روح وزين الجزء الأول
لاخره .. انت مش بس غلطت ف حقى وحاولت تعتدى عليا لا انت كمان شربت وسكرت ونسيت ان دى من حرمــ,,ـات اصلا وانه ذنب كبير عند ربنا .. يا ترى بقي يا استاذ هتعتذر لربنا وتقوله سورى مكنتش ف وعيي .. وبعدين لما انت وقفت قدام عمى وقولتله انت مش شايف سنى كام ومجوزلى طفله .. طب انت محترمتش السن دا ليه ؟؟؟ .. محترمتش نفسك من الاول ليه ؟؟؟ .. طب سيبك من نفسك .. محترمتش الطفله وبعدت عنها ليه ؟؟؟ وبعدين مش انا طفله قربت ليه وعملت القرف اللى عملته دا هااا !! رد عليا .. ليييييه عملت
كده ؟!!! ( زين يبصلها بزهول من طريقه كلامها وعقليتها واقتنع بكلام ابوه انها فعلا مش طفله وان اغها كبيره وشغاله .. استغرب نفسه جدا هى ازاى طفله وقدرت تثيره اصلا وازاى قرب منها بالشكل ده .. هو مش اول مره يسكر ومش اول مره يشو..ف بنت عريانه كده .. هى كمان مكنتش عريانه دى كانت لابسه .. ازاى مقدرش يمنع نفسه عنها .. ازاى بعد دا كله بيتمنى يكرر اللى عمله تانى وبيتمنى ف اللحظه دى يشدها له تانى .. استغرب نفسه وتفكيره وهى واقفه قدامه حاطه ايدها ف وسطها ووشها احمر من اليه وعينها بتبصله بحده كأنها هتحر.قه
بيهم .. يقطع تفكيره روح اللى فكت ايدها وحركتها بيه قدام وشه ) روح بنرفزه : طبعا معندكش رد وانت هترد ازاى بالقرف اللى عملته دا كله ( زين يمسك ايدها الاتنين اللى عماله تحركهم قدامه ويبصلها ) زين بهدوء : مش معنى انى سكت ع الكلام دا كله انك تسوقى فيها وتقلى احترامى او تقلى ادبك عليا ( روح تبص لايده وتبصله بتحدى ) روح : انت بجح جدا ع فكره .. سيب ايدى احسنلك زين بابتسامه : مش معقوله قف واحد يخليكى شرــ,,ـسه كده روح : ابعد يا زين ورادى انا مش هسكتلك بجد زين : هتعملى ايه
يعنى ! روح : هقول لعمى كامل يتصرف معاك ( يضحك زين بصوته كله وهى تبصله تغراب ) زين بضحك : لا والنبى بلاش بابا عشان بخاف اوى ( روح تاخد بالها انه بيتريق وانه فعلا مش حاسس انه غلط جامد ف حقها و..ف حق نفسه .. واتأكدت ان الكلام معاه ملوش لازمه ) روح : انت حقيقي مش حاسس بكم القرف اللى انت عملته .. انت ازاى بتضحك وتتريق كده .. انا دلوقتى حسيت لاول مره انى قرفانه اقول عنك جوزى .. انت بنى ا مقرف ( زين جاب اخره منها يمسكها من دراعها جامد ويبصلها ف عينها )
