجد بنرفزه : تقومى تعملى كده ! ( يفضل ماسك ايدها وهى من الوجع تعيط ) غاده بدموع : متضايقنيش وانا مش هضايقك ( اول ما يلاقيها عيطت .. يضايق من نفسه ويسيب ايدها .. ايده علمت مكان ما كان ماسك ايدها ولسه هيعتذر .. تتكلم غاده ) غاده : ايه الغباء دا !! بص عملت ايه ماجد : انتى متقدريش تتكلمى من غير شتيمه ! غاده : شتيمتى رد فعل عن غباءك ماجد : وغباءى رد فعل عن القرف اللى هببتيه غاده : حصل خير .. فين الاكل بقي ؟ ماجد بزهول : يا بجاحتك غاده : اعملك ايه طيب ! ماجد : غاده ظبطى اللى عملتيه وانا هتابع الموظفين بره تكونى خلصتي غاده : هه بتحلم ( كانت خارجه فماجد يمسكها من لياقه القميص اللى لابساه .. تبصله ) ماجد بحده : روقى اللى بهدلتيه يلا غاده : مش هروق .. اكيد مبهدلتوش عشان انا اللى اروقه ماجد : انا مبحبش اعيد كلامى كتير غاده : بص انا زهقت من النقاش دا .. نروق تمام .. انت غلطت وانا عملت رد فعل فانا ممكن اساعدك ف الترويق .. وكده نرضي بعض ( يسيبها ماجد ويبعدها عنه ) ماجد بنفاذ صبر : قصدك نرضى غرورك غاده بضحك : واريفر .. ننجز بقي عشان الاكل هيبرد ماجد : اوك ( يبدأوا يروقوا.. نرجس تروح البيت وكلهم يتخضوا عليها بس تفهمهم اللى حصل ويسيبوها ترتاح .. جابر كلم ماجد واتفق معاه والخطوبه بقت يوم الخميس الجاى .. ماجد قاعد مع غاده ) ماجد : تمام يا عمى .. سلام غاده : ايه ؟! ماجد : خطوبتنا الخميس الجاى ( كانت بتاكل تسيب الاكل ) غاده بضيق : ليه بسرعه كده ! ماجد : دا ع اساس اننا مش متفقين من امبارح غاده : اوك هروح التويليت ماجد باستفزاز : انا ممكن اسيبلك المكتب تعيطى فيه براحتك غاده بنرفزه مكتومه: كتر خيرك -_- ( يعدى الوقت ويروحها ماجد .. يوصل ماجد البيت ويقول لاهله الميعاد ومامته واخته رفضوا تماما انهم يحضروا .. لكن اخواته ومرتاتهم دعموه وباركوله .. وغاده البيت عندها كله ف حاله فرحه وكله ابتدى يجهز للخطوبه والفرح .. ماجد بعتلها واحده من الموظفين ووريتها كولكشن السورايه بتاع الشركه .. وهى اختارت فستان بيبى بلو واخواتها كمان اختاروا .. عدى الاسبوع من غير اى جديد .. ماجد حجز الخطوبه ف اوتيل بيطل ع النيل .. يوم الخطوبه الصبح ) فرح : يا غاااااده اصحى بقي هنتأخر ع الكوافير نرجس : يابنتى مش هتروح كوافير هى .. احنا هنروح ع الاوتيل وف ميكب ارتيست هناك هتظبطتها فرح : طب ما هى تقوم برضو عشان نروح نرجس : يااااا غاده اصحي بقي غاده بنوم : بس بقي اسكتو نيفين : يابنتى قومى انهارده خطوبتك غاده : يوووووه ( تقوم بالعافيه وتدخل الحمام وهى خارجه تلاقي نعمات بتزغرط ف وشها ) غاده : يا ماما خضيتينى نعمات وهى بتحضنها : مبروك يا قلب ماما .. مبروك يا عيونى غاده بضيق : الله يبارك فيكى نعمات بابتسامه : يلا يا حبيبتي البسي انتى واخواتك عشان تلحقوا تروحوا ومصطفى هيوصلكوا غاده : حاضر ( تروح غاده تلاقي اخواتها بيلبسوا ونرجس لسه قاعده ) غاده باستغراب : انتى ملبستيش ليه !! نرجس : مش هعرف اروح برجلى دى غاده : لا هتعرفي .. قومى هساعدك تلبسي ومصطفى هيوصلنا بالعربيه نرجس : يابنتى عادى .. هلبس هنا وخلاص غاده : قومى يابت .. مين قالك انى هروح من غيرك اصلا .. قومى يلا ( تقوم نرجس وغاده تساعدها تلبس .. ويخلصوا ومصطفي يجى يشيل نرجس وينزلها العربيه .. ويروحوا الاوتيل ) مصطفى : لو سمحتى ف هنا حجز باسم غاده جابر موظفه الاستقبال : اها يا فندم .. غرفه 103 مصطفى : اوكى ( ياخدهم ويطلعهم الاوضه وبعدين يسيبهم ويمشي .. يدخلوا الاوضه وينبهروا بجمالها ) فرح : وااااو نرجس : الفندق شكله لطيف غاده : اها .. انا اللى اخترته نيفين : بس شكله غالى غاده : والله هو قالى اختارى .. وانا اختارت ^^ ( شويه وتيجى الميكب ارتست ويبدأوا يجهزوا .. يجى الليل .. ماجد ف اوضه جنب اوضه غاده ومعاه محمود ) ماجد : البس الكرافت ولا البيبيون محمود : البيبون احلى فيك .. كبرت وبقيت عريس ( يضحك لانه الوحيد اللى عارف ظروف جوازهم ) ماجد بضيق : يا تسكت يا تخرج بره محمود بجديه : ماجد غاده كويسه وجميله .. لو فعلا اندمجتوا مع بعض متطلقهاش ومتكابرش .. ادى فرصه لقلبك اوك ماجد : مين دول اللى يندمجوا !! غاده دى مستحيل كنت افكر اتجوزها مش عشان هى وحشه .. بالعكس هي كويسه جدا بس قليله الادب ولسانها طويل وعنيده .. وانت عارف ان دا مش ذوقى محمود بضحك : كويسه ولا قليله الادب !! ماجد : كويسه عموما .. قليله الادب ف لسانها محمود : برضو حافظ عليها .. متحكمش ع الامور من دلوقتى ماجد : ان شاء الله محمود : طب يلا عشان زمانها خلصت ماجد : روح اسأل الاول قبل ما نروح محمود : طب ثوانى ( يروح محمود .. ويخبط عليهم تفتحله فرح ) فرح : ايوه محمود : هى غاده جهزت ! فرح : بتحط الطرحه محمود : هى اتحجبت ؟؟؟ فرح : لا طرحه الخطوبه دى اللى بيحطوها محمود : اهااا .. اوك خمس دقايق وماجد هيجى فرح : اوك ( تقفل الباب ف وشه ) محمود : شكل العيله كلها قليله الذوق مش غاده بس ( يفتكر نرجس ) الا القمر الهادى دا ^^ .. احم قمر ايه ايه اللى بقوله دا ! ( يرجع لماجد ) ماجد : خلصت ؟!! محمود : لسه بتلف الطرحه ماجد : تمام 10 دقايق ونروح محمود : انا قولتلها 5 ماجد : فرقت يعنى ! .. محمود الله يخليك اسكت انا مش ناقص ( يسكتوا شويه ) ماجد : اوعى حد من الصحافه او شركه ياخد خبر بانهارده محمود : متقلقش محدش يعرف ماجد : تمام روح قولهم انى جاى ( يروح محمود وغاده جهزت خلاص .. يفتحوله الباب ويسيبوه لماجد .. يدخل ماجد بهدوء وغاده واقفه قدامه بضهرها .. راح وقف قدامها وانبهر بجمالها ) ماجد بزهول : مين دى !! غاده : امك ماجد بضحك : ايوه كده طمينينى عليكى غاده بضيق : مش يلا ماجد : يلا ( ياخدها وينزلوا القاعه ونرجس تسند ع فرح وتنزل .. مصطفى جاب باباه ومامته ودخلوا القاعه .. كل الناس وصلوا والفرح ابتدى .. غاده وماجد قاعدين ف الكوشه ومصطفى بيبص لماجد اوى .. تخبطه نرجس ف دراعه ) نرجس : ايه يابنى مالك سرحان كده ليه ؟؟ مصطفى : حاسس انى شوفته قبل كده نرجس : هو مين !! مصطفى : ماجد نرجس بضحك : ما طبيعى يابنى مش جه اتقدم وانت قعدت معاه مصطفى : لا لما اتقدم محستش بده .. لكن دلوقتى وهو حالق دقنه وتسريحه شعره دى والبدله فانا واثق انه عدى عليا قبل كده .. بس مش فاكر فين نرجس باستغراب : مصطفى هتشوفه فين يعنى .. هو اصلا من الشيخ زايد .. وعمره ما بيجى عندنا .. المره اللى جه فيها كان بيتقدم بس وانت كمان كل شغلك ف المنطقه ف هتشوفه فين بقي ! مصطفى : صدقينى انا واثق من اللى بقوله .. ملامحه ف بالى اوى بس مش فاكر الموقف نرجس : يخلق من الشبه اربعين مصطفى بحيره : يمكن ( ماجد وغاده قاعدين ف الكوشه ومش طايقين بعض بس مضطرين يبتسموا عشان الناس ) ماجد : خشي شويه .. متلزقيش فيا كده غاده : مش انا دا الفستان ماجد : طب شيله عشان مضايقنى غاده بابتسامه : عيونى ( تفرده