أنت قدري الجزء الاول بقلم سمية بلال
فرحة : اكيد سمعتنا امبارح وملحقتش اخر الكلام والله مش هجدر الومها عندها حج
علام ارتفع ضغط الدم عنده واحس بدوخة شديدة واغمى عليه
فرحة بصرخة : علااااااااام
عثمان : ثوانى هنادى الدكتور واجى
………………………..
بدر : هنروح فين ياجدى ازاى هنسيب بلدنا
هنية (اللى علام كان عايز حسن يتجوزها فاكرينها) : والنبى ياصباح سكتى ابنك راسنا وجعانا وبعدين ده احنا هنعيش فى مدينة مش زى البلد الفقر اللى كنا فيها
عبد الحميد : اسكتى ياهنية وبعدين الفلوس اللى معانا هتعيشنا فى بيت صغير على جدنا يعنى مش عيشة الملوك اللى فالجة راسنا بيها
هنية بضجر : اوف
بدر : وبيتنا ياجدى
عبد الحميد بامل : هنرجعله يابدر هنرجعله والبركة فيك يابنى
…………………………………….
الدكتور: لازم تخلى بالك من صحتك ياحاج الزعل غلط عليك استأذن انا بقى
علام: اتفضل
فرحة : علام رجع لكل واحد حجه احنا مش حمل غضب ربنا علينا
علام بتأنيب الضمير : بس انا لو عملت كده هصغر نفسى
فرحة بحنية : انت بترد الحج لاصحابه يبقى ازاى بتصغر نفسك بالعكس الناس هتحبك وكرههم ليك هيتحول لمحبة
علام بحزن: بس فاطمة واللى فى بطنها وكمان فرحة اللى اول مرة قلبى يتعلق بحد زى ماتعلق بيها خسرتهم كلهم
فرحة بامل : اكيد هنلاقيهم ربنا معاهم
علام ولاول مرة يبكى : بس هنلاقيهم ازاى ده انا حتى مكلفتش نفسى وسالت حسن لما جه هو ساكن فين
فرحة وهى تمسح دموعه : متعيطش ياعلام ربنا كبير وهنلاقيهم ان شاء الله بس ارجع علام بتاع زمان علام اللى رغم جوته جلبه حنين بعدك عن طريج ربنا هو اللى جمد قلبك ياعلام
علام بحزن : انا والله ندمان ندمان
ثم نادى على عثمان
عثمان : الف سلامة ياحاج
علام : الله يسلمك عثمان روح وانده الحاج عبد الحميد وهات اوراج الارض بتاعته معاك
عثمان : بس هو عزل وساب البلد
علام بصدمة : ايه ازاى
عثمان : باع البهايم اللى عنده وعزل وراح
علام باين ان ربنا زعلان منى اوى : خلاص روح انت ياعثمان
…………………………..
فاطمة : ااااااااااااااااه ااااااااااااااه
فرحة بخضة : ايه ياماما بتعيطى ليه
فاطمة : اااه فرحة ااه روحى هاااتى التلييفون ببسسرعة اااااااااه
جرت فرحة واحضرته واتصلت على ام احمد
فاطمة : الحقينى يام احمد اااااااه شكلى بولد
ام احمد بخضة : طيب ياست فاطمة مسافة السكة وجاية
