أنت قدري الجزء الاول بقلم سمية بلال
ليليان بزهق : اوف ياجدو كل مرة اقولك ليليان اسمى ليليان مش كميا يعنى ولا اقولك قولى لي لى اسهل ليك
عبد الحميد : وايه اللى جبرك ياهنية تسميها بالاسم المهبب ده
هنية : مهبب ايه يابابا ده اسم موضة خالص دى ولا واحدة من صحابها على اسمها
عبد الحميد وهو يقول فى سره : الله يرحم امك
سمعته صباح وضحكت : هههههههه
هنية : فى ايه ياصباح حد بيزغزغك ولا ايه متضحكينا معاكى
صباح : لا ياحبيبتى ده انا افتكرت حاجة تضحك ها اجيب الاكل ياهنية
هنية : تانى ياصباح انا مش قلتلك متنادنيش بالاسم ده تانى قوليلى نانى
صباح وهى تكتم ضحكتها : ماشى ياهن قصدى يانانى ها هتتغدوا دلوقتى
ليليان وهى تهمس لوالدتها : لا يامامى يلا نمشى طالما بدر مش هيكون هنا
هنية : لا ياصباح احنا اتاخرنا ولى لى وراها جامعة الصبح يلا مع السلامة
عبد الحميد وصباح : مع السلامة
صباح : هاروح اكلم بدر يجى بقى
عبد الحميد :ماشى وانتى راجعة ابجى هاتى الدوا بتاعى معاكى
صباح : حاضر من عنيا
……………………………..
فى المطبخ
ورد وهى لا تفصل من الضحك : ههههههههههه مش قادرة ههههههه يعنى ده كله حصل معاكى النهاردة
ههههههههه ده الراجل ده لو شافك مش هيسيبك
فرحة : اسكتى ياختى ده انا خلعت بالعافية
دخلت فاطمة عليهم : اه يانى يارب ارحمنى ده كله بتغسلى فى الرز يافرحة
فرحة : ايه ياماما مش عايزة ايديا تبقى بيضة
فاطمة : نعم ياختى
فرحة : ايوا هو انتى فاكرة اليابانيين ايديهم بيضة ليه علشان طول اليوم بيغسلوا رز وبياكلوا رز
فاطمة : اه يابنت بطنى ربنا يهديكى
فرحة : ايه ياحاجة انتى هتزلينى بالتسع شهور اللى شيلتينى فيهم ده انتى حتى مكملتيش سنة مش عارفة ايه البخل ده وفى الاخر تزلونا بكام شهر
ورد : ههههههههه بس يافرحة روحى ياماما واحنا هنخلص على طول وهنرص الاكل
فاطمة وهى تمسك اذن فرحة : مش عارفة تقصى لسانك ده شوية وتتعلمى من اختك الصغيرة
فرحة بطفولية : خلاص يامامتى حرمت اخر مرة
فاطمة بهزار : ناس مش بتيجى الا بالعين الحمرا
…………………..
صباح اليوم التالى
فرحة : يلا ياحبيبتى مع السلامة انا هروح بقى ادعيلى
ورد : ربنا معاكى ويجعل الخير من نصيبك
فرحة : يلا ياحبى مع السلامة
ورد : ازيك يابيبة اخبارك ايه
حبيبة : الحمد لله ياحبيبتى تعالى نشوف الكتب لما المحاضرة تبدأ
ورد : يلا بينا
حبيبة : يلا
ورد : ايه التجمع ده