اكتر وتحطه ع رجله .. يبصلها بغيظ ) ماجد بنرفزه مكتومه : اعدلى ميتين ام الزفت دا ( غاده تتصدم .. اول مره تلاقيه متعصب وبيشتم كده .. تلم الفستان بتاعها ) غاده : بتشتم يا نوتى ( ميردش عليها .. تقرب نعمات عليهم ) نعمات بفرحه : يلا يا حبيبي عشان تلبسها الشبكه ماجد بابتسامه : حاضر ( يديله أكرم علبه .. الشبكه عباره عن خاتم وكوليه وانسيال الماظ .. تبصلهم نعمات بصدمه تفتكرهم فضه بس متبينش .. يبدأ يلبسها الشبكه ) غاده بتريقه :سولتير مره واحده .. كلفت نفسك والله ماجد : انا متكلف من اول ما عرفتك غاده : قصدك ايه ! ماجد : ولا حاجه .. بكره تيجى الشركه وتتابعى الشغل تمام غاده : بكره !! انا عاوزه ارتاح اتهلكت انهارده ماجد : بقالك اسبوع اجازه .. كفايه غاده : طب بقالى اسبوع مش هتفرق من يوم بقي ماجد : بكره تيجى الشركه يا انسه تمام غاده باقتضاب : تمام -_- ( يعدى الوقت وتخلص الخطوبه .. يروحها ماجد والباقى وراه مع مصطفى .. يمشي ماجد وكل دا واحد متابعهم من اول ما دخلوا المنطقه ولما شاف غاده بفستان خطوبه اتصدم .. يدخلوا البيت ) جابر : الحمدلله .. تمت ع خير نعمات : ايوه ياخويا الواد زى الورد .. ربنا يسعدهم .. بس جابلها شبكه فضه .. مكنتيش اختارتى قاعه زى دى يا غاده تلاقى الفلوس قصرت معاه كان جبلك دهب احسن جابر بضحك : فضه ايه يا حجه دا الماظ نعمات بزهول : الماظ ! .. يلهوى الواد اتكلف اوى فرح تبص لغاده بتفحص : مش عارفه ع ايه غاده : خليكى ف حالك -_- .. انا هنام بقي تعبت اوى انهارده وكمان عندى شغل الصبح نعمات : شغل ايه يابنتى ! ريحى بكره غاده : لا مينفعش شغل مهم .. ابقي صحينى يا ماما نعمات : حاضر وانتى يا نرجس نرجس : لا انا واخده اجازه لحد ما افك الجبس نعمات : طيب تصبحوا ع خير ( يدخلوا كلهم ينامو .. ماجد واخواته رجعوا البيت واستقبلتهم نبيله ) نبيله : عملت اللى ف دماغك وارتحت خلاص ! ماجد : امى معلش اجلى اى نقاشات لوقت تانى انا مصدع دلوقتى نبيله : مبسوط دلوقتى يعنى ! ماجد : ممكن انام ونتناقش بكره نبيله : اتفضل وبكره لينا كلام تانى ( يطلع ينام .. يعدى اليوم .. تانى يوم ف الشركه .. غاده قاعده ف مكتبها بتشتغل يخبط الباب ) غاده : ادخل ( يدخل وهى باصه ف الورق قدامها .. لما لقت السكوت طال رفعت عينها واتصدمت ) غاده بصدمه : عمر ! انت بتعمل ايه هنا ؟؟ عمر بضحكه تريقه : كويس انك لسه فاكره اسمى ( تقوم تقفل الباب بسرعه ) غاده : انت اتجننت !! .. ليك عين تيجى اصلا بعد اللى عملته ؟ عمر : عملت ايه !! اتخنقنا واختلفنا كالعاده .. شويه وكنا هنتصالح .. بس الهانم ما صدقت بقي غاده : انا عمرى ما كنت هصالحك ابدا .. بعد ببرودك وكلامك دا مستحيل ارجعلك يا عمر .. فوق لنفسك بقي انا خلاص مبقتش عاوزاك ولا هرجعلك ودلوقتى بقي مستحيل عمر : سايبين بعض من شهر وتتخطبى ! للدرجاتى بتبيعى ولا كنتى بتخونينى اصلا ؟ غاده بزهول : اخونك !! انت ازاى تفكر فيا كده ؟ عمر : دا اللى شوفته وحضرتك نازله من عربيه الاستاذ وبتضحكى غاده : متغيرتش بتحكم ع المظاهر كالعاده .. اوكى كنت بخونك ممكن تسيبنى ف حالى بقي ( يقرب منها اوى ويمسك ايدها ) عمر :مقدرش .. انا بعشقك .. مش هسيبك ليه ابدا ( يدخل ماجد مره واحده فنفس اللحظه اللى عمر مسك ايدها وقالها بيحبها .. يتصدم منهم وينسي هو كان جاى ليه اصلا ! .. وغاده تتخض لما تشوفه ..... رواية نقطة تحول. بقلم فاطمة عيد.
