ولد الهلالي بقلم نور بشير
و فى منزل دهب
حيث تجلس برفقة دينا يتحدثون حول أمور عدة ، فتحدثت دينا و هى توكز دهب فى يديها بحنان حين لاحظت شرودها المفأجى هذا و الغير مبرر: إيه يا دكتور ، روحتى فين
نظرت لها دهب بتوهان و أردفت بنبرة منخفضة: بكرا هقف قصاد يونس فى أول قضية تجمعنا
فتنهدت دينا و تابعت بنبرة مراوغة: و أنتى بقا سرحانة عشان هتشوفى يونس بكرا لأول مرة بعد سنين كتير ، و لا قلقانة عشان أول مرة تقفى قصاده فى شغل
رددت دهب بنبرة مذبذبة: مش عارفة ، مش عارفة يا دينا ، بس حاسة أنى مش على بعضى كده و خايفة أوى من بكرا مش عارفة ليه
فسألتها دينا بهدوء: و هو يعرف أنك أنتى اللى ماسكه القضية قصاده
هتفت دهب بجدية: مش عارفة بس فى الغالب لا
فردت دينا بنبرة مستفهمة: خوفك ده سببه القضية و أنك خايفة تخسرى قصاده ، و لا خوف من التانى اللى أنا و أنتى فاهمينه كويس
نظرت لها دهب بوجوم و قالت بشرود: بصى هو فى كل الأحوال فى خوف ، خايفة أشوفه و مش عارفة رد فعلى هيكون إيه بعد السنين دى كلها ، و خايفة لأخسر القضية و إبان أنى ضعيفة و مش ناجحة قصاده ، ثم أكملت و هى تعتدل فى جلستها بنبرة قوية لا يتخللها ذرة ضعف واحدة؛ أنا إستحالة أخسر القضية دى يا دينا ، أنا حياتى و مستقبلى المهنى فى كفة و القضية دى فى كفة تانية خالص ، أنا لو أكسب القضية دى بس و أعيش عمرى كله أشحت هعمل كده و مش هتردد لحظة ، المهم أنتصر عليه و أثبتله أن بنت الملجأ اللى مكانتش لايقه بي دلوقتى هى اللى هتعلم عليه
أقتربت دينا بجسدها إليها و تابعت بنبرة حانية: دهب أنا عارفة أنه وجعك و داس عليكى جامد و حقك تعملى اللى أنتى عايزاه بس ده شغل و لازم تفصليه عن حياتك الشخصية ، أكيد هتبقا حاجة حلوة أوى لو كسبتى القضية بكرا ، بس لو لقدر الله خسرتيها ده عمره ما هيكون مقياس لفشلك قصاده يا دهب ، أنتى زمان و أنتى معاه كنتى ضعيفة و حبك له كان حب بغباء ، لكن أنتى دلوقتى قوية من غيره و عملتى اللى مفيش ست تقدر تعمله فى عز ضعفها ، لو كان قربة منك ضعف ليكى ، فبعده عنك كان قوة و عزة لنفسك و الكل شاهد على ده و اللى وصلتيله كان على عينك يا تاجر و محدش يقدر يشكك فى نجاحك و لو للحظة واحدة
فأبتسمت لها دهب أبتسامة رضا و إقتناع و أقتربت منها محتضنه إياها بحب: أنا مش عارفة من غيرك كنت هعمل إيه ربنا يخليكى ليا يارب
فشددت دينا من إحتضانها هى الأخرى و نطقت بحب: و يخليكى ليا يا حبيبتى يارب
